οικογένειας Κατσέλη, και χωροθετούνται στους Δήμους Γρεβενών, Δεσκάτης και Σερβίων, αξιοποιώντας τη γεωμορφολογία γύρω από τον ταμιευτήρα Ιλαρίωνα στον ποταμό Αλιάκμονα.
Η ΑΕΠΟ δεν αποτελεί απλώς μια τυπική διοικητική πράξη καθώς αποτελεί κεντρικό προαιπατούμενο βιωσιμότητας του έργου και επιβεβαιώνει ότι ανάλογα projects μπορούν να υλοποιηθούν με διαχειρίσιμες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Επίσης η ΑΕΠΟ αποτελεί προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση του έργου, καθώς χωρίς εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους δεν μπορούν να προχωρήσουν τραπεζικές ή άλλες χρηματοδοτήσεις και τέλος, αποτελεί δίνει σαφές σήμα προς την αγορά, αφού δείχνει ότι η Πολιτεία στηρίζει έμπρακτα μεγάλης κλίμακας έργα αποθήκευσης.
Σε μια περίοδο όπου αρκετά έργα αντλησιοταμίευσης βαλτώνουν και παραμένουν ακόμη στη φάση των μελετών, η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί μια ιδιαίτερα καλοδεχούμενη εξέλιξη.
Ποια είναι τα δύο έργα:
Αντλησιοταμιευτικό «Φλάμπουρο»
Ισχύς έγχυσης & απορρόφησης: 450 MW / 450 MW
Ετήσια παραγωγή: περίπου 580,8 GWh
Κάτω δεξαμενή: 500 μέτρα δυτικά του ταμιευτήρα Ιλαρίωνα
Άνω δεξαμενή: υψόμετρο άνω των 1.065 μέτρων, σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων.
Διασύνδεση: νέο ΚΥΤ 400 kV και γραμμή μήκους 3,07 χιλιομέτρων με 10 πυλώνες
Οδοποιία: περίπου 6,7 χιλιόμετρα νέων και βελτιωμένων δρόμων
Αντλησιοταμιευτικό «Τρανή Ράχη»
Ισχύς έγχυσης & απορρόφησης: 594 MW / 600 MW
Ετήσια παραγωγή: περίπου 763 GWh
Κάτω δεξαμενή: περίπου 500 μέτρα νοτίως του ταμιευτήρα Ιλαρίωνα
Άνω δεξαμενή: υψόμετρο άνω των 1.380 μέτρων, εγγύς του οδικού άξονα Ελάτης – Δεσκάτης
Διασύνδεση: νέο ΚΥΤ 400 kV και δύο γραμμές συνολικού μήκους περίπου 11,8 χιλιομέτρων με 40 πυλώνες
Οδοποιία: περίπου 1,7 χιλιόμετρα νέων και βελτιωμένων δρόμων εκ των οποίων τα 407 μέτρα αφορούν βελτίωση υφιστάμενου και τα 1.271 μέτρα αφορούν διάνοιξη νέων δρόμων.
Η συνολική ετήσια ενέργεια που θα αποδίδεται στο σύστημα ανέρχεται σε 1.343,8 GWh, ποσότητα που μεταφράζεται σε μείωση καύσης ορυκτών καυσίμων, κυρίως φυσικού αερίου σε ώρες αιχμής, περιορισμό του φαινομένου περικοπών ΑΠΕ, ειδικά σε περιόδους υψηλής παραγωγής φωτοβολταϊκών, ενίσχυση της ασφάλειας εφοδιασμού σε ένα σύστημα με αυξανόμενη μεταβλητότητα, καθώς και τοπικά οφέλη, μέσα από τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και έργων υποδομής σε μια πρώην λιγνιτική περιοχή της χώρας.
Σήμερα, η Ελλάδα διαθέτει αντλησιοταμιευτικές δυνατότητες περίπου 700 MW, κυρίως μέσω υφιστάμενων υδροηλεκτρικών (Σφηκιά, Θησαυρός). Ωστόσο, η στρατηγική αλλαγή ήρθε με την ανάδειξη της αντλησιοταμίευσης ως αυτόνομης τεχνολογίας αποθήκευσης.
Σημείο αναφοράς αποτελεί το έργο της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή στην Αμφιλοχία, ισχύος περίπου 680 MW, το οποίο βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο κατασκευής και λειτουργεί ως πιλότος για τη ρυθμιστική ενσωμάτωση της αντλησιοταμίευσης.
Παράλληλα, σύμφωνα με στοιχεία της ΡΑΑΕΥ, περισσότερα από 30 έργα αντλησιοταμίευσης, ισχύος άνω των 5 GW βρίσκονται σε διάφορα στάδια αδειοδότησης. Ωστόσο, μόνο όσα εξασφαλίσουν ΑΕΠΟ, χρηματοδότηση και όρους σύνδεσης θα περάσουν τελικά στο στάδιο της κατασκευής.
Το επικαιροποιημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) θέτει στόχο 1,7 GW αντλησιοταμίευσης έως το 2030. Αυτό σημαίνει ότι, πέρα από την Αμφιλοχία, θα απαιτηθούν τουλάχιστον δύο έως τρία μεγάλα έργα αντίστοιχου μεγέθους μέσα στην επόμενη πενταετία.
Υπό αυτό το πρίσμα, τα έργα «Φλάμπουρο» και «Τρανή Ράχη» δεν είναι απλώς δύο ακόμη επενδύσεις, αλλά κομβικά κομμάτια του παζλ που θα κρίνει αν το ελληνικό ηλεκτρικό σύστημα μπορεί να στηρίξει αξιόπιστα την υψηλή διείσδυση ΑΠΕ.
Σημειώνουμε ότι στην αρχή του έτους, τροποποιήθηκε από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) της μονάδας αντλησιοταμίευσης της ΔΕΗ στο ορυχείο, Καρδιάς Κοζάνης. Σύμφωνα με την απόφαση που δημοσιεύτηκε στην Διαύγεια, η μέγιστη ισχύς έγχυσης του έργου αναβαθμίζεται από τα 148 στα 304 MW, ενώ η μέγιστη ισχύς, φθάνει στα 294 MW.