«Η κατάρρευση της παγκόσμιας τάξης δεν αποτελεί από μόνη της απειλή. Η απειλή είναι αυτό που την αντικαθιστά», προειδοποίησε ο «σούπερ» Μάριο.
Προσωπικότητα με διεθνή αξιοπιστία και ισχυρό αίσθημα ευθύνης, ο Ντράγκι έχει ενσταλάξει εμπιστοσύνη και έχει κερδίσει ευρεία αναγνώριση για τη δέσμευση και την αποφασιστικότητά του στην επιδίωξη μεταρρυθμίσεων και στόχων.
«Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να ακούσουν προσεκτικά τα λόγια του Μάριο Ντράγκι», λέει ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ, Ματίας Κόρμαν, καθώς η γηραιά ήπειρος αναζητά μια νέα συνταγή για να ξεπεράσει την αδυναμία της, σε έναν ανταγωνιστικό κόσμο, όπου το πολυμερές εμπόριο και οι διεθνείς κανόνες δοκιμάζονται.
Οι 27 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα συναντηθούν την προσεχή Πέμπτη στις Βρυξέλλες, σε μια άτυπη σύνοδο κορυφής, όπου θα παραστεί και ο Μάριο Ντράγκι, όπως και ο Ενρίκο Λέτα, κατόπιν πρόσκλησης του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα.
Βιομηχανική επιτάχυνση
Ο στόχος της άτυπης συνόδου είναι η «βιομηχανική επιτάχυνση» της Ευρώπης. «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει επιτέλους να αναλάβει τον έλεγχο της βιομηχανικής της πολιτικής, αφού την παραμέλησε επί χρόνια, με αποτέλεσμα να προκληθεί μείωση της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας από 20,8% το 2000 σε 14,3% το 2020» τονίζουν στη «Ναυτεμπορική» παράγοντες της αγοράς.
Οι «27» θα συζητήσουν τη δημιουργία ενός «νέου καθεστώτος» μείωσης των διοικητικών βαρών, αλλά και την προώθηση μιας «φιλόδοξης» εμπορικής ατζέντας, σε συνδυασμό με την αναγκαία άμυνα, απέναντι στον αθέμιτο ανταγωνισμό, λένε στη «Ναυτεμπορική» παράγοντες της αγοράς. «Χρειάζεται μια πιο συστηματική προσέγγιση για τη μείωση των οικονομικών κινδύνων, ιδίως σε κρίσιμες πρώτες ύλες και τεχνολογία» σημειώνουν και προσθέτουν: «Πρέπει να ανοίξει η πόρτα για μεγαλύτερη ενοποίηση σε τομείς όπου οι ευρωπαϊκές εταιρείες δεν έχουν επαρκή κλίμακα, όπως η ψηφιακή τεχνολογία, οι τηλεπικοινωνίες, οι κεφαλαιαγορές και η ενέργεια».
Η Κομισιόν σχεδιάζει να παρουσιάσει στις 25 Φεβρουαρίου τον «Νόμο για την Βιομηχανική Επιτάχυνση», με στόχο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής επαναβιομηχάνισης, για την ανάκτηση του 20% της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας, έως το 2030.
Το κεφάλαιο που αναμένεται να προκαλέσει τη μεγαλύτερη συζήτηση είναι οι ξένες επενδύσεις. Μεταξύ των απαιτήσεων είναι ότι μια ξένη επιχείρηση στην Ε.Ε. πρέπει να διατηρεί, σε συνεχή βάση, τουλάχιστον το 50% του εργατικού δυναμικού της από πολίτες της Ένωσης. Αυτό το ποσοστό πρέπει μάλιστα να τηρείται «σε όλες τις κατηγορίες» -από επιχειρησιακές θέσεις έως τεχνικούς και διευθυντικούς ρόλους- συνοδευόμενο από μέτρα κατάρτισης και ανάπτυξης ικανοτήτων.
Στα προϊόντα που πωλούνται στην εσωτερική ενιαία αγορά θα πρέπει επίσης το 50% να κατασκευάζεται στην Ε.Ε. και τουλάχιστον το 1% των εσόδων να διατίθεται για Έρευνα και Ανάπτυξη στην Ε.Ε.
Ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι στριμωγμένη ανάμεσα… στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη - τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, οι οποίες ενεργούν σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα», τονίζουν στη «Ναυτεμπορική» Ευρωπαίοι παράγοντες της αγοράς.
Όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, πρόεδρος της European Metals -πρώην Eurometaux- και επικεφαλής της METLEN, «η γεωπολιτική δεν είναι πλέον θόρυβος στο παρασκήνιο. Διαμορφώνει τις αγορές ενέργειας, τις εμπορικές ροές, τις επενδυτικές αποφάσεις και τη βιομηχανική επιβίωση». Ζήτησε άμεσες λύσεις, ενάντια στις αδικαιολόγητες αυξήσεις του κόστους παραγωγής και τόνισε την ανάγκη άμεσης πρόσβασης σε χρηματοδοτικά μέσα της Ε.Ε, αλλιώς η στρατηγική αυτονομία παραμένει μια θεωρητική φιλοδοξία… «Οι καλές προθέσεις δεν είναι αρκετές και η Ευρώπη χρειάζεται άμεσες επιχειρησιακές αποφάσεις, από τη στιγμή που η ανταγωνιστικότητά της είναι υπό έντονη πίεση».
Σοβαρός κίνδυνος
Οι «καμπάνες» του Ντράγκι και του Μυτιληναίου πρέπει να ακουστούν σε κάθε γωνιά της Ε.Ε., καθώς το 2026 οι ΗΠΑ διαφαίνονται ως σοβαρός κίνδυνος με τη δυνατότητα να προκαλέσουν χάος στις εταιρικές δραστηριότητες και στην παγκόσμια τάξη. «Η πιο ισχυρή χώρα του κόσμου βρίσκεται στη δίνη μιας πολιτικής επανάστασης», αναφέρει έκθεση του Eurasia Group με τίτλο «Κορυφαίοι Κίνδυνοι για το 2026». Με πολλά από τα προστατευτικά κιγκλιδώματα που ίσχυαν κατά την πρώτη θητεία του προέδρου Τραμπ να έχουν πλέον λυγίσει, «δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά τι είδους πολιτικό σύστημα θα έχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες όταν τελειώσει αυτή η επανάσταση», προειδοποιεί η έκθεση του Eurasia Group.
Το συμπέρασμα είναι ότι η υποχώρηση της κυβέρνησης Τραμπ από την πολυμέρεια, η εσωτερική πόλωση και η προοπτική πολιτικής βίας καθιστούν τις ΗΠΑ μια δυνητικά αποσταθεροποιητική δύναμη στον κόσμο.
Σε αυτό το πλαίσιο, λέει ο Ντράγκι, η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει «αν θα παραμείνει μια μεγάλη αγορά, που θα υποκύπτει στις προτεραιότητες των άλλων» ή «αν θα γίνει δύναμη». Αυτό απαιτεί ένα κβαντικό άλμα στην ολοκλήρωση, μεταβαίνοντας από τη συνομοσπονδία στην ομοσπονδία. «Όπου η Ευρώπη έχει ομοσπονδιοποιηθεί -στο εμπόριο, τον ανταγωνισμό, την ενιαία αγορά, τη νομισματική πολιτική- μας σέβονται ως δύναμη». Ωστόσο, προσθέτει, όπου δεν έχει ομοσπονδιοποιηθεί, η Ευρωπαϊκή Ένωση γίνεται αντιληπτή ως «μια ετερογενής συνάθροιση μεσαίου μεγέθους κρατών, που πρέπει να διοικηθούν αναλόγως». Ως «πεδίο βολής φτηνό, που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι», όπως λέει στην «πιρόγα» ο ποιητής.
(από την εφημερίδα «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»)