Είναι άλλωστε ήδη αντιληπτό ότι οι δημόσιες παρεμβάσεις του διαδόχου Ρεζά Παχλεβί μόνον ζημιά κάνουν στο ογκούμενο κίνημα διαμαρτυρίας κατά του καθεστώτος των Αγιατολάχ. Πρώτον, όταν τα δυτικά μέσα ενημερώσεως τον παρουσιάζουν ώς το πρόσωπο της αντιπολιτεύσεως, η Τεχεράνη απαντά με έκδηλη ικανοποίηση προς τους πολίτες της: «Βλέπετε; Αυτή είναι μια βασιλική συνωμοσία. Μια ξένη συνωμοσία. Ένα σιωνιστικό έργο». Αυτή η τελευταία αποστροφή περί «σιωνιστικής» παρεμβάσεως ενισχύεται από την προβολή φωτογραφιών του Παχλεβί με τον Μπενιαμίν Νετανυάχου το 2023. Αυτή προεκάλεσε ανυπολόγιστη ζημιά στην εξέγερση. Οι εκκλήσεις του για ξένη παρέμβαση δίνουν στο καθεστώς ακριβώς την αφήγηση που χρειάζεται για να δικαιολογήσει την καταστολή. Και ο λαός του Ιράν, που πεθαίνει στους δρόμους για ελευθερία, αξίζει απείρως καλύτερα από έναν ψευδεπίγραφο αυτοκράτορα που περιμένει έναν θρόνο που δεν υπάρχει πια. Επιπροσθέτως, οι οπαδοί του Παχλεβί αντί να ενώνουν τους Ιρανούς επιτίθενται, δυσφημούν και απειλούν όποιον αρνείται να υποκλιθεί σε μια νεκρή μοναρχία. Αυτό δεν είναι ηγεσία. Είναι υπονόμευσις της προσπάθειας ανατροπής των μουλάδων. Αυτή η εξέγερσις θα επιτύχει μόνον εάν ο λαός στο εσωτερικό του Ιράν είναι σε θέση να διασπάσει τις δυνάμεις ασφαλείας του καθεστώτος. Αυτό απαιτεί δομή, πειθαρχία και πολιτική σαφήνεια, όχι έναν μονάρχη του διαδικτύου που εκδίδει διακηρύξεις από την εξορία.