τίτλο «Η Ελλάδα στο νέο ενεργειακό τοπίο: Υποδομές, αγορές και προοπτικές»η εταιρεία έχει θωρακίσει το χαρτοφυλάκιο προμήθειάς της απέναντι στις αναταράξεις που σχετίζονται με τα Στενά του Ορμούζ. Παράλληλα, διατηρεί εναλλακτικές λύσεις, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί όχι μόνο στις ανάγκες των πελατών της αλλά, εφόσον απαιτηθεί, και στις ανάγκες της ευρύτερης αγοράς, όπως είχε πράξει και στην κρίση του 2022.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, επομένως, μεταφέρεται στην τιμή της ενέργειας. Μια παρατεταμένη άνοδος μπορεί να επιβαρύνει το κόστος παραγωγής, να αυξήσει τις τιμές ηλεκτρισμού και να ανατροφοδοτήσει τον πληθωρισμό.Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Νίκος Τσάφος. Όπως επεσήμανε, η Ευρώπη εισέρχεται σε μια περίοδο αυξημένης αβεβαιότητας, καθώς η τιμή του φυσικού αερίου έχει μετακινηθεί από περίπου 30 ευρώ ανά μεγαβατώρα σε επίπεδα κοντά στα 70 ευρώ μετά τις εξελίξεις στον Ορμούζ. Το αυξημένο κόστος δεν αφορά μόνο το φυσικό αέριο, αλλά επηρεάζει την ηλεκτροπαραγωγή, τη βιομηχανία και τελικά ολόκληρη την αλυσίδα αγαθών και υπηρεσιών.
Για την αντιμετώπιση τέτοιων συνθηκών, σύμφωνα με τον κ. Τσάφο, απαιτείται συνδυασμός κρατικού σχεδιασμού και επιχειρησιακής δυνατότητας. Η ενεργειακή πολιτική χρειάζεται εταιρείες ικανές να προμηθεύονται ποσότητες, να εξασφαλίζουν δυναμικότητα στα δίκτυα και να αναλαμβάνουν τους εμπορικούς κινδύνους που συνοδεύουν τις κρίσεις.
Παράλληλα, ο κ. Ξιφαράς ανέδειξε παράλληλα τη διεθνοποίηση της αγοράς LNG. Ο δείκτης TTF δεν επηρεάζεται μόνο από τα ευρωπαϊκά δεδομένα, αλλά αντανακλά τον παγκόσμιο ανταγωνισμό για φορτία υγροποιημένου φυσικού αερίου. Η Ευρώπη βρίσκεται έτσι σε άμεση αντιπαράθεση με την Ασία για την εξασφάλιση προμηθειών, γεγονός που επιτρέπει σε γεωπολιτικές κρίσεις εκτός Ευρώπης να μεταφράζονται γρήγορα σε υψηλότερες τιμές.
Σε αυτό το περιβάλλον αποκτούν αυξημένη αξία οι μακροχρόνιες συμφωνίες και η διαφοροποίηση των πηγών. Ο επικεφαλής της ΔΕΠΑ αναφέρθηκε στη συμφωνία της Atlantic SEE LNG Trade με τη Venture Global, με έναρξη το 2030, ως σημαντικό εργαλείο για την εξασφάλιση μελλοντικών ποσοτήτων LNG.
Η στρατηγική της χώρας, πάντως, δεν περιορίζεται στις εισαγωγές φυσικού αερίου. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας υπογράμμισε τον ρόλο της ΔΕΠΑ στην υλοποίηση της εθνικής ενεργειακής στρατηγικής, με έμφαση στις υποδομές, στη διαφοροποίηση των οδεύσεων, στο LNG και στον Κάθετο Διάδρομο.
Την ίδια στιγμή, η ΔΕΠΑ διευρύνει το επιχειρηματικό της αποτύπωμα. Ο σχεδιασμός προβλέπει πάνω από 1,5 GW θερμικής ηλεκτροπαραγωγής έως το 2029-2030, καθώς και περίπου 1 GW φωτοβολταϊκών έως το τέλος του 2027, ενώ εξετάζονται και επενδύσεις στην αποθήκευση ενέργειας. Έτσι, η εταιρεία επιχειρεί να μετασχηματιστεί από παραδοσιακό προμηθευτή φυσικού αερίου σε έναν ευρύτερο ενεργειακό όμιλο, με παρουσία σε ηλεκτροπαραγωγή, ανανεώσιμες πηγές και υποδομές.