Να υποθέσουμε ότι κάπως έτσι παρουσιάζει τις στατιστικές του πολέμου με το Ιράν ο υπουργός Αμύνης Χέγκσθ; Διότι πράγματι τα στοιχεία των βομβαρδισμών και των καταστραφέντων στόχων μπορεί να φαίνονται εντυπωσιακά. Δεν προδιαγράφουν όμως την νίκη που ευαγγελίζεται ο Ντόναλντ Τράμπ. Νίκη σημαίνει, για την Αμερική, επιβολή της θελήσεως της στο Ιράν κα επίτευξη των πολεμικών στόχων που έχουν διακηρυχθεί. Εδώ βεβαίως θα πρέπει να πάμε στο άλλο ζήτημα, του κατά πόσον οι στόχοι αυτοί είναι σαφώς καθορισμένοι και εφικτοί. Το Ιράν είναι στρατιωτικά αποδυναμωμένο, αλλά συνεχίζει να ανθίσταται. Η ισορροπία ισχύος είναι τεράστια υπέρ της μόνης παγκόσμιας υπερδυνάμεως και του Ισραήλ, η ισορροπία όμως αποφασιστικότητος είναι υπέρ του Ιράν. Η Ουάσιγκτων έχει πέσει στην παγίδα της ασύμμετρης αποφασιστικότητος της Τεχεράνης, της οποίας η στρατηγική έχει βασισθεί στην πρόκληση του μεγίστου δυνατού κόστους, της παρατάσεως του πολέμου και της αβεβαιότητος και της δημιουργίας παγκόσμιας ενεργειακής και οικονομικής αναταραχής.