τους περισσότερους γνώστες του πετρελαϊκού κλάδου. Ωστόσο, η ηγεσία των ΗΑΕ φαίνεται να έλαβε υπόψη μία αρκετά πιο περίπλοκη εξίσωση πριν αποφασίσει. Σε ένα πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times, ο Πρέσβης των ΗΑΕ στις ΗΠΑ, Yousef Al Otaiba, προσπάθησε να παρουσιάσει τα επιχειρήματα του Άμπου Ντάμπι για αυτήν την απόφαση. Να σημειωθεί πως ο Al Otaiba τυχαίνει να είναι γιος του Mana Al Otaiba, πρώην Υπουργού Πετρελαίου των ΗΑΕ και διατελέσαντος έξι φορές Προέδρου του OPEC. Όπως αναφέρει στο άρθρο του, όταν επικοινώνησε με τον πατέρα του σχετικά με την αποχώρηση της χώρας τους από το καρτέλ, εκείνος του ανέφερε πως αυτό ήταν το σχέδιο εξαρχής και πως τα ΗΑΕ έχουν εδώ και καιρό σταματήσει να χρειάζονται τον OPEC.
Και αυτό είναι το βασικό επιχείρημα του Al Otaiba. Σύμφωνα με τον ίδιο, όταν το Άμπου Ντάμπι αποφάσισε να συμμετέχει στον OPEC, τα ΗΑΕ δεν υπήρχαν καν ως κράτος. Η οικονομία τους βασιζόταν στις εξαγωγές πετρελαίου, ενώ η κυβέρνησή τους ήταν αρκετά ανίσχυρη ώστε να προωθήσει τα συμφέροντά της διεθνώς. Όντας μέλος του OPEC, το Άμπου Ντάμπι, και αργότερα τα ΗΑΕ, κατάφεραν να διασφαλίσουν γενικά καλύτερες τιμές για το βασικό προϊόν τους, κάτι που τους επέτρεψε να αναπτύξουν την οικονομία τους. Ωστόσο, και αυτή είναι η βασική διαφορά με άλλα «πετροβασίλεια», τα ΗΑΕ δεν επαναπαύθηκαν στα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου. Αντιθέτως, άρχισαν να διαφοροποιούν την οικονομία τους δεκαετίες πριν, δίνοντας έμφαση σε τομείς όπως ο τουρισμός και τα logistics. Επί του παρόντος, επενδύουν δισεκατομμύρια στον κλάδο της Τεχνητής Νοημοσύνης, ενώ προωθούν τις επενδύσεις σε άλλες χώρες μέσω των επενδυτικών ταμείων που διαχειρίζονται.
Βέβαια, ο ρόλος του πετρελαίου δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Και αυτή φαίνεται πως είναι η πρώτη μεγάλη διαφορά μεταξύ των ΗΑΕ και του άλλοτε στενού συμμάχου τους, της Σαουδικής Αραβίας. Το Ριάντ χρειάζεται υψηλές τιμές πετρελαίου προκειμένου να χρηματοδοτήσει το δικό του πρόγραμμα διαφοροποίησης της οικονομίας, το πολυσυζητημένο Vision 2030. Αυτό έχει οδηγήσει την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας να ακολουθεί μία πολύ συντηρητική στρατηγική μέσω του OPEC, επιμένοντας στον αυστηρό έλεγχο της παραγωγής. Αντιθέτως, το Άμπου Ντάμπι δεν ενδιαφέρεται τόσο για τις τιμές, όσο για το μερίδιό του στην αγορά. Ταυτόχρονα, τα ΗΑΕ έχουν επενδύσει μεγάλα κεφάλαια ώστε να αναπτύξουν την παραγωγική τους ικανότητα, σχεδιάζοντας μάλιστα να δραστηριοποιηθούν και στις σχιστολιθικές εξορύξεις. Ως εκ τούτου, η παραμονή τους σε ένα καρτέλ που συνεχίζει να επιβάλλει όρια στην παραγωγή θεωρήθηκε ασύμφορη.
Όμως, οι διαφορές μεταξύ Ριάντ και Άμπου Ντάμπι δεν περιορίζονται στην παραγωγή πετρελαίου. Οι γεωπολιτικές αποκλίσεις των δύο πρώην συμμάχων καθίστανται όλο και πιο εμφανείς, με την κατάσταση να κλιμακώνεται πρόσφατα με αφορμή την κατάσταση στην Υεμένη. Σε γενικές γραμμές, τα ΗΑΕ επιθυμούν να αποκτήσουν ρόλο ρυθμιστή τόσο στη Μέση Ανατολή, όσο και στον αραβικό κόσμο ευρύτερα, προχωρώντας σε μία σειρά αποφασιστικών κινήσεων. Μεταξύ αυτών η υπογραφή των Συμφωνιών του Αβραάμ με το Ισραήλ και η εμπλοκή στον εμφύλιο πόλεμο του Σουδάν. Παράλληλα, το Άμπου Ντάμπι διατηρεί μία πολύ πιο αυστηρή στάση έναντι του Ιράν, ειδικά μετά τις πρόσφατες επιθέσεις που δέχθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Από την άλλη πλευρά, η Σαουδική Αραβία συνεχίζει να θεωρεί τον εαυτό της ως τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη του αραβικού κόσμου και των βασιλείων του Περσικού Κόλπου. Έχοντας τον ρόλο αυτόν, και παρά την έντονη— στα όρια της υπαρξιακής— διαμάχης του με την Τεχεράνη, το Ριάντ εμφανίζεται πολύ πιο διστακτικό να ταχθεί ανοιχτά με το Ισραήλ.
Σύμφωνα με πηγές, το Άμπου Ντάμπι δεν ενημέρωσε εκ των προτέρων το Ριάντ πως θα αποχωρήσει από τον OPEC, μία κίνηση που αν ισχύει αποδεικνύει τη σοβαρότητα του ρήγματος μεταξύ των δύο πλευρών. Όταν εντέλει η κατάσταση στον Περσικό Κόλπο επανέλθει σε μία κανονικότητα, δεν είναι απίθανο να ξεδιπλωθεί ένας νέος “ψυχρός πόλεμος” Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ, με τις δύο πλευρές να ανταγωνίζονται, τόσο για το μερίδιό τους στην αγορά πετρελαίου, όσο και την προνομιακή σχέση με εταίρους-κλειδιά, όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα. Το μόνο σίγουρο είναι πως το Άμπου Ντάμπι έχει ένα σαφές σχέδιο για την μετά OPEC εποχή και θα αρχίσει άμεσα να το υλοποιεί.