Αυτοί οι πόροι, θεμελιώδεις για την τεχνολογία διπλής χρήσης και τα προηγμένα αμυντικά συστήματα, αντιπροσωπεύουν έναν κρίσιμο στρατηγικό μοχλό πάνω στον οποίο η Κίνα κατέχει σχεδόν απόλυτη κυριαρχία στην παραγωγή. Αν και το Ιράν διαθέτει σημαντικά υπόγεια αποθέματα, υποφέρει από ένα κρίσιμο διαρθρωτικό έλλειμμα: την απουσία μιας αυτόνομης βιομηχανικής βάσης για τον εξευγενισμό και τον καθαρισμό ορυκτών. Για να γεφυρώσει αυτό το χάσμα, η Κίνα έχει ήδη ξεκινήσει κύκλους διαβουλεύσεων και κοινών σεμιναρίων επί τόπου.
Αυτή η ρεαλιστική προσέγγιση, που εξελίχθηκε από τις αδιάκριτες επενδύσεις της πρώτης φάσης της Πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος», αποφεύγει τις κεφαλαιουχικές δαπάνες υψηλού κινδύνου για να επικεντρωθεί στη στοχευμένη μεταφορά τεχνογνωσίας. Για το Ιράν, η συμφωνία προσφέρει μια σανίδα σωτηρίας για τη διαφοροποίηση των εσόδων από ξένο νόμισμα, παρακάμπτοντας παράλληλα το καθεστώς κυρώσεων των ΗΠΑ.
Για την Κίνα, είναι ένα αναπόφευκτο κομμάτι για την εδραίωση μιας αλυσίδας εφοδιασμού ανεξάρτητης από τις δυτικές προσπάθειες «απορρόφησης του κινδύνου».
Ωστόσο, η πρόσφατη ιστορία δείχνει ότι κάθε σημαντική στρατηγική υποδομή ή ξένη επένδυση από το Πεκίνο απαιτεί αναπόφευκτα μια προβολή της δύναμης του PLA (του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, της στρατιωτικής πτέρυγας του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ) που είναι οι κύριες ένοπλες δυνάμεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΛΔΚ) για την άμυνά του: η συνεργασία στον τομέα της εξόρυξης γίνεται έτσι το προοίμιο μιας ευρύτερης γεωπολιτικής και στρατιωτικής ενοποίησης, που αποσκοπεί στην ενίσχυση μιας νέας εναλλακτικής παγκόσμιας τάξης στην δυτική ηγεμονία.
Η τεχνολογική καρδιά της σύγχρονης ισχύος
Τα στοιχεία σπάνιων γαιών - αυτά τα αόρατα στοιχεία που τροφοδοτούν πυραύλους, μαχητικά αεροσκάφη, προηγμένα ραντάρ και κινητήρες για την ενεργειακή μετάβαση - είναι η κινητήρια δύναμη της τεχνολογίας διπλής χρήσης. Όποιος ελέγχει την επεξεργασία ελέγχει το πολεμικό δυναμικό του μέλλοντος. Η Κίνα, με κυριαρχία που πλησιάζει το 90% της παγκόσμιας παραγωγής μόνιμων μαγνητών και επεξεργασμένων σπάνιων γαιών, κατέχει σήμερα πρωτοφανή γεωπολιτική ισχύ. Το Ιράν, πλούσιο σε πόρους που δεν έχουν ακόμη εξερευνηθεί, είναι το πιόνι που το Πεκίνο σκοπεύει να ενσωματώσει στην σκακιέρα του για να κλειδώσει αυτήν την υπεροχή.
Το Ιρανικό Παράδοξο και ο Κινεζικός Πραγματισμός
Το Ιράν διαθέτει γεωλογικό δυναμικό, αλλά δεν διαθέτει κρίσιμη δομική βάση για διύλιση. Η εξόρυξη ακατέργαστου μεταλλεύματος δεν σημαίνει δημιουργία πλούτου ή ασφάλειας. Εδώ ακριβώς εισέρχεται το Πεκίνο. Τα σεμινάρια που ήδη διεξάγονται στο Ιράν, όπου η κινεζική πλευρά παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες και εμπειρογνωμοσύνη, αντικατοπτρίζουν ένα μάθημα που αντλήθηκε από την πρώτη φάση της Πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» (BRI). Η Κίνα δεν χρηματοδοτεί πλέον έργα υψηλού κινδύνου και χαμηλής απόδοσης. Επενδύει όπου η σκοπιμότητα συναντά το στρατηγικό συμφέρον. Η τεχνική συνεργασία μεταξύ Κίνας και Ιράν δεν αφορά μόνο το ορυχείο, αλλά και την τεχνογνωσία διαχωρισμού και καθαρισμού, τον πραγματικό ακρογωνιαίο λίθο της παγκόσμιας αγοράς.
Μια Νέα Παγκόσμια Τάξη υπό Στρατιωτική Ασπίδα
Η προσέγγιση μεταξύ Τεχεράνης και Πεκίνου ανταποκρίνεται σε μια γεωπολιτική επιταγή: τη δημιουργία ενός εναλλακτικού πόλου στο σύστημα που κυριαρχείται από τις ΗΠΑ. Σε αυτό το σενάριο, οι σπάνιες γαίες γίνονται η κόλλα που συγκρατεί τις φιλοδοξίες τεχνολογικής κυριαρχίας και των δύο εμπλεκομένων.
Ωστόσο, υπάρχει μια σταθερά στην ιστορία της προβολής ισχύος: όπου το Πεκίνο δημιουργεί τις κρίσιμες υποδομές του, η προστασία αυτών των περιουσιακών στοιχείων καθίσταται προτεραιότητα. Οι ξένες επενδύσεις της Κίνας είναι ολοένα και πιο άρρηκτα συνδεδεμένες με την έννοια της άμυνας. Η αυξανόμενη παρουσία κινεζικού προσωπικού στο Ιράν για εξόρυξη και βιομηχανική ανάπτυξη μπορεί μόνο να προαναγγείλει την εδραίωση της παρουσίας του PLA στην περιοχή. Η προστασία των συμφερόντων εξόρυξης και της αλυσίδας εφοδιασμού σπάνιων γαιών σημαίνει, στη γλώσσα του Πεκίνου, διασφάλιση της ασφάλειας των οδών εφοδιασμού και της πολιτικής σταθερότητας των συμμάχων.
Ο κίνδυνος για τη Δύση
Για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους, τα σεμινάρια Πεκίνου-Τεχεράνης δεν αποτελούν μεμονωμένο γεγονός, αλλά ένα προειδοποιητικό καμπανάκι. Η δυνατότητα ενσωμάτωσης του Ιράν στο κινεζικό σύστημα εφοδιασμού θα καθιστούσε άκυρες τις δυτικές στρατηγικές «απορρόφησης κινδύνου» και την ανασυγκρότηση ανεξάρτητων αλυσίδων εφοδιασμού.
Αντιμετωπίζουμε έναν οριακό πόλεμο, όπου ο ανταγωνισμός στην εξόρυξη είναι μόνο η αρχή. Εάν η Κίνα καταφέρει να μεταφέρει τις τεχνολογίες διύλισης σε ιρανικό έδαφος, το παγκόσμιο τεχνολογικό κέντρο βάρους θα υποστεί μια μη αναστρέψιμη μετατόπιση. Το αποτέλεσμα δεν θα είναι απλώς ένα οικονομικό πλεονέκτημα, αλλά μια στρατιωτική ενοποίηση ενός μπλοκ που αμφισβητεί ανοιχτά την παγκόσμια ηγεμονία. Το Ιράν δεν πουλάει πλέον μόνο πετρέλαιο: πουλάει το μέλλον της άμυνας για μια νέα παγκόσμια τάξη.
*Από extremarationews.com