Συγκρατημένες είναι οι εκτιμήσεις της Kpler, της εταιρείας παροχής πληροφοριών για το τρέϊντιγκ εμπορευμάτων, σχετικά με την τρέχουσα κρίση στο Ιράν. Σε αντίθεση με αρκετούς αναλυτές που σπεύδουν να προεξοφλήσουν το τέλος του καθεστώτος στην Τεχεράνη ή την εύκολη καταστολή των διαδηλώσεων, η Kpler σημειώνει πως ναι μεν η πιθανότητα ανατροπής της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραμένει χαμηλή, ωστόσο οι πιθανότητες για επαλήθευση αυτού του ενδεχομένου αυξάνονται σε καθημερινή βάση.
Μολονότι δεν είναι η πρώτη φορά που η Τεχεράνη αντιμετωπίζει μαζικές διαμαρτυρίες, η κρίσιμη διαφορά σε αυτήν την περίπτωση είναι η ευρύτερη αρνητική συγκυρία για το καθεστώς. Με τους εξωτερικούς συμμάχους της να έχουν καταρρεύσει και τους πολέμιούς της να έχουν ισχυροποιηθεί, η ηγεσία του Ιράν είναι εξαιρετικά αποδυναμωμένη. Ταυτόχρονα, έχει απέναντί της έναν απρόβλεπτο παίκτη όπως ο Αμερικανός Πρόεδρος που έχει αποδείξει ότι είναι πρόθυμος και ικανός να προχωρήσει σε κινήσεις εκτός των συνηθισμένων.
Επί του παρόντος κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα ποια θα είναι η τύχη του ιρανικού καθεστώτος, όμως τα αποτελέσματα για τις τιμές του πετρελαίου είναι λίγο ως πολύ αναμενόμενα. Βραχυπρόθεσμα, οι τιμές του πετρελαίου πιθανότατα θα αυξηθούν εξαιτίας του γεωπολιτικού ρίσκου που θα δυσχεράνει τις εξαγωγές πετρελαίου και θα ανησυχήσει τους μεγάλους αγοραστές. Η εκτίμηση της Kpler κινείται στα 5 δολάρια ανά βαρέλι, μία αισθητή αύξηση, που ωστόσο δεν θα προκαλέσει οικονομικούς τριγμούς.
Μεσοπρόθεσμα, το τοπίο είναι πιο θολό. Ο καθοριστικός παράγοντας είναι η διατήρηση ή αυστηροποίηση των κυρώσεων κατά του καθεστώτος. Αν οι κυρώσεις κατά του Ιράν μείνουν ως έχουν ή σκληρύνουν, τότε οι τιμές του πετρελαίου ενδεχομένως να μειωθούν, μιας και το ιρανικό πετρέλαιο θα πωλείται με μεγαλύτερη έκπτωση ώστε να είναι ανταγωνιστικό. Ο μεγάλος νικητής θα είναι η Κίνα, η οποία αγοράζει σχεδόν όλο το ιρανικό πετρέλαιο.
Αν οι κυρώσεις αμβλυνθούν ή αρθούν, τότε οι τιμές του πετρελαίου μάλλον θα αυξηθούν καθώς περισσότεροι δυνητικοί πελάτες θα μπορούν να αγοράσουν το ιρανικό αργό. Μεγάλοι αγοραστές όπως η Ευρώπη, η Ινδία, και η Ιαπωνία έχουν τις κατάλληλες υποδομές για τη διύλιση των ιρανικών ποιοτήτων. Μία τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε προβληματισμό στην Κίνα, η οποία θα αναγκαζόταν να αυξήσει τις εισαγωγές της από υφιστάμενους εταίρους όπως η Ρωσία και η Μέση Ανατολή, υπονομεύοντας το δόγμα των διαφοροποιημένων προμηθευτών.
Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί πως οι όποιες διακοπές για τις ιρανικές εξαγωγές θα προστεθούν στις υπάρχουσες μειώσεις που καταγράφονται στη Βενεζουέλα, το Καζακστάν, και τη Νορβηγία. Και παρόλο που το πλεόνασμα μεταξύ προσφοράς και ζήτησης παραμένει, η ανησυχία των αγορών δεν πρέπει να υποτιμηθεί.
Μακροπρόθεσμα, η δυνητική κατάρρευση του καθεστώτος θα μπορούσε να σηματοδοτήσει ενίσχυση της ιρανικής παραγωγής πετρελαίου χάρη σε ένα κύμα νέων επενδύσεων. Όμως, οι αναλυτές οφείλουν να θυμούνται πως το ποιος θα αναδειχθεί στην εξουσία την επόμενη ημέρα είναι κάθε άλλο παρά δεδομένο.