Με δύο νέες συμφωνίες στις βαλίτσες τους επιστρέφουν στη Γερμανία τα στελέχη του ενεργειακού κολοσσού RWE που συνόδευσαν τον Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς στο τριήμερο ταξίδι του στα βασίλεια της Μέσης Ανατολής. Μία από τις βασικές προτεραιότητες του Μερτς ήταν η ενίσχυση της διαφοροποίησης των προμηθευτών καυσίμων της Γερμανίας, καθώς το Βερολίνο ανησυχεί για την εντεινόμενη εξάρτηση της χώρας από τις εισαγωγές αμερικανικού LNG.
Εντός αυτού του πλαισίου, η πρώτη συμφωνία της RWE αφορά στην αγορά 1 εκατομμυρίου τόνων ΥΦΑ ετησίως για 10 χρόνια από την εμιριτιανή ADNOC, έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς φυσικού αερίου στη Μέση Ανατολή. Το καύσιμο θα τροφοδοτεί όχι μόνο τη γερμανική αγορά, αλλά και άλλους πελάτες στην Ευρώπη. Η δεκαετής συμφωνία θεωρείται ιδιαίτερα ευνοϊκή για τη γερμανική πλευρά, καθώς οι εισαγωγές LNG θα διακοπούν το 2043 σύμφωνα με την ισχύουσα κλιματική νομοθεσία. Συνήθως, τα κράτη του Περσικού Κόλπου προτιμούν τις εισακοετείς τουλάχιστον συμφωνίες, καθώς οι εξαγωγές ορυκτών καυσίμων αποτελούν τη βασική πηγή εσόδων τους.
Η δεύτερη συμφωνία της RWE έγκειται στην ανάπτυξη συστημάτων αποθήκευσης ισχύος 2 GW στη Γερμανία με την εμιριτιανή Masdar. Η Masdar αποτελεί έναν νέο παίκτη-κλειδί για τις πράσινες τεχνολογίες, έχοντας αυξήσει το χαρτοφυλάκιό της επί ευρωπαϊκού εδάφους την τελευταία τριετία. Καθώς η εγκατάσταση νέων ΑΠΕ αρχίζει να επιβραδύνεται στις ώριμες αγορές όπως η Γερμανία, τα συστήματα αποθήκευσης θεωρούνται η επόμενη μεγάλη αρένα για τους επενδυτές. Μάλιστα, η ανάπτυξη μπαταριών χαρακτηρίζεται εξαιρετικά κρίσιμη ειδικά για το Βερολίνο, καθώς το δίκτυο παρουσιάζει μεγάλες ανισορροπίες μεταξύ του πού παράγεται η πράσινη ενέργεια και πού συγκεντρώνεται η ενεργειακή ζήτηση.
Ευρύτερα, η συνεργασία με τα κράτη της Μέσης Ανατολής φαίνεται να συνιστά μία δημοφιλή εναλλακτική για τους αξιωματούχους στο Βερολίνο καθώς οι σχέσεις με την Ουάσιγκτον επιδεινώνονται εξαιτίας της συμπεριφοράς Τραμπ, ενώ οι Μόσχα και Πεκίνο θεωρούνται στρατηγικές απειλές. Πέραν του ενεργειακού, το οποίο απασχολεί και τις δύο πλευρές, η Γερμανία και τα βασίλεια του Περσικού Κόλπου επιθυμούν να ενδυναμώσουν και τη συνεργασία τους στον τομέα της άμυνας. Η Μέση Ανατολή είναι ένας από τους μεγαλύτερους πελάτες εξοπλιστικών συστημάτων σε διεθνές επίπεδο, ενώ η Γερμανία χρειάζεται τα έσοδα από τις εξαγωγές ώστε να επενδύσει στη δική της άμυνα, η οποία ήταν παραμελημένη εδώ και δεκαετίες υπό την προστασία του ΝΑΤΟ.