κυβέρνηση της ΝΔ, το έκανε απολύτως σαφές, με τις εμπροσθοβαρείς πολιτικές που ενσωμάτωσε στο πρώτο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα το οποίο εγκρίθηκε το 2019.
Το energia.gr δεν αμφισβητεί το σκεπτικό που οδήγησε στην αποβολή του βρώμικου και ακριβού ορυκτού καυσίμου από το μείγμα. Απλώς το αναφέρει πιθανώς υπό την έννοια, ότι ήταν περιττή η ανακοίνωση του Ομίλου.
Άλλωστε δεν έχουμε καμία διάθεση να γίνουμε «γραφικοί» και να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα –που λένε οι Άγγλοι- του λιγνίτη…
Που σημαίνει ότι δεν υιοθετούμε τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης που ψάχνει να βρει κάπου φάουλ την κυβέρνηση και σφυρίζει ό,τι νάναι.
Αν πρέπει να αναζητήσουμε την αιτία πίσω από την απολιγνιτοποίηση της παραγωγής, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ο λιγνίτης έγινε οικονομικά ασύμφορος εξαιτίας του ευρωπαϊκού συστήματος εκπομπών άνθρακα.
Με τις εκπομπές του ελληνικού λιγνίτη να κυμαίνονται από 1,15 έως και 1,6 τόνους CO2 ανά παραγόμενη MWh και την τιμή των δικαιωμάτων να κινείται πέριξ των 80 ευρώ ανά τόνο, το κόστος, μόνο για τις εκπομπές CO2 μπορεί να φθάνει ακόμη και τα 160 ευρώ/ MWh στις παλαιότερες μονάδες της ΔΕΗ. Πρόκειται για επίπεδα που υπερβαίνουν κατά πολύ τη μέση τιμή της χονδρεμπορικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Ο αντίλογος βασίζεται στο γεγονός ότι οι χώρες της Ε.Ε., όπως η Πολωνία, η Γερμανία και η Τσεχία εξακολουθούν να βασίζονται ακόμη στο ορυκτό καύσιμο είτε λόγω της μεγάλης εγχώριας εξάρτησής τους, είτε επειδή όρισαν βραδύτερες μεταβατικές περιόδους για την κατάργησή του.
(Επιμέλεια infographic: energia.gr)
Πίσω στη χώρα μας, το λουκέτο στα εργοστάσια του λιγνίτη ανέδειξε μια πτυχή της ενεργειακής πολιτικής που ήταν δύσκολο στους περισσότερους να σκεφτούν, όταν ξεκίνησε αυτή η πορεία.
Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είχαν καθυστερήσει να ενταχθούν επαρκώς στο ηλεκτρικό σύστημα. Όταν “έτρεξε”, η διείσδυσή τους, τα τελευταία χρόνια, παρά τις «παιδικές» ασθένειες που συνοδεύει την παρουσία τους (κύρια, η έλλειψη αποθήκευσης, τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής σε πολλές περιοχές που δεν έχουν επαρκή χωρητικότητα, καθώς και οι περικοπές παραγωγής) τα οφέλη τους είναι πέραν πάσης αμφισβήτησης.
Σήμερα, η χώρα διαθέτει μία από τις φθηνότερες χονδρεμπορικές τιμές στον ηλεκτρισμό σε όλη την Ευρώπη, και το κόστος της ενέργειας για τον τελικό καταναλωτή. Το δεύτερο εξάμηνο του 2024, η Ελλάδα κατέγραψε καθαρή τιμή ηλεκτρικού ρεύματος 0,192 €/kWh, ήτοι, χαμηλότερη από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ήταν 0,22 €/kWh. Κατά το α’ εξάμηνο του 2025, η καθαρή τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα διαμορφώθηκε, κατά μέσον όρο, στα 0,195 €/kWh που ήταν επίσης, χαμηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το τελευταίο διήμερο (27-28 Ιουνίου 2026) η Τιμή Εκκαθάρισης Αγοράς της Αγοράς Επόμενης Ημέρας στην ελληνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας κυμάνθηκε μεταξύ 70-70,5 €/MWh, ενώ για σήμερα, Δευτέρα, 29 του μήνα, η χονδρεμπορική τιμή στο ρεύμα βρίσκεται στα 86,50 €/MWh.
Ωστόσο, η συζήτηση για τον λιγνίτη εξακολουθεί να προκαλεί έντονες αντιδράσεις, ιδιαίτερα στη Δυτική Μακεδονία, όπου επί δεκαετίες αποτέλεσε τη βάση της οικονομικής δραστηριότητας και της ηλεκτροπαραγωγής της χώρας.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η στρατηγική της ΔΕΗ, η οποία μετατοπίζει το επενδυτικό της βάρος προς έργα ΑΠΕ, μονάδες φυσικού αερίου υψηλής ευελιξίας και μεγάλα έργα αποθήκευσης ενέργειας, όπως συστήματα μπαταριών και αντλησιοταμίευσης στην Δυτική Μακεδονία. Πρόκειται για επενδύσεις που αποσκοπούν στην ασφάλεια εφοδιασμού ενός ενεργειακού συστήματος με ολοένα μεγαλύτερη συμμετοχή καθαρών μορφών ενέργειας.
Σε αυτή τη λογική εντάσσεται και η απόσυρση παλαιού εξοπλισμού από τα λιγνιτωρυχεία. Η ελεγχόμενη καταστροφή τριών εκσκαφέων στην Πτολεμαΐδα προκάλεσε αντιδράσεις, κυρίως λόγω του συμβολισμού τους για την περιοχή. Ωστόσο, η διοίκηση του Ομίλου υποστήριξε ότι η ενέργεια αφορά σε μηχανήματα ηλικίας άνω των πέντε δεκαετιών, που είχαν τεθεί οριστικά εκτός λειτουργίας και παρουσίαζαν εκτεταμένη φθορά και στατική επικινδυνότητα.