Και έχουμε αυτόν τον απίθανο τύπο που λέγεται Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος αδυνατεί να τηρήσει έστω και τα προσχήματα διαφυλάσσοντας κάποια ψήγματα αξιοπρεπείας για τον οργανισμό του οποίου ηγείται. Οι «λύσεις» που εισηγείται και τις οποίες επικροτούν κάποιοι άφρονες στην Αθήνα και δυστυχώς και στην Λευκωσία συνιστούν αποδοχή των θέσεων της Αγκύρας, η οποία με σταθερότητα επιδιώκει την διεθνή αναγνώριση του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους. Απεναντίας, η Ελλάς αφενός ουδέποτε κατέστησε σαφές τι είδους λύση θέλει για την Κύπρο, αφετέρου άγεται και φέρεται από ετεροκλήτους «διεθνείς» παράγοντες. Ο ισχυρισμός ότι θέλουμε λύση με βάση «τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις του ΟΗΕ» είναι προσχηματικός, δεδομένου ότι αυτά τα ψηφίσματα και αυτές οι αποφάσεις είναι αλληλοσυγκρουόμενα ευχολόγια που δεν δίδουν ούτε καν πλαίσιο λύσεως. Έτσι όμως δίδουμε την εντύπωση ότι είμεθα πρόθυμοι για κάθε υποχώρηση. Και αυτό το εκμεταλλεύονται τόσο οι Τούρκοι όσο και οι διάφοροι «αξιωματούχοι» τύπου Γκουτέρες. Η αλήθεια είναι μία. Αν δεχθούμε τις προτάσεις του ΟΗΕ για μια μορφή ομοσπονδίας η συνομοσπονδίας δυο κρατών στην Κύπρο, με απατηλό αντάλλαγμα κάποιες εδαφικές παραχωρήσεις, τότε η Κυπριακή Δημοκρατία θα παύσει να υπάρχει ως κρατική οντότης. Και τούτο ανοίγει τον δρόμο στην Τουρκία για κατάληψη όλου του ζωτικού χώρου της Ανατολικής Μεσογείου.