στόχους: Αφενός, να διασφαλιστεί ότι ο Διαχειριστής διαθέτει τους απαραίτητους πόρους για την εύρυθμη λειτουργία και την αξιοπιστία του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας και, αφετέρου, να προστατευθούν οι καταναλωτές από την αυτόματη μετακύλιση κάθε πρόσθετης λειτουργικής δαπάνης στα ρυθμιζόμενα τιμολόγια.
Υπενθυμίζεται ότι το επιτρεπόμενο έσοδο του ΔΕΔΔΗΕ για το 2025 είχε εγκριθεί αρχικά στο 1,077 δισ. ευρώ, για τη ρυθμιστική περίοδο 2025-2028. Όμως, στη διάρκεια της χρονιάς, ο Διαχειριστής υποστήριξε ότι προέκυψαν έκτακτες ανάγκες που δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθούν κατά την κατάρτιση του επιχειρησιακού σχεδιασμού και ζήτησε την αναγνώριση πρόσθετων λειτουργικών δαπανών.
Στο αίτημά του περιλαμβάνονταν 2,4 εκατ. ευρώ για τη μισθοδοσία λόγω διεύρυνσης του προγράμματος εθελουσίας εξόδου, 15 εκατ. ευρώ για υλικά και αναλώσιμα, 16,6 εκατ. ευρώ για επισκευές και συντηρήσεις, 10 εκατ. ευρώ για αμοιβές τρίτων – κυρίως για την αντιμετώπιση των ρευματοκλοπών – καθώς και 3 εκατ. ευρώ για ενοίκια, τηλεπικοινωνίες και λοιπές παροχές.
Ξεχωριστή θέση στο σκεπτικό του ΔΕΔΔΗΕ κατέχει το πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου. Όπως επισημαίνει, αποχώρησαν 428 εργαζόμενοι έναντι αρχικής πρόβλεψης για 310, καθώς διευρύνθηκαν τα ηλικιακά και υπηρεσιακά κριτήρια συμμετοχής, ενώ το οικονομικό κίνητρο αυξήθηκε από 20.000 σε 30.000 ευρώ ανά εργαζόμενο. Παράλληλα, οι αλλαγές στο καθεστώς των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων οδήγησαν σε μεγαλύτερη συμμετοχή τεχνικού προσωπικού.
Σημαντικές κρίθηκαν και οι πρόσθετες ανάγκες σε υλικά, τόσο λόγω της ενίσχυσης των εργασιών συντήρησης όσο και εξαιτίας των αυξημένων τιμών προμήθειας. Από τα περίπου 15 εκατ. ευρώ που ζητήθηκαν, ποσά αφορούσαν υλικά για την αποκατάσταση βλαβών και ζημιών από ρευματοκλοπές, προληπτική συντήρηση, διακοπές και επανασυνδέσεις παροχών, υποσταθμούς και υποβρύχια καλώδια, αλλά και την αξία υλικών από αποξηλώσεις παλαιών επενδύσεων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εικόνα που καταγράφει ο Διαχειριστής για τις ρευματοκλοπές. Σύμφωνα με τα στοιχεία του, οι σχετικές υποθέσεις αυξήθηκαν στις 27.200, έναντι αρχικής εκτίμησης για 20.000 περιστατικά, γεγονός που συνεπάγεται σημαντικά αυξημένο κόστος για τη δικαστική και δικονομική διαχείρισή τους, το οποίο υπολογίζεται σε περίπου 6,9 εκατ. ευρώ.
Η ΡΑΑΕΥ, εξετάζοντας αναλυτικά τα στοιχεία, δεν αποδέχθηκε το σύνολο των αιτημάτων. Αναγνώρισε πρόσθετες δαπάνες ύψους 5,53 εκατ. ευρώ για υλικά και αναλώσιμα, 9 εκατ. ευρώ για κρίσιμες επισκευές και συντηρήσεις και 1,64 εκατ. ευρώ για διακοπές και επαναφορές ηλεκτροδότησης.
Αντίθετα, δεν ενσωμάτωσε στο επιτρεπόμενο έσοδο το κόστος της διευρυμένης εθελουσίας εξόδου, τις αυξημένες αμοιβές τρίτων ούτε το σύνολο των υπόλοιπων λειτουργικών δαπανών που επικαλέστηκε ο ΔΕΔΔΗΕ, κρίνοντας ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις άμεσης ρυθμιστικής αναγνώρισης.
Έτσι, το συνολικό επιτρεπόμενο έσοδο του Διαχειριστή για το 2025 διαμορφώνεται τελικά στα 1,093 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά περίπου 16,17 εκατ. ευρώ σε σχέση με την αρχική απόφαση, ενώ όλες οι υπόλοιπες βασικές παράμετροι – αποσβέσεις, απόδοση επί της Ρυθμιζόμενης Περιουσιακής Βάσης και πρόσθετη απόδοση για έργα μείζονος σημασίας – παραμένουν αμετάβλητες.
Η απόφαση, ωστόσο, αφήνει ανοιχτό ένα σημαντικό «παράθυρο» για το μέλλον. Η ΡΑΑΕΥ προβλέπει ότι κατά τον καθορισμό του απαιτούμενου εσόδου του 2027 θα επανεξετάσει το κόστος των δικαστικών ενεργειών που συνδέονται με τις ρευματοκλοπές, αναγνωρίζοντας μέρος των σχετικών δαπανών μόνο για υποθέσεις που θα έχουν τελεσιδικήσει υπέρ του ΔΕΔΔΗΕ. Παράλληλα, θέτει ανώτατο όριο αποζημίωσης τα 6,896 εκατ. ευρώ και απαιτεί πλήρη καταγραφή όλων των υποθέσεων, του κόστους και της τελικής δικαστικής τους έκβασης.
Η συγκεκριμένη απόφαση αναδεικνύει, τέλος, ένα ευρύτερο ζήτημα για τη λειτουργία του ηλεκτρικού συστήματος. Οι αυξημένες ανάγκες συντήρησης του δικτύου, η αντιμετώπιση των ρευματοκλοπών και η ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού αποτελούν πλέον μόνιμες προκλήσεις για τον Διαχειριστή. Ταυτόχρονα, όμως, η ΡΑΑΕΥ εκπέμπει σαφές μήνυμα ότι κάθε πρόσθετη επιβάρυνση θα πρέπει να τεκμηριώνεται αυστηρά πριν μεταφερθεί στους λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας των καταναλωτών, διατηρώντας τη δημοσιονομική και ρυθμιστική πειθαρχία σε μια περίοδο κατά την οποία οι επενδυτικές ανάγκες του δικτύου αυξάνονται διαρκώς.