πρός τους Δημοκρατικούς, θα μεταστρέψουν κάπως τον εγγενή Αντιτραπισμό που εκφράζει ενταύθα τον αντιαμερικανισμό και θα απολαύσουν Ανοιξιάτικα απογεύματα απ’ την Ακρόπολη με τον ήλιο να δύει στην Κούλουρη.
Την Αθήνα, αρχαιότερη Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που γέννησε μεγάλα πνεύματα (Σόλωνα, Πλάτωνα , Φειδία κ.λπ.), επεσκέφθησαν μεταπολεμικώς πολλοί ηγέτες της Δύσεως. Απ’ τον Βρετανό «Πατέρα της Νίκης» Ουϊστον Τσώρτσιλ (δύο φορές, κατά το κομμουνιστικό Κίνημα της 3ης Δεκεμβρίου 1944 και τον Φεβρουάριο του 1945, τον Γάλλο πρόεδρο Σαρλ Ντε Γκολ που δεν πρόλαβε να συμμορφώσει τον Νίκο Ζαχαριάδη, να μην κάνει τον «τρίτο γύρο» της Ελληνικής ανταρσίας στα βουνά, ως και τον Γιουγκοσλάβο δικτάτορα Ιωσήφ Μπρος «Τίτο» που επωφθαλμιούσε την Μακεδονία προτού αλλάξει προστάτες εγκαταλείποντας τον Στάλιν.
Μεταπολεμικώς, ο Γερμανός καγκελάριος Κόρναρντ Αντενάουερ επεσκέφθη τας Αθήνας μαζί με τον υπουργό Οικονομίας Λούντβιχ Έρχαρντ αλλά χωρίς τις Γερμανικές αποζημιώσεις, όχι όμωςοι Αμερικανοί πρόεδροι Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Χάρι Τρούμαν και Ντουάιτ Αϊζενχάουερ που διέσωσαν τον Αθηναϊκό λαό από την πείνα το 1945, θεμελίωσαν την οικονομική ανάπτυξη της χώρας το 1947 με δωρεάν βοήθεια 3,5 δισ. δολλαρίων του Σχεδίου Μάρσαλ(σαν σήμερα 350 δισ. $) και υπέρ της αυτοδιαθέσεως του Κυπριακού λαού (το Σχέδιον Άτσεσον απέρριψε ο Γεώργιος Παπανδρέου).
Η επίσκεψις ξένων πολιτικών στην Αθήνα βοηθά να κατανοήσουν το πνεύμα της αληθούς δημοκρατίας που ναι μεν εξ αρχής ήταν Κληρωτή (όλοι οι πολίτες-οπλίτες μετείχαν στην διακυβέρνηση για ένα έτος) αλλά κατέληξε «αντιπροσωπευτική», με την διάκριση των εξουσιών που αντέγραψε ο Μοντεσκιέ μετά την Γαλλική επανάσταση του 1789.
Έτσι, διδάσκονται οι εξουσιαστές ν’ αποφεύγουν τις ακρότητες της πλειοψηφίας της οποίας η κατάχρηση οδήγησε στη σφαγή των Μηλίων κατά τον Θουκυδίδη όπως σήμερα στη καταστροφή της Ουκρανίας, της Λιβύης και της Κύπρου απ’ τη Τουρκία με όπλα του ΝΑΤΟ.
Οι μεγάλοι Τραγωδοί (Αισχύλος, Σοφοκλής και Ευριπίδης) παρουσίασαν στο πρώτο θέατρο του κόσμου, του Διονύσου νοτίως της Ακροπόλεως, τα ανθρώπινα πάθη και την διαφυγή από της Ειμαρμένης με την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, ενώ ο μέγας κωμωδιογράφος Αριστοφάνης καυτηρίασε την δημαγωγία του Κλέονα και την νεωτερικότητα του Σωκράτη που δεν οφέλησε τον Αθηναίο φιλόσοφο.
Λίγο πιό κάτω απ’την Πνύκα, συναντά κανείς την Αθηναϊκή Αγορά όπου σύχναζαν οι σοφιστές, στα κουρεία συζητούσαν την ημερησία διάταξη της Εκκλησίας του Δήμου κι αργυραμοιβοί εφάρμοζαν τον νόμο της Προσφοράς και Ζήτησης για τις σαρδέλες του Φαλήρου ενώ οι τότε μετεωρολόγοι σχολίαζαν στο Ωρολόγιον του Κυρίστου την «κλιματική αλλαγή» προτού την ανακαλύψει η Κομισιόν κι ακριβήνει η θέρμανση τον χειμώνα.
Το σχολείον, τα γράμματα, το γυμναστήριο, η εξάσκηση, η ποίηση και η συκοφαντία επίσης ευδοκίμησαν στο Κλεινόν ‘Αστυ έως ότου η κατάπτωση της δημοκρατίας έφερε τους Ρωμαίους κατακτητές στην Αττική όπου τινές εξελληνίσθησαν.
Ο Μάρκος Αυρήλιος μιλούσε άπταιστα Ελληνικά, ο Ηρώδης Αττικός έφερε το γάργαρο νερό από την Πάρνηθα στην Δεξαμενή του Κολωνακίου, γιατί πάντοτε η Αθήνα υπέφερε από λειψυδρία.
Ουδόλως όμως από λειψανδρία. Οι Μιλτιάδης, Θεμιστοκλής, Κίμων διέσωσαν την Ευρώπη από τους Ασιάτες εισβολείς κι πολλοί άλλοι ανέδειξαν την πολιτική ως τέχνη κι όχι σαν απάτη (Περικλής, Δημοσθένης).
Μεταγενέστερα, η Αθήνα επεβίωσε καταστροφών από Γαλάτες, Καταλανούς, Νορμανδούς, Βενετσιάνους αλλά υποδουλώθη στους Τούρκους για 4 αιώνες.
Προηγουμένως, η Ειρήνη Αθηναία, αυτοκράτειρα του Βυζαντίου, είχε καθιερώσει την Ορδοδοξία στα τρία Αθηναϊκά μοναστήρια, Δαφνίου, Καισαριανής και Πετράκη μέχρις ότου ήλθε η ώρα της αναγεννήσεως της Ελλάδος , με την βοήθεια των φιλελλήνων Ευρωπαίων κι Αμερικανών, ώστε ο Αγγλος ποιητής Πέρσι Σέλλεϋ να αναφωνήσει το 1821 «τώρα είμαστε όλοι Έλληνες»!
Όλα αυτά τα ιστορικά γεγονότα καθιστούν την επίσκεψη στην Αθήνα άκρως ενδιαφέρουσα για πολιτικούς όπως ο κ. Τραμπ. Σήμερα, η Ελλάς περνάει μία αλλη μεγάλη κρίση, δημογραφική λόγω του εφήμερου πολιτικού κύκλου που δεν επιτρέπει την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητος του Ελληνικού λαού, την οποία συντηρεί η λανθασμένη οικονομική πολιτική κι η δυσχέρεια μέσα στην Ευρωπαίκή «διαίρεση». Αλλά καραδοκεί ο προαιώνιος εχθρός του Γένους, ν’αρπάξει το Αιγαίον που είναι το λίκνο του Ελληνικού πολιτισμού. Έτσι χάθηκε η ανεξαρτησία της χώρας που βασίζεται κυρίως στο νόμισμα.
Πάντα ταύτα πρέπει να εξηγήσουν οι ξεναγοί στον πρόεδρο Τραμπ κι αν δεν τον πείσουν, ας πάει μιά βόλτα μέχρι τη νήσο Ύδρα να μάθει πως μια χούφτα Ελληναρβανίτες θαλασσόλυκοι εξευτέλησαν την Οθωμανική αυτοκρατορία, δύο φορές μετά 150 Υδραίηκα πλοία και τους Κουντουριώτες, τον Λάζαρο το 1821 και τον Παύλο το 1913, οπότε το Αιγαίο έγινε και πάλιν «Γαλάζιο»! (Κυρ.Μητσοτάκης).