Εν πρώτοις, από την εποχή του Θεμιστοκλέους το 489 π.Χ., που έπεισε τους Αθηναίους να ναυπηγήσουν 150 τριήρεις με το ασήμι του Λαυρίου για ν’ αντιμετωπίσουν τους Πέρσες, η αυτοάμυνα είναι υπόθεση χρημάτων και δαπάνης.
Η ηνωμένη δυτική Ευρώπη των 550 εκατομ. καταναλωτών διαθέτει τους πόρους και την τεχνολογία να καταστεί πολεμικώς αυτάρκης αρκεί να περιορίσει ολίγον το «κράτος-μπακάλη» που έλεγε ο μακαρίτης Παναγής Παπαληγούρας (ίδε το βιβλίο του Μελέτη Μελετόπουλου , εκδ. ΚΑΠΟΝ) και να βάζει λιγότερο «βούτυρο στο ψωμί» όχι μόνο «για κανόνια» του χιτλερικού ψευτοδιλήμματος αλλά και για λόγους υγιεινής διαβίωσης -αντί να αγοράζει αντιπαχυντικά φάρμακα.
Έπειτα, δεν είναι μόνον τα πυρηνικά όπλα που αποτρέπουν την επίθεση του αντιπάλου αλλά κι η ανάπτυξη αεροσκαφών (επανδρωμένων και μη), πλοίων, υποβρυχίων, συστημάτων εγκαίρου προειδοποιήσεως, αεράμυνας , διαστήματος και συλλογής πληροφοριών, στα οποία υστερεί η Ευρώπη της καλοπέρασης αλλά μπορεί σύντομα ν’ αποκτήσει εάν ανασκουμπωθεί.
Εκ τρίτου, ο πόλεμος στην Ουκρανία απέδειξε ότι και χωρίς πυρηνικά διεξάγεται επί 4 χρόνια μάλιστα μεταξύ μιας συβατικής χώρας και άλλης πυρηνικής που διστάζει να χρησιμοποιήσει ακόμη και τακτικά πυρηνικά, οπότε θα είχε τελειώσει. Ο λόγος είναι απλός: το ραδιενεργό νέφος ταξιδεύει κατά την περιστροφή της γης και πλήττει αμυνομένους κι επιτιθέμενους.
Τέταρτον, δεν είναι δα αξιοπρεπές να κατακρίνουν οι Ευρωπαϊκοί ηγέτες τον πρόεδρο Τραμπ γιατί ανησυχεί από τα κενά της εναερίου αμύνης των ΗΠΑ στην Γροιλανδία και να λείχουν τους Κινέζους που κατάπιαν προ ετών το Θιβέτ και δεν κρύβουν την όρεξη τους για την Ταϊουάν.
Ο Έλλην φορολογούμενος αγογγύστως δαπανά 177 ημερών εισόδημα ετησίως, για να έχει ένοπλες δυνάμεις ικανές να αποτρέψουν τις Οθωμανικές ονειρώξεις του νεοσουλτάνου της Αγκύρας. Γιατί όχι κι οι απόλεμοι Δανοί ή οι ρεβιζιονιστές Γερμανοί όταν θέλουν οι μεν την Γροιλανδία, οι δε το Καλίνινγκραντ πρώην Καίνιξμπεργκ.
Οι ιδέες συστάσεως πυρηνοεξάδος Ευρωπαϊκών χωρών ή πυρηνοεξοπλισμού της Γερμανίας εύκολα διατυπώνονται σε ομιλίες πολιτικών περιορισμένης αντιλήψεως αλλά στην πράξη δεν λειτουργούν γιατί το Παρίσι για τους Γάλλους δεν θα διακινδύνευε ποτέ χάριν του Βερολίνου. Το αίμα νερό δεν γίνεται ακόμη κι όταν είναι ξηραμένο.
Τελικώς, η αναμόρφωση του ΝΑΤΟ χωρίς την σοφία της Ειρήνης της Βεστφαλίας(*), που τέλειωσε τον Τριακονταετή θρησκευτικό πόλεμο της Ευρώπης, συνεπάγεται και την διάλυση της Ευρωένωσης . Οι εκτός αυτής θ’ αναζητήσουν αλλού προστάτες.
Το μυστικό της ειρήνης της Βεστφαλίας συνίστατο στην συμμετοχή όλων των ηπειρωτικών χωρών της Ευρώπης, τη εξαιρέσει της Μεγάλης τότε Βρετανίας και με τη παρουσία τς Ρωσίας στην διάδοχο Ιερά Συμμαχία.
Σήμερα είναι το ΝΑΤΟ που απειλεί την Ρωσία, οι Ρώσοι φοβούνται την εισβολή, η Βρετανία είναι μικρά και το Ρωσικό φυσικό αέριο είναι φθηνότερο του σχιστολιθικού.
Αν πρυτανεύσει η λογική κι η εκεχειρία στην Ουκρανία γίνει μόνιμη ειρήνη , η επομένη σκέψις είναι, διατί η Ρωσία να μην συμμετάσχει στην Ευρωπαϊκή άμυνα. Η ιδέα δεν είναι πρωτότυπη. Είχε προταθεί το 1989 με την διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας αλλά οι «Ατλαντιστές» θα έχαναν την δουλεία τους και τα τέκνα κι εγγόνια των θα εστερούντο της κληρονομίας του ΝΑΤΟ.
’Έτσι , εχάθη μία ευκαιρία κι ο Μπίλ Κλήντον αντί να απολογείται για τις ανομολόγητες σχέσεις με τον Έπσταην θα έπρεπε να διωχθεί ποινικώς που έστρεψε το ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας, επειδή η συμφωνία δεν είχε υπογραφεί με τον Γκορπάτσωφ.
Μία νέα αρχιτεκτονική ειρήνης τύπου Βεστφαλίας φαίνεται πολλαπλώς χρήσιμη. Η απειλή της Ρωσικής «άρκτου» εξαλείφεται, η Ευρώπη αποκτά πυρηνική ασπίδα εις αντικατάστασιν της Αμερικανικής, γίνεται ενεργειακώς αυτάρκης κι η ...ταλαίπωρος Ελλάς ανακτά τον παλαιό της σύμμαχο που αναπολεί ο Ρώσος ΥΠΕΞ Λαβρώφ.
Κώστας Κόλμερ
(*) Η Ειρήνη της Βεσταφαλίας συνήφθη το 1648 γιά την θρησκευτική ανοχή και απελευθέρωση των Κάτω Χωρών από την καθολική Ισπανία Οι τρείς συνθήκες υπεγράφησαν στις Γερμανικές πόλεις Βεστφάλιεν, Μύνστερ κι Όσναμπρυκ .Εβασίζετο στην ισορροπία δυνάμεως και σεβασμό των συνόρων.