και η περιοχή αντιπροσωπεύει πλέον το 46% της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας και περισσότερο από το ήμισυ της παγκόσμιας ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας.
Ωστόσο, πάνω από το ένα τρίτο αυτής της αύξησης της ενεργειακής ζήτησης βασίστηκε στην ανεξέλεγκτη κατανάλωση άνθρακα, ποσοστό μεγαλύτερο από τη συνδυασμένη συμβολή του φυσικού αερίου και των ΑΠΕ σε ολόκληρη την περιοχή. Εν τω μεταξύ, τα δύο τρίτα αυτής της πρόσθετης ενεργειακής ζήτησης προήλθαν αποκλειστικά από την Κίνα, η οποία ακολουθεί μια στρατηγική μαζικής ηλεκτροδότησης που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον άνθρακα και στις ΑΠΕ.
Εστίαση στην Ασία
Αυτή η στροφή προς την Ασία-Ειρηνικό αναμένεται να συνεχιστεί τις επόμενες δεκαετίες. Στο σενάριο «Stated Policies Scenario» (STEPS) του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, η περιοχή συμβάλλει σε περίπου το ήμισυ της αύξησης της παγκόσμιας ενεργειακής ζήτησης έως το 2050, επισκιάζοντας τη συμβολή οποιασδήποτε άλλης περιοχής. Ωστόσο, αυτή η φαινομενική συνέχεια κρύβει δύο σημαντικές αλλαγές.
Πρώτον, η αύξηση της ζήτησης πρωτογενούς ενέργειας έως το 2050 αναμένεται να συγκεντρωθεί αποκλειστικά στην Ινδία και τη Νοτιοανατολική Ασία. Αντίθετα, η ενεργειακή ζήτηση της Κίνας θα μειωθεί τελικά μετά από μια μέτρια αύξηση κατά την επόμενη δεκαετία· ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η χώρα θα παραμείνει αδρανής, καθώς εντείνει τη στρατηγική της για ηλεκτροδότηση με βάση τις ΑΠΕ.
Επιπλέον, η περιοχή αναμένεται να μετατοπιστεί από την προηγούμενη ανάπτυξη που βασιζόταν στον άνθρακα και να στηριχθεί όλο και περισσότερο σε έναν συνδυασμό ΑΠΕ και φυσικού αερίου. Προβλέπεται επίσης να απορροφήσει περίπου το 60% της πρόσθετης ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, ωθούμενη από τον συνδυασμό της ταχείας ηλεκτροδότησης και της αυξανόμενης οικονομικής δραστηριότητας —ιδίως στη Νότια και τη Νοτιοανατολική Ασία— καθώς και από την ανάπτυξη κέντρων δεδομένων για την υποστήριξη της τεχνητής νοημοσύνης και των ψηφιακών οικονομιών.
Ένα συμπλήρωμα για τις ΑΠΕ
Το φυσικό αέριο αναμένεται να συμβάλει στην κάλυψη αυτής της ραγδαία αυξανόμενης ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και της αυξανόμενης βιομηχανικής ζήτησης, αν και είναι δόκιμο να αναγνωριστεί ότι η συμβολή της πρόσθετης παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο στο συνολικό ενεργειακό μείγμα παραμένει περιθωριακή σε σύγκριση με εκείνη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ακόμη και της πυρηνικής ενέργειας. Αντί να αντικαταστήσει από μόνο του τον άνθρακα, το φυσικό αέριο διαδραματίζει συμπληρωματικό ρόλο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Η περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού περιλαμβάνει ήδη τις τέσσερις μεγαλύτερες χώρες εισαγωγής LNG στον κόσμο (Κίνα, Ιαπωνία, Νότια Κορέα, και Ινδία)· συνολικά, αντιπροσωπεύουν το ήμισυ της τρέχουσας παγκόσμιας ζήτησης ΥΦΑ. Μελλοντικά, η Ασία-Ειρηνικός θα παραμείνει ο κύριος πυλώνας για τις εισαγωγές LNG.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της πρόσθετης αύξησης θα σημειωθεί εκτός αυτών των υφιστάμενων βασικών αγορών: η τελευταία έκδοση της μελέτης ‘Shell LNG Outlook 2026’ υπογραμμίζει ότι το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης της παγκόσμιας ζήτησης ΥΦΑ, η οποία προβλέπεται να φτάσει τα 700 mtpa έως το 2050, αναμένεται να προέλθει από την «υπόλοιπη Ασία», δηλαδή από τις ασιατικές χώρες εκτός της Ιαπωνίας, της Νότιας Κορέας, της Κίνας, και της Ινδίας. Αυτή η πρόσθετη ζήτηση θα τροφοδοτηθεί επίσης από τη μείωση της παραγωγής φυσικού αερίου στη Νοτιοανατολική Ασία. Ωστόσο, η αύξηση των εισαγωγών LNG θα εξαρτηθεί επίσης από την έγκαιρη ανάπτυξη τερματικών σταθμών επαναεριοποίησης.
Η τελική πορεία της ενεργειακής τροχιάς και του ενεργειακού μείγματος της Ασίας-Ειρηνικού θα καθοριστεί τόσο από την οικονομική βιωσιμότητα και την ταχύτητα ανάπτυξης των καθαρών τεχνολογιών όσο και από τις πολιτικές επιλογές. Το ερώτημα είναι αν οι χώρες της Νότιας και Νοτιοανατολικής Ασίας θα επιλέξουν πράγματι μαζικά το ΥΦΑ, δεδομένων των δύο κρίσεων φυσικού αερίου που έχουν συμβεί σε διάστημα λιγότερο από πέντε χρόνια, ή αν θα στραφούν ελαφρώς περισσότερο προς τις ΑΠΕ σε συνδυασμό με τον άνθρακα, ένα καύσιμο που θεωρείται από πολλές ασιατικές χώρες ως ασφαλής, εγχώριος πόρος.
Οι εξαγωγείς LNG στις ΗΠΑ και τη Μέση Ανατολή θα πρέπει να αποδείξουν ότι η προσφορά του καυσίμου είναι τόσο ασφαλής όσο και οικονομικά προσιτή, προκειμένου να πείσουν αυτούς τους νέους εισαγωγείς. Η Ασία-Ειρηνικός δεν αποτελεί μόνο τον απαραίτητο προορισμό για τη ζήτηση ΥΦΑ, αλλά και μια αγορά όπου οι αναδυόμενοι εισαγωγείς αναμένεται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο σε σύγκριση με τους σημερινούς «μεγάλους παίκτες», όπως η Κίνα και η Ιαπωνία.
*Η Anne-Sophie Corbeau είναι Ερευνήτρια του Center on Global Energy Policy at Columbia University.