Ο κ. Τσάφος καταλήγει: «Οι εξαγωγές δεν είναι αυτοσκοπός. Αλλά εξάγει αυτός που έχει ανταγωνιστικό μείγμα. Με τον τρόπο τους, οι εξαγωγές επιβεβαιώνουν την στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης να επενδύσει στις ΑΠΕ. Και με αυτό το μείγμα έχουμε πλέον την 7η χαμηλότερη τιμή χονδρικής στην ΕΕ ως τώρα για το 2026, αντί για την ψηλότερη τιμή χονδρικής που είχαμε το 2019.»
Η ακροτελεύτια αναφορά του υφυπουργού, αποτυπώνεται σήμερα, Πέμπτη, 14 Μαΐου, στη συγκρατημένη χονδρεμπορική τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας που διαμορφώνεται στα 94,38 ευρώ/MWh με πτώση -1% από χθες, Τετάρτη.
Η μέγιστη τιμή στη διάρκεια του 24ώρου ανήλθε στα 236,73 ευρώ/MWh, ενώ η ελάχιστη ήταν ξανά μηδενική.
Η συνολική ζήτηση διαμορφώθηκε στις 342,44 GWh, ενώ στα μερίδια καυσίμου στο ενεργειακό μείγμα, οι ΑΠΕ δέσποσαν με 52,5% κα ακολούθησαν το φυσικό αέριο με 28,7%, τα μεγάλα υδροηλεκτρικά με 7,5%, ο λιγνίτης με 7,3%, και οι εισαγωγές με 2,4%. Τέλος, οι εξαγωγές έφθασαν στις 42,178 MWh και οι εισαγωγές στις 4,034 MWh.

(Πίνακας χονδρεμπορικών τιμών ηλεκτρισμού στην Ευρώπη, 14/5/2026. Πηγή: www.energy-charts.info)
Η εικόνα της ελληνικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας τα τελευταία χρόνια αποτυπώνει κάτι περισσότερο από μια συγκυριακή αποκλιμάκωση τιμών. Καταγράφει μια ουσιαστική αλλαγή υποδείγματος, η οποία έχει μεταβάλει τη θέση της χώρας τόσο στο ευρωπαϊκό ενεργειακό σύστημα όσο και στο πεδίο της ενεργειακής ασφάλειας.
Η Ελλάδα, που το 2019 ήταν πρωταθλήτρια της ακρίβειας ως προς την χονδρική τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας, εμφανίζεται, το 2026, να διαθέτει την έβδομη χαμηλότερη τιμή στην ευρωπαϊκή αγορά.
Πρόκειται για μια μεταβολή με σαφές οικονομικό και πολιτικό αποτύπωμα, καθώς η αποκλιμάκωση στη χονδρική αγορά μεταφράζεται σε μικρότερη πίεση για παρόχους και νοικοκυριά, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη εξακολουθεί να δοκιμάζεται από τις συνέπειες της ενεργειακής κρίσης που προκάλεσε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Το στοιχείο που αποκτά ιδιαίτερη σημασία είναι ότι η Ελλάδα καταφέρνει να διατηρεί τις τιμές λιανικής κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο ακόμη και σε όρους αγοραστικής δύναμης, παρά τα διαρθρωτικά μειονεκτήματα από το εκτεταμένο νησιωτικό πλέγμα της χώρας και τις περιορισμένες ηλεκτρικές διασυνδέσεις της ΝΑ Ευρώπης με τις υπόλοιπες αγορές της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης.
Το β’ εξάμηνο του 2025, η τελική τιμή του ρεύματος για τα ελληνικά νοικοκυριά διαμορφώθηκε στα 29,26 ευρώ ανά 100 κιλοβατώρες, ήταν δηλαδή, ουσιαστικά, στα ίδια επίπεδα με το μέσο όρο της Ε.Ε.
Η σύγκριση αποκτά μεγαλύτερο βάρος αν ληφθεί υπόψη ότι χώρες που συχνά προβάλλονται ως ενεργειακά πρότυπα, όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία, εμφάνισαν υψηλότερο κόστος για τους καταναλωτές, ενώ αισθητά ακριβότερη παρέμεινε και η Γερμανία.
Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται πλέον στις φθηνότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για οικιακή κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας.

(πηγή: energia.gr)
Πίσω από αυτή τη μεταβολή βρίσκεται κυρίως το άλμα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μετά το 2019. Η εγκατεστημένη ισχύς φωτοβολταϊκών έργων σχεδόν τετραπλασιάστηκε μέσα σε μία πενταετία, ενώ σημαντική ήταν και η ενίσχυση των αιολικών πάρκων.
Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα καλύπτει πλέον περίπου το ήμισυ των ηλεκτρικών της αναγκών από τον ήλιο και τον άνεμο, και έτσι πετυχαίνει να περιορίσει τη χρήση των ακριβών και ρυπογόνων καυσίμων όπως ο λιγνίτης.
Αυτή η αλλαγή δεν επηρεάζει μόνο τις τιμές, αλλά συμβάλει στην ευρύτερη αναβάθμιση του γεωπολιτικού και ενεργειακού ρόλου και της επιρροής της χώρας. Από καθαρός εισαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας το 2019, η Ελλάδα είναι σήμερα αξιόλογος εξαγωγέας ρεύματος στη ΝΑ Ευρώπη.
Κομβικό ρόλο σε αυτό έπαιξαν και οι επενδύσεις στα δίκτυα ηλεκτρισμού, που έχουν επιταχυνθεί θεαματικά τα τελευταία έξι χρόνια. Η πρόοδος που έχει συντελεστεί στη διασύνδεση των νησιών με το ηπειρωτικό σύστημα, η εγκατάσταση έξυπνων μετρητών και τα έργα υπογειοποίησης του δικτύου, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ένα πιο ανθεκτικό και ευέλικτο σύστημα, ικανό να υποστηρίξει τη διείσδυση ακόμη περισσότερων ΑΠΕ.
Αν προσθέσουμε στην εξίσωση ότι η στρατηγική της κυβέρνησης στην ενέργειας περιλαμβάνει πλέον, εκτός της επιδίωξης της «πράσινης» μετάβασης, τις έρευνες υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης, τότε γίνεται αντιληπτό ότι η χώρα βαίνει να υιοθετήσει ένα σύγχρονο και πολυδιάστατο ενεργειακό μοντέλο που θα ενισχύει την ασφάλεια εφοδιασμού και θα αναβαθμίζει τη γεωπολιτική της θέση, ως πυλώνα ενεργειακής ασφάλειας για την ΝΑ Ευρώπη.