Εδώ και δύο δεκαετίες, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της Κίνας ασχολούνται εντατικά με τη μείωση της εξάρτησης της χώρας από το εισαγόμενο πετρέλαιο και φυσικό αέριο, καθώς και της επακόλουθης ευπάθειάς της σε ναυτικό αποκλεισμό σε περίπτωση μελλοντικής σύγκρουσης με τις ΗΠΑ.

Το 2003, ο Πρόεδρος Χου Τζιντάο χαρακτήρισε αυτή την ευπάθεια ως το «Δίλημμα της Μαλάκκα», προειδοποιώντας ότι ορισμένες μεγάλες δυνάμεις είχαν την πρόθεση να ελέγξουν το στενό. «Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι όποιος ελέγχει το Στενό της Μαλάκκα θα έχει επίσης τον απόλυτο έλεγχο της ενεργειακής οδού προς την Κίνα», φέρεται να είπε.

Έκτοτε, η στρατιωτική στρατηγική της Κίνας έχει επικεντρωθεί στον εκσυγχρονισμό και την επέκταση του ναυτικού της, με σκοπό την προστασία των διαδρομών εφοδιασμού. Στον τομέα της ενέργειας, η Κίνα αύξησε την παραγωγή, ενθάρρυνε τη μεγαλύτερη ενεργειακή απόδοση, στράφηκε σε εναλλακτικά καύσιμα, επέκτεινε τη χρήση ηλεκτρικών οχημάτων, διαφοροποίησε τις εισαγωγές της, και συγκέντρωσε τεράστια στρατηγικά αποθέματα.

Στην πράξη, οι προετοιμασίες της Κίνας για μια σύγκρουση με επίκεντρο την Ταϊβάν και το Στενό της Μαλάκκα την έχουν καταστήσει πολύ λιγότερο ευάλωτη σε περίπτωση πολέμου στη Μέση Ανατολή. Η χώρα έχει αποφύγει σε μεγάλο βαθμό τις απότομες αυξήσεις των τιμών και τον περιορισμό της διανομής που έχουν πλήξει άλλες χώρες της Ασίας. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της Κίνας είναι πιθανό να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η προσέγγισή τους έχει δικαιωθεί — κάτι που θα τους ενθαρρύνει να επιμείνουν ακόμη περισσότερο στη στρατηγική τους. Άλλες χώρες της Ασίας και του υπόλοιπου κόσμου είναι επίσης πιθανό να υιοθετήσουν στοιχεία αυτού του σχεδίου δράσης, διαμορφώνοντας τις αγορές ενέργειας. Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνουν:

 

Εγχώρια παραγωγή 

Το Πεκίνο θεωρεί ότι οι φυσικοί πόροι της Κίνας είναι πλούσιοι σε άνθρακα, φτωχοί σε πετρέλαιο, και ελλιπείς σε φυσικό αέριο. Η χώρα εισάγει το 10% του άνθρακά της, αλλά το 40% του φυσικού αερίου, και πάνω από το 70% του πετρελαίου της. Για να μειώσει την ανάγκη για εισαγωγές, η Κίνα έχει ενθαρρύνει την αύξηση της παραγωγής φυσικού αερίου από το Σιτσουάν στα νοτιοδυτικά και το Σινγιάνγκ, το Σανσί, και την Εσωτερική Μογγολία στα βόρεια, ενώ παράλληλα διεξάγει έρευνες για πετρέλαιο στη Θάλασσα Μποχάι, και ελαχιστοποιεί τη χρήση πετρελαϊκών προϊόντων. Οι ΑΠΕ, όπως η υδροηλεκτρική, η αιολική και η ηλιακή, έχουν αναπτυχθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα, ενώ η χώρα χρησιμοποιεί τον άνθρακα ως «σταθεροποιητικό στοιχείο» για να εγγυηθεί την ενεργειακή ασφάλεια.

 

Ηλεκτροκίνηση

Η Κίνα έχει αναπτύξει ηλεκτρικά αυτοκίνητα και άλλα οχήματα νέας ενέργειας ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Αυτά αντικαθιστούν ήδη περίπου 1 εκατ. βαρέλια βενζίνης και ντίζελ την ημέρα. Ωστόσο, καθώς όλο και μεγαλύτερο μέρος του στόλου αποτελείται από EVs, ο όγκος αυτός θα τετραπλασιαστεί σε πάνω από 4 εκατ. βαρέλια την ημέρα έως το 2035, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας. Το 15ο πενταετές σχέδιο της κυβέρνησης προβλέπει ότι η κατανάλωση πετρελαίου θα κορυφωθεί πριν από το τέλος της δεκαετίας. Η ζήτηση για βενζίνη και ντίζελ ενδέχεται να έχει ήδη κορυφωθεί.

 

Διαφοροποίηση

Η Κίνα αναμένει να εξαρτάται από τις εισαγωγές στο άμεσο μέλλον, οπότε η κυβέρνηση έχει ενθαρρύνει τη διαφοροποίηση των διαδρομών εφοδιασμού, καλλιεργώντας παράλληλα φιλικές σχέσεις με ένα ευρύ φάσμα εξαγωγέων. Πριν από τον πόλεμο, η Κίνα εισήγαγε σχεδόν το 60% του αργού πετρελαίου της από τη Μέση Ανατολή, αλλά το ποσοστό αυτό ήταν πολύ χαμηλότερο από αυτό της Ιαπωνίας (πάνω από 90%) και των περισσότερων άλλων χωρών της περιοχής. Η Κίνα προμηθευόταν το 54% του εισαγόμενου φυσικού αερίου της δια θαλάσσης, αλλά μόλις το 17% προερχόταν από τη Μέση Ανατολή, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του υπολοίπου προερχόταν από τη Ρωσία και την Αυστραλία. Σχεδόν το ήμισυ των εισαγωγών φυσικού αερίου πραγματοποιούνταν χερσαία μέσω αγωγών από τη Ρωσία και την Κεντρική Ασία, γεγονός που τις καθιστούσε απρόσβλητες από τυχόν αποκλεισμό.

 Η Κίνα έχει επιδιώξει να «επεκτείνει τον κύκλο των φίλων της» στον τομέα της ενέργειας, καλλιεργώντας σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ιράκ, και το Κατάρ, καθώς και με το Ιράν. Ως αποτέλεσμα, τα δεξαμενόπλοια που φέρουν κινέζικη σημαία και έχουν προορισμό την Κίνα έχουν, ως επί το πλείστον, λάβει άδεια διέλευσης από τους αποκλεισμούς στον Περσικό Κόλπο και την Ερυθρά Θάλασσα.

 

Ανάπτυξη αποθεμάτων

Η Κίνα έχει συγκεντρώσει ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα αργού πετρελαίου στον κόσμο. Το ακριβές μέγεθος αποτελεί κρατικό μυστικό. Ωστόσο, πριν από τον πόλεμο, η Κίνα εισήγαγε 1 εκατ. βαρέλια την ημέρα περισσότερα από όσα επεξεργάζονταν τα διυλιστήριά της, ενώ μεγάλο μέρος του υπολοίπου προστέθηκε στα εμπορικά και στρατηγικά αποθέματα. Τα συνολικά αποθέματα εκτιμήθηκαν σε πάνω από 1 δισ. βαρέλια, ποσότητα επαρκής για την πλήρη κάλυψη των εισαγωγών για περισσότερο από 100 ημέρες. Η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα διέθεταν επίσης τεράστια αποθέματα πριν από τον πόλεμο, αλλά στις περισσότερες άλλες χώρες της περιοχής τα αποθέματα ήταν πολύ χαμηλότερα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν σχεδόν ανύπαρκτα.

Η Κίνα έχει αντλήσει από αυτά τα αποθέματα για να διατηρήσει τον εγχώριο εφοδιασμό σε καύσιμα. Οι εισαγωγές αργού πετρελαίου μειώθηκαν κατά περισσότερα από 1,3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, αλλά ο εφοδιασμός με καύσιμα παρέμεινε σε γενικές γραμμές σταθερός. Άλλες χώρες της Ασίας σχεδιάζουν πλέον μια μεγάλη αύξηση των αποθεμάτων τους, προκειμένου να αποτρέψουν προβλήματα εφοδιασμού στο μέλλον.

 

Ο πόλεμος στο Ιράν ανέδειξε την αξία των διαφοροποιημένων αλυσίδων εφοδιασμού και των στρατηγικών αποθεμάτων — διδάγματα που η Κίνα έχει εφαρμόσει τις τελευταίες δύο δεκαετίες και τα οποία έχουν πλέον γίνει οδυνηρά κατανοητά σε ολόκληρη την υπόλοιπη περιοχή.

 

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο