Ο  Λευκός Οίκος καλείται να αντιμετωπίσει έναν νέο πονοκέφαλο, καθώς οι τιμές των καυσίμων στις ΗΠΑ παραμένουν αυξημένες, περίπου 100 ημέρες πριν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Ακόμα χειρότερα, οι πετρελαϊκοί γίγαντες της χώρας ετοιμάζονται να ανακοινώσουν κέρδη-ρεκόρ, αναδεικνύοντας το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ της Γουόλ Στριτ, δηλαδή των επενδυτών, και της λεγόμενης «Μέιν Στριτ», δηλαδή των απλών καταναλωτών.  

Ο Ιούλιος είναι ο μήνας δημοσίευσης των οικονομικών αποτελεσμάτων του β’ τριμήνου του έτους, με τους αναλυτές ήδη να μοιράζονται τις προβλέψεις τους για το πώς πορεύτηκαν οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις. Ωστόσο, μία κατηγορία εταιρειών πρόκειται να βρεθεί στο μικροσκόπιο, μιας και η αναμενόμενη επιτυχία τους θεωρείται αντιστρόφως ανάλογη από την υπόλοιπη αμερικανική οικονομία. Πρόκειται για τους μεγάλους παίκτες της πετρελαϊκής αγοράς των ΗΠΑ, από τους παγκόσμιους κολοσσούς Exxon και Chevron, τους κυρίαρχους των εξορύξεων, και τους ομίλους διύλισης. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αναλυτών, η Exxon μπορεί να έφτασε ως και τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια καθαρών εσόδων το διάστημα Απρίλιος- Ιούνιος, ενώ η Chevron τα 9,7 δισεκατομμύρια δολάρια. Αν επαληθευτούν, οι αριθμοί αυτοί θα είναι τριπλάσιοι σε σχέση με το α’ τρίμηνο. Οι μεγάλοι παραγωγοί της Λεκάνης Permian, όπως η ConocoPhillips και η Occidental Petroleum, επίσης, αναμένονται να καταγράψουν ελκυστικά κέρδη. Τέλος, οι γίγαντες της διύλισης, όπως η Marathon και η Valero, προβλέπεται να έχουν εξίσου εντυπωσιακά αποτελέσματα. 

Φυσικά, ο βασικός λόγος αυτής της επιτυχίας δεν αποτελεί μυστήριο. Ο πόλεμος που αποφάσισε να ξεκινήσει ο Ντόναλντ Τραμπ πυροδότησε την εντονότερη πετρελαϊκή κρίση όλων των εποχών, εξαφανίζοντας από την παγκόσμια αγορά πετρελαίου 14 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Αναπόφευκτα, αυτό οδήγησε στην εκτίναξη των τιμών του αργού και συνεπακόλουθα των καυσίμων ευρύτερα, κάτι που οδήγησε με τη σειρά του στην άνοδο του πληθωρισμού. Το οικονομικό ντόμινο αυτό δεν ήταν δύσκολο να προβλεφθεί, καθιστώντας την απόφαση του Αμερικανού Προέδρου ακόμα πιο ακατανόητη, δεδομένου πως πρόκειται για χρονιά εκλογών. Και, όπως έχει αποδείξει συχνά η αμερικανική πολιτική ιστορία, οι τιμές των καυσίμων συνιστούν ένα από τα πιο φλέγοντα ζητήματα για τους ψηφοφόρους διαχρονικά. 

Και ο Τραμπ το γνωρίζει καλά αυτό. Έχοντας θέσει το διακύβευμα των χαμηλών τιμών του πετρελαίου ως προτεραιότητα από την αρχή της θητείας του— απειλώντας, μάλιστα, τον OPEC να ρίξει τις τιμές μόλις επέστρεψε στον Λευκό Οίκο— η σημερινή εικόνα στις αντλίες είναι ανησυχητική για τον πολιτικό σχεδιασμό του. Η τιμή της βενζίνης είναι 25% υψηλότερη σε ετήσια βάση, κινούμενη στα 3,8 δολάρια/γαλόνι, και η τιμή του ντίζελ 30% υψηλότερη, στα 4,8 δολάρια/γαλόνι. Στην κορύφωση της κρίσης, η βενζίνη είχε πλησιάσει ακόμα και τα 6 δολάρια/γαλόνι σε ορισμένες πολιτείες. Η κατάσταση ήταν τόσο δυσοίωνη ώστε ορισμένοι Αμερικανοί άρχισαν να κολλούν αυτοκόλλητα με το πρόσωπο του Τραμπ στις αντλίες των πρατηρίων καυσίμων, θέλοντας να υπενθυμίσουν ποιος ευθύνεται για την άνοδο των τιμών.

 

 

Η τιμή της βενζίνης εκτινάχθηκε τους προηγούμενους μήνες. Πηγή: ΤΕ.

 

Με αυτά τα δεδομένα, η αντίδραση του Τραμπ ήταν επίσης αναμενόμενη. Αρνούμενος να αναλάβει οποιοδήποτε μερίδιο της ευθύνης, και αφού τους προηγούμενους μήνες είχε δηλώσει πως δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την αύξηση του πληθωρισμού, ο Αμερικανός Πρόεδρος κατηγόρησε τις πετρελαϊκές εταιρείες για κερδοσκοπία, απαιτώντας να μειώσουν τις τιμές στην αντλία. Προ ολίγων εβδομάδων, διέταξε το Υπουργείο Δικαιοσύνης να ερευνήσει τυχόν φαινόμενα κερδοσκοπίας στην αγορά καυσίμων. Και, καταφεύγοντας στο αγαπημένο του μέσο, δημοσίευσε μία σειρά προειδοποιητικών αναρτήσεων μέσω του διαδικτυακού προφίλ του. Μεταξύ άλλων, ανέφερε πως η τιμή της βενζίνης πρέπει να κυμαίνεται στα 2,25 δολάρια/γαλόνι, ένα ιστορικό χαμηλό που είχε καταγραφεί στη διάρκεια της πανδημίας. 

Η στροφή αυτή ίσως εκπλήσσει εκείνους που παρακολουθούν την πορεία του Τραμπ από το 2015, όταν ξεκίνησε την προεκλογική εκστρατεία του. Στις εκλογές του 2016 ήταν ο εκλεκτός των πετρελαϊκών συμφερόντων, μία σχέση που ενισχύθηκε το 2024, καθώς οι πετρελαϊκοί κολοσσοί ήθελαν να φρενάρουν την ενεργειακή μετάβαση που είχε δρομολογήσει ο Πρόεδρος Μπάιντεν. Για να είναι κανείς δίκαιος, ο Τραμπ έχει δείξει μία σαφή προτίμηση στις εταιρείες ορυκτών καυσίμων, όχι απλώς ακυρώνοντας την πρόοδο που είχε σημειωθεί στον τομέα των πράσινων τεχνολογιών, αλλά και ξηλώνοντας ακόμα και τις πιο βασικές ρυθμίσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και των τοπικών κοινοτήτων. Όμως, οι δύο πλευρές βρίσκονταν σε αντιπαράθεση όλο και πιο συχνά. Στην αρχή, ήταν η άρνηση των μεγάλων εταιρειών να αυξήσουν την παραγωγή πετρελαίου, φοβούμενες για την κατάρρευση των τιμών. Στη συνέχεια, ήταν η οργή αυτών των εταιρειών για τις πιέσεις του Τραμπ προς τον OPEC, οι οποίες πίεσαν ακόμα πιο κάτω τις τιμές. Λίγο αργότερα, η διστακτικότητα των αμερικανικών επιχειρήσεων να επενδύσουν στην πετρελαϊκή βιομηχανία της Βενεζουέλας. Και πιο πρόσφατα, η διατήρηση των υψηλών τιμών στην αντλία.

Δυστυχώς για τον Τραμπ, οι αναλυτές εξηγούν πως οι αμερικανικοί ενεργειακοί κολοσσοί δεν είναι εκείνοι που ευθύνονται για την αύξηση των τιμών. Και όχι μόνο επειδή δεν ξεκίνησαν τον πόλεμο εναντίον του Ιράν, αλλά και επειδή οι ανοδικές τάσεις του αργού συνδέονται με συστημικούς παράγοντες. Ο ένας από αυτούς είναι η παύση των εξαγωγών από τον Περσικό Κόλπο. Ο δεύτερος είναι η μειωμένη ικανότητα διύλισης σε πολλές δυτικές χώρες. Αυτό σημαίνει πως ακόμα και αν οι ροές του αργού επανέλθουν στην κανονικότητα, η επαναφορά των ρυθμών διύλισης θα αργήσει. Εκτός της Μέσης Ανατολής, οι αναλυτές υπενθυμίζουν πως μία παράλληλη κρίση εκτυλίσσεται στη Ρωσία. Οι επιθέσεις των ουκρανικών δυνάμεων απειλούν να παραλύσουν τον πετρελαϊκό κλάδο της χώρας, πλήττοντας την παραγωγή, τη μεταφορά, την επεξεργασία, και τις εξαγωγές. Ως εκ τούτου, οι δύο μεγαλύτεροι εξαγωγείς μετά τις ΗΠΑ, η Σαουδική Αραβία και η Ρωσία, έχουν βρεθεί εκτός αγοράς ως ένα σημείο.

 

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο