Τα ΗΑΕ, η Γαλλία, η Ινδονησία, και πιο πρόσφατα η Αυστραλία είναι μερικά μόνο από τα κράτη που έχει επισκεφθεί το τελευταίο τρίμηνο ο Μόντι. Για τον Ινδό Πρωθυπουργό, τα ταξίδια αυτά δεν αποτελούν απλώς εθιμοτυπικές επισκέψεις ενός αρχηγού κράτους, αλλά σημαντικές στάσεις για τον παγκόσμιο μαραθώνιο που τρέχει. Όπως εξηγούν οι αναλυτές, το Νέο Δελχί επιχειρεί να συνάψει πολλές νέες συμφωνίες με ξένες κυβερνήσεις, προκειμένου να θωρακίσει τις εφοδιαστικές αλυσίδες του. Και οι δύο κορυφαίες προτεραιότητες αυτής της αποστολής είναι το ουράνιο και τα κρίσιμα ορυκτά.
Η πυρηνική ενέργεια συνιστά μία από τις ιδανικές επιλογές για την Ινδία, η οποία πρέπει να καλύψει τις ανάγκες μίας αναδυόμενης βιομηχανικής δύναμης, ενός αναπτυσσόμενου τεχνολογικού κόμβου, και ενός τεράστιου πληθυσμού. Η κυβέρνηση του Μόντι έχει θέσει ως στόχο την εγκατάσταση 100 GW πυρηνικής ισχύος μέχρι το 2047. Ο πρώτος λόγος συνδέεται με τις κλιματικές δεσμεύσεις του Νέου Δελχί, το οποίο σχεδιάζει να ολοκληρώσει τις διαδικασίες απανθρακοποίησης το 2070. Ο δεύτερος λόγος συνδέεται με την εξάρτηση της Ινδίας από τις εισαγωγές ορυκτών καυσίμων. Αυτή η σοβαρή αδυναμία έγινε ιδιαίτερα αισθητή κατά τη διάρκεια της πρόσφατης ενεργειακής κρίσης, με τη χώρα να χάνει σχεδόν το 50% των εισαγωγών πετρελαίου και το 60% των εισαγωγών LNG, χωρίς να υπολογίζονται όλα τα υπόλοιπα καύσιμα και πετρελαιοειδή.
Παραδόξως, αυτός δεν είναι ο τομέας όπου η Ινδία είναι πιο βαριά εκτεθειμένη στα γεωπολιτικά σκαμπανεβάσματα. Η εξάρτησή της όσον αφορά τα κρίσιμα ορυκτά είναι πολύ υψηλότερη, καθώς εισάγει το 100% του λιθίου, του κοβάλτιου, και του νικελίου που χρησιμοποιεί. Το γεγονός αυτό θεωρείται εξαιρετικά ανησυχητικό για το Νέο Δελχί, το οποίο επιθυμεί να απεξαρτηθεί ολικά από τις εισαγωγές πράσινων τεχνολογιών από την Κίνα και να αναδειχθεί σε σημαντικό κατασκευαστή και εξαγωγέα. Ωστόσο, πρόκειται για έναν πολύ φιλόδοξο στόχο δεδομένου πως η Κίνα έχει καταφέρει να ελέγχει σχεδόν μονοπωλιακά τον κλάδο των κρίσιμων ορυκτών, ειδικά στη φάση της επεξεργασίας.
Όμως, ο Μόντι δεν επιβραδύνει. Η επίσκεψή του στην Ινδονησία είχε ως πρώτο θέμα στην ατζέντα το ζήτημα του νικελίου, μιας και η χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας αποτελεί τον πρώτο παραγωγό παγκοσμίως. Ένα δεύτερο σημείο ενδιαφέροντος ήταν οι σπάνιες γαίες, οι οποίες είναι αναγκαίες για την κατασκευή των περισσότερων σύγχρονων ηλεκτρονικών συστημάτων. Αντίστοιχα, η επίσκεψη του Μόντι στην Αυστραλία επικεντρώθηκε στο ουράνιο. Οι δύο χώρες είχαν και παλαιότερα προσπαθήσει να κλείσουν συμφωνίες για το πυρηνικό καύσιμο, αλλά οι φόβοι για το πού θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αυτό, είχαν φρενάρει την υλοποίησή τους. Τελικά, η Ινδία αποδέχθηκε μία σειρά δικλείδων ασφαλείας υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ.
Για το Νέο Δελχί, αυτά είναι απλώς τα πρώτα βήματα. Η ινδική κυβέρνηση προσπαθεί διαχρονικά να ισορροπεί μεταξύ Δύσης και Ανατολής, αξιοποιώντας τα γεωγραφικά πλεονεκτήματα που διαθέτει, αλλά και το γεωπολιτικό βάρος της στην ευρύτερη περιφέρεια της Ασίας. Ως εκ τούτου, ο Μόντι μπορεί να συνομιλεί τόσο με την Ουάσιγκτον, όσο και τη Μόσχα, αλλά και ηγεσίες από την Αφρική και τη Νότια Αμερική.