Με 44,5% των ψήφων, το κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (ΑfD) κέρδισε τις εκλογές εχθές στο μικρό κρατίδιο της Σαξωνίας-Άνχαλντ, έναντι 18,5% της κυβερνώσης Χριστιανικής Ενώσεως, με τους συμμάχους της, Σοσιαλιστές και Πρασίνους να υπερβαίνουν το όριο 5% εισόδου στην τοπική βουλή. Εάν το κόμμα της Σάρα Βαγκενέχτ το επιτύχει, τότε θα είναι η πρώτη φορά που .

η πατριωτική δεξιά (κν. «ἁκρο») θα σχηματίσει κυβέρνηση σε ένα από τα Γερμανικά κρατίδια.

Θα πρόκειται για μία στροφή στα πολιτικά πράγματα της Γερμανίας αλλ’ όχι και για…καταστροφή, που διαμηνύουν διάφοροι αριστερόστροφοι καλοθελητές. Τα αίτια της έχουν την ερμηνεία όπως και σ’ άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής «διαίρεσης» πχ. την Ιταλία.

Λάθη του παρελθόντος, ως η μεταναστευτική πολιτική της φράου Μέρκελ, η λαθραία  ανασφάλεια που μετέβαλε το Βερολίνο στη μεγαλύτερη πόλη αστέγων της Ευρώπης, η οικονομική καθυστέρησις, που απειλεί ένα εκατομ. εργαζομένους της Φόλκς-βαγκεν με ανεργία, η απουσία (κι εδώ) στεγαστικής πολιτικής που ανεβάζει δυσαναλόγως τα ενοίκια κι η επαναφορά της εχθρότητας με την Ρωσία, εξ αιτίας του επιθετικού, «τρίτης γενεάς» ΝΑΤΟ επιφέρουν δυσανασχέτηση τού μέσου Γερμανού ψηφοφόρου αλλ’ όχι ακροδεξιά υστερία του 1933 που έφερε το Ναζιστικό κόμμα στην εξουσία της Γερμανίας και την καταστροφή της Ευρώπης.

Σήμερα, η χώρα είναι η οικονομικώς ισχυροτέρα  της Ευρώπης και τέταρτη στον κόσμο, μετά τις ΗΠΑ, Κίνα και Ιαπωνία. Έχοντας υποσκελίσει τον προπολεμικό της αντίπαλο την Βρετανία και τη Γαλλία ‘των 300 τυριών’ (Ντε Γκωλ) έχει γίνει κυριολεκτικώς η «ατμομηχανή» της ΕΕ., μικρά μεν σε έκταση αλλά μεγαλύτερο πληθυσμό άνω τω 83 εκατομ. κατοίκων που είναι ο πιο μορφωμένος και παραγωγικός του κόσμου (μαζί με την Ιαπωνία) και με πολύ υψηλό βιοτικό επίπεδο, 5πλάσιο της Ψωροκωσταίνης.

Η πολύ ευημερία φέρει κόπωση και αδημονία. Παρά το ανεπούλωτο τραύμα της ήττας στον β’ π.π. (1939-45) και την απώλεια Γερμανικών εδαφών, όπως το Καίνιξμπεργκτ ης Πρωσίας (απ’ τη Ρωσία), ποτάμια απ’ την Πολωνία, κόσμο απ’ τη Τσεχία (για να μην αναφέρουμε την Γερμανόφωνο Αλσατία και ξύσουμε παλαιές πληγές)  ο Γερμανικός λαός ασφυκτιά μέσα στις πυκνοκατοικημένες πόλεις του.

Αναπολεί ρομαντικά το παρελθόν του. Το νόμισμα του, το Μάρκο που θα ήταν σήμερα το ισχυρότερο μετά το Ελβετικό φράγκο, τις ελάχιστες στρατιωτικές δαπάνες, υπέρ ενός πιο κοινωνικού κράτους χωρίς προηγούμενο (τύφλα να ΄χει ο Μπίσμαρκ) αλλά και στον κόσμο , με προπολεμικώς τα πιο πολλά «Νόμπελ» βραβεία στις επιστήμες με την πρωτοπορία στη κουλτούρα, με τις νίκες στον αθλητισμό και τις μουσικές εξάρσεις – τελευταίοι κλασικοί μουσικοσυνθέτες οι Μαξ Μπρούκνερ και Ρίχαρντ Στράους «Τάδε έφη Ζαρατούστρας».

Από την μια το «πολύ βούτυρο» κι από την άλλη, η κάτω του μετρίου πολιτική ελίτ κατάπιαν το δημιουργικό σφρίγος και την Σπαρτιατική κατατομή της Γερμανικής νεολαίας.

Πού’ναι σήμερα οι κατάξανθες Γερμανίδες, οι πενταμελείς οικογένειες, οι αρτιμελείς ηλικιωμένοι και τα πατροπαράδοτα παγανιστικά έθιμα της Γερμανίας;

Τα  ’φαγε η WOKE υποκουλτούρα και Αμερικανομοντερνισμὀς. Οι νέοι κάνουν «τατουάζ» στα άλκιμα σώματα τους κι οι νεάζοντες γέροι αρνούνται την βακτηρία μη θεωρηθούν ηλικιωμένοι. Αιδώς Αργίοι.

Όλα αυτά έχουν και την πολιτική τους αντανάκλαση. Έναν μικρόνοα καγκελάριο, μετά από 16 χρόνια μιας κυρίας εξ ανατολικής κομμουνιστικής Γερμανία που ανέβασε το κόστος ενεργείας στα ύψη. Μία υπουργό Άμυνας που προκάλεσε την παραίτηση του αρχηγού του Στρατού  - κι αντί να πάει σπίτι  προήχθη σε πρόεδρο της Κομισιόν (άλλα χάλια εκεί). Και το σημαντικότερο: υψηλή φορολογία για να συντηρείται η υπόλοιπη ράθυμος Ευρώπη-ονόματα δεν λέμε.

Έτσι, σήμερα, φυσιολογικώς αναζητείται μία εναλλακτική πολιτική για τους Γερμανούς που να τους κάνει πιο ασφαλείς, πιο αξιοκρατικούς πιο πατριώτες .Και το πολιτικό Όσκαρ παίρνει το «ακροδεξιό κόμμα». Θα τα καταφέρει;

- Έχει πολύ δρόμο ακόμη μπροστά του. Ακόμη κι η πραγματική ακροδεξιά έχει χάσει την λάμψη της.

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο