Καθώς η θερινή ραστώνη παρέρχεται και εισερχόμαστε στις πρώτες εβδομάδες του φθινοπώρου, η αμείλικτη οικονομική πραγματικότητα επιβάλλει μια ανώμαλο προσγείωση. Η Ελλάδα και η Γηραιά Ήπειρος εισέρχονται σε έναν νέο κύκλο αυξημένης αβεβαιότητος και υψηλού κινδύνου. Σε αυτό το τοπίο, η ενεργειακή θωράκιση, η διασφάλιση της παραγωγικής συνοχής και

η συγκράτηση των πληθωριστικών πιέσεων παύουν να αποτελούν θεωρητικές ασκήσεις επί χάρτου στα οικονομικά επιτελεία, αλλά αναδεικνύονται, με τον πιο επιτακτικό τρόπο, σε θεμελιώδη στοιχήματα επιβιώσεως για νοικοκυριά, επιχειρήσεις και εθνικές οικονομίες.

Η γεωπολιτική ανάφλεξη στην Μέση Ανατολή ενεκλώβισε τις ευρωπαικές κυβερνήσεις σε έναν ολέθριο εφησυχασμό. Με την προσδοκία μιάς ταχείας αποκλιμακώσεως των τιμών, η αναπλήρωσις των αποθεμάτων φυσικού αερίου εκαθυστέρησε αδικαιολογήτως. Εν συνδυασμώ με τις παρατεταμένες υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού που εξετίναξαν την κατανάλωση, το αποτέλεσμα υπήρξε απογοητευτικό: οι ευρωπαικοί ταμιευτήρες πληρούνται σήμερα μόλις κατά 63%, το χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας δεκαπενταετίας γι’ αυτήν την περίοδο του έτους.

Η κατάσταση επιβαρύνεται περαιτέρω από την παρατεταμένη αβεβαιότητα στα Στενά του Ορμούζ, μια θαλασσία αρτηρία ζωτικής σημασίας, από την οποία διέρχεται περίπου το 20% της παγκοσμίου προσφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Για το αέριο, εν αντιθέσει με το πετρέλαιο, δεν υφίστανται εναλλακτικές οδοί μεταφοράς, ενώ τα διαθέσιμα στρατηγικά αποθέματα παραμένουν εξαιρετικώς ισχνά. Όπως προειδοποιούν αναλυτές διεθνών οίκων, μεταξύ των οποίων η RBC Capital Markets, μια διαγραφομένη κρίση στην αγορά φυσικού αερίου απειλεί να πυροδοτήσει πληθωριστικά κύματα πολύ πιο σαρωτικά και επίμονα εκείνων που προκαλεί μια αντίστοιχος ανατάραξεις στην αγορά του πετρελαίου.


Την ιδία στιγμή, η βιομηχανική αιχμή της Ευρώπης, με προεξάρχουσα την Γερμανία, διολισθαίνει στα πρόθυρα τεχνικής υφέσεως. Το δυσβάστακτο ενεργειακό κόστος εξαναγκάζει παραγωγικές μονάδες σε περιστολή εργασιών, εξέλιξις που συμπαρασύρει αμέσως και τις ελληνικές εξαγωγές. Παραλλήλως, η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα ευρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα βαρύ δίλημμα: Με τον πληθωρισμό στην Ευρωζώνη καθηλωμένο πέριξ του 3%, τα περιθώρια για μια δραστική μείωση των επιτοκίων στενεύουν απελπιστικώς. Η καθυστέρηση αυτή επιβαρύνει περαιτέρω τους δανειολήπτες, ενώ οι ελλείψεις σε πρώτες ύλες και λιπάσματα αρχίζουν πλέον να αποτυπώνονται στις τιμές των τροφίμων, προαναγγέλλοντας νέο γύρο ανατιμήσεων στα βασικά αγαθά.

Εντός αυτού του περιβάλλοντος, η Ευρώπη υφίσταται σταθερή απώλεια της ανταγωνιστικότητός της στον τομέα των νέων τεχνολογιών έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας. Επιβαρύνεται από τις ηυξημένες αμυντικές δαπάνες που απαιτούν τα ανοικτά μέτωπα στην Ουκρανία και την Μέση Ανατολή, καθώς και από τις αυξανόμενες μεταναστευτικές πιέσεις, που δοκιμάζουν την πολιτική της συνοχή. Στο εσωτερικό πεδίο, η Ελλάς καλείται να αντιμετωπίσει τις δικές της δομικές αγκυλώσεις.

Η κλιματική κρίση εκδηλώνεται πλέον απειλητικώς μέσω πυρκαιών, οξείας λειψυδρίας και πλημμυρικών φαινομένων, υποσκάπτοντας την αγροτική παραγωγή και τον τουρισμό, ενώ και οι τιμές στο ράφι έχουν πάρει την ανιούσα. Παραλλήλως, η δημογραφική γήρανση υπονομεύει το ασφαλιστικό σύστημα και την αγορά εργασίας, ενώ η στεγαστική κρίση πιέζει τα νοικοκυριά. Καθίσταται πλέον σαφές πως άνευ μιάς ουσιαστικής αναδιαρθρώσεως του παραγωγικού της μοντέλου η ελληνική οικονομία θα παραμένει έρμαιο των διεθνών αναταράξεων.

 

*Από την ΕΣΤΙΑ

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο