Ημέρας διαμορφώθηκε στα 211,76 ευρώ/MWh, καταγράφοντας ημερήσια αύξηση +17%. Η μέγιστη τιμή κατά τη διάρκεια του 24ώρου έφθασε τα 340,89 ευρώ/MWh, ενώ η ελάχιστη στα 116,80 ευρώ/MWh. Η συνολική ζήτηση ανήλθε στις 323,86 GWh, με το ενεργειακό μείγμα να αποτυπώνει τον καθοριστικό ρόλο των ανανεώσιμων πηγών, αλλά και τη συνεχιζόμενη εξάρτηση από το φυσικό αέριο. Οι ΑΠΕ συμμετείχαν με 47,8%, το φυσικό αέριο με 33,1%, τα υδροηλεκτρικά με 5,1% και οι εισαγωγές με 10%. Ο λιγνίτης είχε μηδενική συμμετοχή.
Το συγκεκριμένο μείγμα δείχνει ότι η υψηλή διείσδυση των ΑΠΕ δεν εξαλείφει αυτομάτως τη μεταβλητότητα των τιμών. Όταν η ζήτηση, οι διεθνείς τιμές φυσικού αερίου, οι διασυνδέσεις και η διαθέσιμη παραγωγή επηρεάζουν ταυτόχρονα την αγορά, η χονδρεμπορική τιμή μπορεί να αυξηθεί σημαντικά, ακόμη και σε ένα σύστημα με ισχυρή παρουσία ανανεώσιμων πηγών.
Η σημερινή εικόνα αποκτά ιδιαίτερο βάρος όταν συγκριθεί με τη μεγάλη ενεργειακή κρίση του 2022–2023. Η ελληνική αγορά ηλεκτρισμού βρέθηκε τότε αντιμέτωπη με πρωτοφανή άνοδο και έντονη μεταβλητότητα, καθώς η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η εκτίναξη των τιμών φυσικού αερίου και η αβεβαιότητα για την ασφάλεια εφοδιασμού πίεσαν το κόστος ηλεκτροπαραγωγής.

Η εικόνα του 2022 ήταν ακραία, καθώς η μέση τιμή στην Αγορά Επόμενης Ημέρας έφθασε τα 436,8 ευρώ/MWh τον Αύγουστο και τα 416,5 ευρώ/MWh τον Σεπτέμβριο. Το 2023 ακολούθησε σημαντική αποκλιμάκωση, με τον ετήσιο μέσο όρο να υποχωρεί περίπου στα 119,8 ευρώ/MWh, χωρίς όμως να εξαφανίζονται οι διακυμάνσεις.
Σε ευρύτερη αποτίμηση της αγοράς, ο ΑΔΜΗΕ καταγράφει πτώση της σταθμισμένης μέσης τιμής αγοράς ηλεκτρισμού από περίπου 283,3 ευρώ/MWh το 2022 σε 119,01 ευρώ/MWh το 2023. Η διαφορά στις τιμές σε σχέση με τα στοιχεία της DAM οφείλεται στη διαφορετική μεθοδολογία και στο πεδίο των αγοραίων δεδομένων.
Η σημερινή άνοδος στα 211,76 ευρώ/MWh δεν συγκρίνεται αριθμητικά με τις ακραίες μηνιαίες τιμές του καλοκαιριού του 2022, αλλά αποτελεί υπενθύμιση ότι η ενεργειακή μετάβαση πρέπει να συνοδεύεται από επενδύσεις σε αποθήκευση, διασυνδέσεις και ευελιξία του συστήματος. Η υψηλή συμμετοχή των ΑΠΕ στην παραγωγή δεν αρκεί από μόνη της για να εξασφαλίσει χαμηλές τιμές σε όλες τις ώρες της ημέρας.
Η πρόκληση για την Ελλάδα είναι διπλή, δηλαδή, και να αξιοποιήσει το συγκριτικό πλεονέκτημα της ολοένα και αυξανόμενης πράσινης παραγωγής και ταυτόχρονα να περιορίσει την έκθεση των καταναλωτών στις διεθνείς διακυμάνσεις του φυσικού αερίου και στις πιέσεις της περιφερειακής αγοράς. Η εμπειρία του 2022–2023 δείχνει ότι η ενεργειακή ασφάλεια δεν κρίνεται μόνο από το πόση ηλεκτρική ενέργεια παράγεται, αλλά και από το πότε, με ποιο κόστος και με πόση ευελιξία μπορεί να διατεθεί στο σύστημα.