Η Ανακοίνωσις της οριοθετήσεως των τουρκικών θαλασσίων πάρκων επ’ ουδενί θα μπορούσε να θεωρηθεί έκπληξις ή αιφνιδιασμός Ήταν μια ενέργεια απολύτως αναμενομένη, την οποία η γείτων είχε προαναγγείλει και μάλιστα με μεγάλη σαφήνεια. 

Η πολιτική της Τουρκίας είναι πάντοτε προβλέψιμη και οι πράξεις της αναμενόμενες. Τούτο οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι η γείτων έχει μακρόπνοο σχεδιασμό, στοιχεία του οποίου αποκαλύπτονται κατά την πορεία της εφαρμογής του, αλλά εν πάση περιπτώσει δεν κρύβει τους στόχους της. Στην επίτευξη των οποίων παραμένει εμμονικά προσηλωμένη.

Στην προκειμένη περίπτωση, η Άγκυρα προετοίμαζε την κίνησή της από την στιγμή κατά την οποία αντέδρασε στην οριοθέτηση από την Ελλάδα των δικών της θαλασσίων πάρκων εντός περιοχών της υφαλοκρηπίδος των νησιών μας. Σε πρώτη φάση, η χώρα μας υπεχρεώθη να υποχωρήσει και να οριοθετήσει εκ νέου τα πάρκα εντός των χωρικών της υδάτων.

Εντός της ζώνης των 6 μιλίων. Αλλά ενώ γινόταν αυτό, η Άγκυρα ήδη είχε ανακοινώσει ότι επίκειται η δική της οριοθέτησις. Όσοι επίστευσαν ότι η υποχώρησις της Ελλάδος θα λειτουργούσε κατευναστικά, σύντομα διεπίστωσαν ότι έπεφταν έξω. Κάθε υποχώρησις της Ελλάδος συνιστά για την Τουρκία εφαλτήριο για νέες διεκδικήσεις. Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό δεν θα πρέπει να ασχολείται με τα δημόσια πράγματα. Είναι επικινδύνως αφελής.

Μάλιστα έπρεπε να θεωρείται βέβαιον ότι οι οριοθετήσεις των Τούρκων θα εκτείνονταν εκτός των δικών τους χωρικών υδάτων. Και τούτο διότι αν τα θαλάσσια πάρκα δεν εκτείνονταν πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, θα ήταν για την Άγκυρα έμμεσος αποδοχή των ελληνικών θέσεων. Δεν υπήρχε περίπτωσις να το πράξει. Να διευκρινίσουμε στο σημείο αυτό ότι, ασχέτως προς τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, η Τουρκία έχει τις δικές αντιλήψεις, τις οποίες εφαρμόζει από το 1974 μέχρι σήμερα. Απλουστεύοντας, οι θέσεις αυτές δεν είναι απλώς ότι τα νησιά δεν πρέπει να έχουν κυριαρχικά δικαιώματα και συνεπώς ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ. Θεωρούν ότι το Αιγαίο αποτελεί υποθαλάσσια προέκταση του χερσαίου όγκου της Μικράς Ασίας και επ’ αυτού «επικάθηνται» τα νησιά, τα οποία η Τουρκία δεν θεωρεί κατ’ ανάγκην ελληνικά, αλλά, ως γνωστόν, πολλά από αυτά τα διεκδικεί.

Όσο παράλογες και αν φαίνονται αυτές οι αντιλήψεις, αποτελούν την βάση της τουρκικής πολιτικής για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Έτσι προεκάλεσαν κρίσεις στο Αιγαίο από το το 1975 μέχρι το 1996 (Ίμια) και σε αυτό το σκεπτικό στηρίζεται το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Πλέον πρόσφατο (αλλά, φοβούμεθα, όχι και τελευταίο) επεισόδιο της σειρά των τουρκικών αμφισβητήσεων είναι τα θαλάσσια πάρκα.

Ιδιαιτέρας προσοχής πρέπει να τύχει το γεγονός, που δεν είναι και τόσο εμφανές σε όσους δεν έχουν βαθεία γνώση των πραγμάτων στην Τουρκία και του τρόπου με τον οποίο σκέπτεται ο Ερντογάν, ότι η τουρκική οριοθέτησις δείχνει μια προχειρότητα, η οποία αναδεικνύει έναν χαρακτήρα επείγοντος. Οι Τούρκοι, για κάποιους λόγους, βιάζονται. Και, όσο και αν αυτό φαίνεται παράλογο, υπάρχουν φωνές στην Άγκυρα που υποστηρίζουν ότι τα «ήρεμα νερά» δεν λειτουργούν υπέρ της Τουρκίας. Είναι παραλογισμός, όμως αντιστοίχως παραλογισμός είναι και η αντίληψις της γείτονος περί υφαλοκρηπίδος και θαλασσίων ζωνών.

Και πάμε στο τι πρέπει να γίνει. Διότι μια παράμετρος του ζητήματος είναι το ότι η Τουρκία «πέρασε» το δίλημμα του «τι κάνουμε τώρα;» στην Ελλάδα. Η Αθήνα έχει αντιδράσει μέχρι στιγμής με ανακοινώσεις και δηλώσεις. Δεν μπορεί όμως να μείνει σε αυτές. Οποιαδήποτε εν τούτοις περαιτέρω ενέργεια εμπεριέχει και μια προοπτική κλιμακώσεως, για την οποία η χώρα θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη. Κάποιοι μπορεί να εισηγηθούν μιάν ελληνική χωροθέτηση θαλασσίων πάρκων που θα επικαλύπτει την τουρκική. Προφανώς και οι Τούρκοι έχουν προβλέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο και έχουν προετοιμάσει την επομένη κίνησή τους.

Πρέπει λοιπόν και η Αθήνα να είναι προετοιμασμένη και να σχεδιάζει, όχι απλώς την επομένη κίνηση, αλλά και εναλλακτικές ενέργειες διά παν ενδεχόμενον. Μια σημείωση θα κάνουμε μόνον. Η Τουρκία αντιλαμβάνεται μόνον την γλώσσα της ισχύος. Συνεπώς κάθε κίνησίς μας πρέπει να χαρακτηρίζεται από σταθερότητα και αποφασιστικότητα. Και να μην ξεχνάμε ότι επίκειται και νέο «επεισόδιο» στην υπόθεση της ηλεκτρικής διασυνδέσεως με την Κύπρο και το Ισραήλ. Την οποία δεν θα έλθει να υπερασπισθεί ο γαλλικός στόλος.

*Από την ΕΣΤΙΑ

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο