Διαχειρίζεται τα τεράστια αποθέματα υδρογονανθράκων της Σαουδικής Αραβίας, τα οποία υπολογίζονται σε περίπου 250 δισεκατομμύρια βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου. Η εξέλιξη λοιπόν αυτή έρχεται να εντείνει την αβεβαιότητα στην αγορά LPG, σε μια περίοδο κατά την οποία η διαθεσιμότητα φορτίων παραμένει κρίσιμη για μεγάλους αγοραστές στην Ασία. Η αναστολή αφορά παραδόσεις υγραερίου, κυρίως προπανίου και βουτανίου, οι οποίες χρησιμοποιούνται τόσο για οικιακή κατανάλωση όσο και ως πρώτη ύλη στην πετροχημική βιομηχανία. Η ιστορία της όμως δεν αφορά μόνο την οικονομική της δραστηριότητα αλλά έχει διαδραματίσει και σημαντικό γεωπολιτικό ρόλο. Αρχισε τη δραστηριότητά της το 1933, όταν υπογράφηκε η συμφωνία παραχώρησης μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και της αμερικανικής Standard Oil Company of California, σηματοδοτώντας την απαρχή της πετρελαϊκής εποχής στη Μέση Ανατολή. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1940, εισήλθε σε περίοδο ραγδαίας ανάπτυξης και το 1949 η παραγωγή αργού πετρελαίου έφτασε τα 500.000 βαρέλια ημερησίως συνδέοντας τα πεδία της ανατολικής Σαουδικής Αραβίας με τη Μεσόγειο, μειώνοντας δραστικά τον χρόνο και το κόστος μεταφοράς πετρελαίου προς την Ευρώπη. Η επέκταση συνεχίστηκε με την ανακάλυψη του υπεράκτιου κοιτάσματος Safaniyah το 1951, που παραμένει μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο offshore πεδίο πετρελαίου στον κόσμο. Μέχρι το 1958, η παραγωγή της Aramco ξεπέρασε το 1 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Το 1973 η σαουδαραβική κυβέρνηση απέκτησε το 25% της εταιρείας, αυξάνοντας το ποσοστό στο 60% το 1974. Το 1980 το κράτος ανέλαβε πλήρως την ιδιοκτησία της εταιρείας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η εταιρεία ξεκίνησε τη στρατηγική μετατροπή της από απλό παραγωγό και εξαγωγέα πετρελαίου σε ολοκληρωμένη ενεργειακή επιχείρηση. Το 1989 δημιούργησε τη Star Enterprises στις ΗΠΑ, σε συνεργασία με την Texaco, συνεργασία που εξελίχθηκε αργότερα στη Motiva.
Το 2017 η Aramco απέκτησε πλήρως το διυλιστήριο Port Arthur στο Τέξας , τη μεγαλύτερη ενιαία μονάδα διύλισης αργού πετρελαίου στη Βόρεια Αμερική. Κατά τη δεκαετία του 1990 η Aramco ενίσχυσε τη διεθνή της παρουσία μέσω στρατηγικών επενδύσεων. Το 1991 απέκτησε ποσοστό 35% στη νοτιοκορεατική SsangYong Oil Refining (μετέπειτα S-Oil), ενώ το 1994 επένδυσε στην Petron Corporation στις Φιλιππίνες.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα έχει η επένδυση του 1996, όταν η Aramco απέκτησε το 50% της Motor Oil (Hellas) Corinth Refineries καθώς και της Avinoil, ενισχύοντας την παρουσία της στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας. Σήμερα πλέον δραστηριοποιείται και στις τρεις βασικές ενεργειακές αγορές του κόσμου: Ασία, Ευρώπη και Βόρεια Αμερική.
Πέρυσι κατέγραψε κέρδη 104,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή σχεδόν 287 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα. Βεβαίως, οι ΗΠΑ αντλούν περισσότερα βαρέλια πετρελαίου, όπως συνηθίζει να λέει συχνά ο πρόεδρος Τραμπ. Όμως στους Σαουδάραβες κοστίζει ένα κλάσμα για να παράγουν το δικό τους, και μπορούν να αποθηκεύουν πλεονάζοντα βαρέλια σε δεξαμενόπλοια στην έρημο, λειτουργώντας ως προμηθευτής ύστατης ανάγκης σε κρίσεις όπως ο πόλεμος με το Ιράν. Ακόμη και όταν ιρανικά drones βομβάρδιζαν τη Σαουδική Αραβία, η Aramco διοχέτευε 7 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα στο λιμάνι της Ερυθράς Θάλασσας του βασιλείου.
Η εταιρεία έχει διοχετεύσει δισεκατομμύρια τα τελευταία χρόνια στο κρατικό επενδυτικό ταμείο, για να χρηματοδοτήσει τα μεγαλεπήβολα γιγα-έργα του πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ο οποίος προεδρεύει του διοικητικού συμβουλίου της Aramco. Ο MBS περιόρισε τις δαπάνες φέτος, αλλά έχει ήδη εξασφαλίσει, χωρίς διαγωνισμό, τα δικαιώματα φιλοξενίας της Παγκόσμιας Έκθεσης του 2030 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA του 2034, και φαίνεται αποφασισμένος να είναι βασικός παίκτης στην κούρσα της τεχνητής νοημοσύνης, με μια σχεδιαζόμενη συνεργασία στον τομέα της AI με την Andreessen Horowitz της Silicon Valley, καθώς και με τεράστιες επενδύσεις στο Ριάντ από την Amazon, την Google, την IBM και άλλους. Τον Μάρτιο, ο διευθύνων σύμβουλος της Aramco, Αμίν Νάσερ, προειδοποίησε ότι ένα παρατεταμένο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ θα μπορούσε να επιφέρει «καταστροφικές συνέπειες». Ωστόσο, είναι μια καταστροφή που η Aramco είναι πιο ικανή να αντέξει από σχεδόν οποιονδήποτε άλλον. Η ιστορία της λοιπόν δείχνει ότι θα αντέξει τα «χτυπήματα» και θα συνεχίζει να παίζει ρόλο στη γεωοπολιτική σκακιέρα της περιοχής.