Ο νέος πόλεμος στη Μέση Ανατολή πιθανότατα θα αποδειχθεί σημείο καμπής για την ενεργειακή στρατηγική πολλών κυβερνήσεων, καθώς ο αποκλεισμός του Περσικού Κόλπου έχει προκαλέσει «τη μεγαλύτερη διακοπή προμηθειών στην ιστορία της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου», όπως δήλωσε νωρίτερα σήμερα ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας. Αναπόφευκτα, αυτή η πρωτοφανούς κλίμακας αναστάτωση στις ροές ορυκτών καυσίμων έχει αναγκάσει πολλούς αξιωματούχους να επαναξιολογήσουν τις εναλλακτικές τους μετά την ευρύτερη τάση οπισθοχώρησης από την πράσινη μετάβαση. Με αυτό το δεδομένο, η πυρηνική ενέργεια εμφανίζεται ως η ιδανική λύση, προσφέροντας μεν πιο σταθερές εφοδιαστικές αλυσίδες, αλλά και μεγαλύτερη σταθερότητα στα ενεργειακά δίκτυα.
Η μεταστροφή αυτή κατέστη εμφανής προ ολίγων ημερών, όταν η Πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δήλωσε πως η μείωση της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα της Ευρώπης αποτέλεσε «στρατηγικό σφάλμα». Η μεγαλύτερη έκπληξη, όμως, προήλθε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος ανακοίνωσε πως η χώρα θα εξετάσει τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας, μετά από δεκαετίες άρνησης υπό τον φόβο ενός καταστροφικού ατυχήματος. Φυσικά, η Ελλάδα δεν είναι το μόνο κράτος που βλέπει την πυρηνική ενέργεια υπό το πρίσμα μίας νέας πραγματικότητας. Αρκετές χώρες που είχαν αποφασίσει να περιορίσουν τις πυρηνικές μονάδες εξαιτίας του σοκ της Φουκουσίμα το 2011, όπως η πολύπαθη Ιαπωνία και η Ιταλία, σχεδιάζουν να αναπτύξουν νέες πυρηνικές υποδομές.
Η δυνητική αναγέννηση της πυρηνικής ενέργειας ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του δημόσιου διαλόγου για την ενεργειακή μετάβαση, με αρκετούς αναλυτές να εξηγούν πως οι ΑΠΕ μόνες τους δεν θα μπορούσαν να στηρίξουν τα εθνικά δίκτυα, ειδικά όταν ο εξηλεκτρισμός αναδείχθηκε σε βασικό στόχο. Η ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης λίγο αργότερα επανάφερε το ζήτημα, καθώς οι ψηφιακές υποδομές απαιτούν τεράστια ενεργειακά φορτία για να λειτουργήσουν. Με τον διττό στόχο της ενεργειακής και της ψηφιακής μετάβασης, η πυρηνική ενέργεια ξεκίνησε να θεωρείται ως η ιδανική απάντηση. Μάλιστα, αρκετοί τεχνολογικοί κολοσσοί άρχισαν να επενδύουν δισεκατομμύρια, τόσο σε συμβατικές πυρηνικές υποδομές, όσο και σε πειραματικές προσεγγίσεις όπως οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες.
Η αλλαγή αυτή έχει ορατά αποτελέσματα στην αγορά. Σύμφωνα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Urenco, μίας από τις δύο κορυφαίες εταιρείες εμπλουτισμού ουρανίου στην Ευρώπη, οι παραγγελίες για τα καύσιμα των πυρηνικών αντιδραστήρων έχουν ξεπεράσει στο ποσό ρεκόρ των 21 δισεκατομμυρίων. Βεβαίως, για τις χώρες που δεν διαθέτουν μεγάλους πυρηνικούς στόλους όπως οι ΗΠΑ ή η Γαλλία, η μεταστροφή προς την πυρηνική ενέργεια θα απαιτήσει αρκετά χρόνια ή ενδεχομένως και δεκαετίες.
Εντούτοις, ακόμα και η πυρηνική ενέργεια δεν είναι απολύτως ασφαλής από τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Ένα βασικό πρόβλημα των δυτικών καταναλωτών ουρανίου είναι η κυρίαρχη θέση της Ρωσίας στην αγορά. Η κρατική Rosatom ελέγχει το 40% της παγκόσμιας αγοράς εμπλουτισμένου ουρανίου καθώς είναι η επιχείρηση με την υψηλότερη ικανότητα επεξεργασίας του καυσίμου, με την Κίνα να ακολουθεί. Επί του παρόντος, ΗΠΑ και ΕΕ συνεχίζουν να εισάγουν ουράνιο από τη Ρωσία, καθώς οι εγχώριες βιομηχανίες τους σπεύδουν να αναβαθμιστούν. Ως εκ τούτου, η όποια ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας επί αμερικανικού και ευρωπαϊκού εδάφους προϋποθέτει τη διασφάλιση των προμηθειών ουρανίου, τόσο στη φάση της εξόρυξης, όσο και στη φάση της επεξεργασίας.