μία μελέτη με τίτλο «The Geopolitics of the European Green Deal» (εδώ). Εκεί διατυπωνόταν μια εξαιρετικά ανόητη – όπως αποδείχθηκε - εκτίμηση: η Ευρωπαϊκή πράσινη μετάβαση θα μείωνε τη ζήτηση πετρελαίου και, ως συνέπεια, θα ασκούσε πιέσεις στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου. Η φράση στην εισαγωγή της έκθεσης του ECFR ήταν αλαζονικά βέβαιη: «The fall in global oil demand resulting from Europe’s transition to clean energy will have an impact on the global oil market, notably by depressing prices.» (Η απάντηση σε εκείνη την έκθεση του ECFR δόθηκε άμεσα από τον γράφοντα εδώ).
Μόνο που η σκληρή πραγματικότητα έχει το ενοχλητικό συνήθειο να μη διαβάζει τις εκθέσεις των think tanks: Το πετρέλαιο δεν εξαφανίστηκε. Η παγκόσμια ζήτηση για υδρογονάνθρακες δεν κατέρρευσε. Οι Νορβηγοί δεν είναι ανόητοι που επιμένουν να επενδύουν στην αναζήτηση νέων κοιτασμάτων. Η αγορά υδρογονανθράκων δεν μετατράπηκε στο νεκροταφείο όπως προφήτευαν οι Ευρωπαίοι «προφήτες»: Ο ΙΕΑ καταγράφει ότι η παγκόσμια ζήτηση πετρελαίου αυξήθηκε το 2025. Και το καλοκαίρι του 2026 η τιμή του Brent κινήθηκε στα $90 το βαρέλι, φθάνοντας περίπου τα $96,8 στις αρχές Αυγούστου. Η πραγματική οικονομία είναι λίγο πιο περίπλοκη από τα Power Point της πράσινης γεωπολιτικής.
Τι συνέβη στην πορεία;
Η γερμανοκρατούμενη Ευρώπη ανακάλυψε ότι δεν μπορεί να απεμπλακεί από τους υδρογονάνθρακες χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει φθηνές και ασφαλείς ενεργειακές εναλλακτικές. Οι Ευρωπαίοι φωστήρες ανακάλυψαν (sic) ότι η πράσινη τεχνολογία απαιτεί Σπάνιες Γαίες και άλλα κρίσιμα ορυκτά. Κάπως έτσι η ΕΕ βρέθηκε να προσπαθεί να αντικαταστήσει την εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο με μια νέα στρατηγική εξάρτηση από αλυσίδες αξίες τις οποίες η Κίνα ελέγχει σχεδόν απόλυτα. Οι φωστήρες των Ευρωπαϊκών ThinkTanks το βάφτισαν ως «γεωπολιτική πρόκληση». Στην απλή ελληνική γλώσσα λέγεται: «βάλαμε το κάρο μπροστά από το άλογο» αλλά δεν το λέμε αδέλφια μην τυχόν και χάσουμε τους παχυλούς μισθούς μας (εδώ: https://www.energia.gr/article/212163/provlepsh-plhthorismoy-apo-theorhtikoys-oikonomologoys-100-thanasimo-lathos).
Το πρόβλημα αχνοφαίνεται ήδη στην Ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία. Η Ευρώπη επιταχύνει την ηλεκτροκίνηση διαθέτοντας χρήματα των Ευρωπαίων φορολογούμενων πολιτών για να κάνει τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα πιο προσιτά χρησιμοποιώντας ακόμη και κοινωνικά προγράμματα leasing! Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μάλιστα, ανακοίνωσε το 2026 ότι τα κράτη μέλη μπορούν να κατευθύνουν πόρους του Social Climate Fund προς τέτοια προγράμματα.
Την ίδια ώρα, όμως, η Ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία αρχίζει να βλέπει τα πρώτα συμπτώματα της κινεζικής καταιγίδας. Δεν μπορεί να δει κανείς τι συμβαίνει ήδη στην VW για να κατάλαβει τι έρχεται. Εδώ είμαστε και θα τα δούμε μαζί...πάρτε ποπ κορν, καθίστε αναπαυτικά στον καναπέ σας και απολαύστε το θρίλερ που θα εκτυλιχθεί.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι τα Ευρωπαϊκά Think Tanks προβαίνουν σε ανόητες προβλέψεις.
Το πρόβλημα είναι η αλαζονεία της βεβαιότητας.
Την αλαζονεία της Ευρωπαϊκής Πράσινης Σοβιετίας πληρώνουν σήμερα οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι πολίτες.