Αλλά όσο και αν νομίζουν κάποιοι πολιτικώς αδαείς ότι μπορούν να διαχωρίσουν τα ελληνοτουρκικά από το Κυπριακό, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Η Κύπρος είναι το προκεχωρημένο φυλάκιο του ελληνισμού και η ασπίδα της μητροπολιτικής Ελλάδος. Αν πέσει η Κύπρος, μετά σειρά έχει το Αιγαίο, όσες διακηρύξεις και αν έχουν υπογραφεί και όσες επισκέψεις και αν έχουν ανταλλαγεί.
Συγκυριαρχία!
Προς επίρρωσιν των ανωτέρω παραθέτουμε ένα απόσπασμα από κείμενο του αειμνήστου Νεοκλή Σαρρή, που υπήρξε από τους πλέον οξυδερκείς γνώστες της Τουρκίας, που ανέλυε με ακρίβεια την πολιτική και τις προθέσεις της. Ήδη λοιπόν από την δεκαετία του ’70 είχε γράψει: «Δυο χρόνια μετά την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο, η Άγκυρα πίστευε ότι είχε “λύσει” το κυπριακό πρόβλημα και πως ήταν ζήτημα χρόνου η ελληνική πλευρά να το “χωνέψει”. Σειρά είχαν το πλέγμα των υπολοίπων ζητημάτων που θεωρούσαν ότι ήταν σε εκκρεμότητα, δίδοντας άμεση προτεραιότητα στο Αιγαίο, για το οποίο κάτω από το πρόσχημα της χάραξης της υφαλοκρηπίδας του (στο οποίο με τον χρόνο προστέθηκαν και οι θεωρίες των «γκρίζων» ζωνών) υπέβοσκε η ιδία με την Κύπρο στοχοθεσία: μια ιδιότυπη ελληνοτουρκική επικυριαρχία επί του συνόλου, κατά τον τύπο τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μας».