1. Κίνα εναντίον Ταιβάν
Η ηγεσία της Κίνας έχει παρακολουθήσει τον πόλεμο της Ρωσσίας στην Ουκρανία και ίσως να αντελήφθη τις δυσκολίες που παρουσιάζει μια κατάκτηση.
Όμως, η τεράστια διαφορά στις στρατιωτικές ικανότητες της Κίνας και της Ταιβάν ενδεχομένως να βάλει σε πειρασμό το Πεκίνο να προχωρήσει αν η Αμερικανική στήριξη αδυνατίσει, ή ακόμη και αν τα έξοδα μιας επιθετικής πολιτικής μειωθούν.
Προς το παρόν, ένα εμπάργκο φαίνεται πιο ρεαλιστικό από μια εισβολή, παρ’ όλο που και αυτό υπόκειται σε τεράστιους κινδύνους, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής επέμβασης και της οικονομικής αντεκδίκησης από την Αμερική και τους συμμάχους της.
2. Ρωσσία εναντίον Ουκρανίας
Τα θύματα της Ρωσσίας υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα θύματα των Αμερικανών του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Οι δυνάμεις της κατέλαβαν μόλις το 1,3% της ελεγχόμενης από την Ουκρανία περιοχή από τον Δεκέμβριο του 2022.
Η αριθμητική αυτή της φθοράς δείχνει ότι το 2026 θα φέρει είτε παταγώδη πρόοδο, μια διαμάχη παγωμένη από εξάντληση, ή κάποιου είδους συμφωνία.
Υπάρχουν όμως και δύο άλλα σενάρια: Μια Ουκρανική κατάρρευση, είτε στο μέτωπο είτε στην κυβέρνηση, η οποία και υποβοηθείται από το Κρεμλίνο. Ή αν η ρωσσική οικονομία καταρρεύσει, καθώς οι επιθέσεις από αέρος καταστρέφουν την παραγωγή πετρελαίου. Όποιο από τα δύο συμβεί θα έχει τεράστιες επιπτώσεις για την Ευρώπη και τον κόσμο.
3. Οι Στρατιωτικές Δυνάμεις του Σουδάν (Sudanese Armed Forces-SAF) κατά των Δυνάμεων Υποστήριξης (Rapid Support Forces-RSF) παραμένουν εγκλωβισμένες σε άγριο πόλεμο.
Η παραστρατιωτική RSF ελέγχει το μεγαλύτερο κομμάτι της Νταρφούρ και του Δυτικού Σουδάν, ενώ η SAF κατέχει την πρωτεύουσα και τις ανατολικές περιοχές.
Εκατομμύρια πολιτών προσπαθούν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, και πολλοί πεινάνε. Η διαμάχη, που είναι η μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση της Αφρικής και κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχιστεί, ενισχύεται από την Αίγυπτο η οποία είναι υπέρ της SAF, και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που υποστηρίζουν την RSF, καθώς και άλλες περιφερειακές δυνάμεις (τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αρνούνται ανάμειξη).
Αν οι υποστηρικτές των δύο πλευρών λογικευτούν, μια συμφωνία είναι δυνατή – και δυνητικά επικερδής. Για κάποιον φιλόδοξο ειρηνοποιό όπως τον Τραμπ, το Σουδάν προσφέρει πλούτη (χρυσό, πετρέλαιο και στρατηγικά παράλια) και την ευκαιρία να δώσει τέλος ίσως στην πιο θανατηφόρα ενεργό διαμάχη της υφηλίου.
4. Ινδία εναντίον Πακιστάν
Οι δύο πυρηνικοί εχθροί έχουν προσφάτως κάνει πίσω από το χείλος του κρημνού μετά από μια περιορισμένη φονική διαμάχη – όμως οι διαφορές τους παραμένουν άλυτες.
Τον Απρίλιο 2025 μια επίθεση στην Ινδία, κατά την οποία εφονεύθησαν 26 τουρίστες, υπήρξε το έναυσμα της πιο σοβαρής κρίσης των τελευταίων ετών, με χτυπήματα εκατέρωθεν των συνόρων και περισσότερους από 50 νεκρούς στην γραμμή ελέγχου του Κασμίρ πριν να εφαρμοσθεί εκεχειρία.
Ο Αρχιστράτηγος Ασίμ Μουνίρ σφίγγει τον έλεγχό του στο κράτος και η ταχεία οικονομική ανάπτυξη μεγαλώνει την συμβατική στρατιωτική διαφορά.
Καθώς στις δύο χώρες κατοικεί συνολικά το ένα πέμπτο του πληθυσμού της υφηλίου, η διατήρηση της ειρήνης το 2026 δεν είναι μικρής σημασίας. Δύο θέματα θα την καταστήσουν δυσκολότερη. Η Αμερική η οποία συνήθως μεσολαβεί μεταξύ των δύο, έχει αποξενώσει την Ινδία λόγω του πολέμου επί των δασμών (tariff war). Και στην τελευταία αψιμαχία, η Ινδία και το Πακιστάν έδειξαν λιγότερη αυτοσυγκράτηση απ’ ό, τι στο παρελθόν.
5. Βενεζουέλα κατά Γουιάνας - Ηνωμένων Πολιτειών
Στην ανανεωμένη επικέντρωση στην ασφάλεια «στο ημισφαίριο μας» η διοίκηση Τραμπ έχει σωρεύσει δυνάμεις έξω από την Βενεζουέλα, εκτελώντας μεγαλύτερες σε μέγεθος στρατιωτικές ασκήσεις και βυθίζοντας μικρά πλοιάρια τα οποία, όπως ισχυρίζεται, διακινούν λαθρεμπόριο ναρκωτικών.
Το τελικό αποτέλεσμα ίσως να είναι το τέλος του καθεστώτος του Νικόλα Μαδούρο, παρ’ όλο που δεν είναι γνωστό τι δύναμη είναι διατεθειμένη η Αμερική να διαθέσει για τον σκοπό αυτό. Τα κτυπήματα από αέρος είναι πιο πιθανά από μια αμφίβια επέμβαση.
Ο Τραμπ ίσως χρησιμοποιήσει ειδικές δυνάμεις αν αντιληφθεί ότι υπάρχει ευκαιρία να συλλάβει ή να σκοτώσει τον Μαδούρο. Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας δεν έχει λίγους εχθρούς. Τελευταίως εκλιμάκωσε την από αιώνος απαίτηση της Βενεζουέλας για τα δύο τρίτα του εδάφους της γειτονικής Γουιάνα – την πλούσια σε πετρέλαιο περιοχής Essequibo.
Παρά τα διατάγματα από το Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης να μην προχωρήσει, το Δικαστήριο της Βενεζουέλας εκήρυξε άκυρες και παράνομες τις κυβερνητικές εκλογές για την Γουιάνα-Esequiba τον Μάιο 2025, διορίζοντας διοικητικό προσωπικό για περιοχή την οποία δεν ελέγχει. Όμως, τώρα οποιαδήποτε κίνηση κατά της Γουιάνα από την Βενεζουέλα ασφαλώς θα σημαίνει αντιπαράθεση με την Αμερική.
6. Κογκό εναντίον Ρουάντας
Εντάσεις δεκάδων χρόνων για εθνοτικά παράπονα και για τον μεταλλευτικό πλούτο του ανατολικού Κογκό απειλεί να μετατραπεί σε πραγματικό πόλεμο.
Υπό τον δικτάτορα, Πολ Καγκάμε, η Ρουάντα το 2025 όπλισε, προμήθευσε και κατηύθυνε τους επαναστάτες Μ23, οι οποίοι κατέλαβαν την Γκόμα, μια κύρια πόλη της Δημοκρατίας του Κογκό (Democratic Republic of Congo)και για σιγουριά έστειλαν και τον δικό τους στρατό. Οι περιοχές όπου επιχειρούσαν οι Μ23 στο Κογκό σχεδόν εδιπλασίασαν το έδαφος της Ρουάντα, και μια διαφανής συμφωνία η οποία υπεγράφη στον Λευκό Οίκο μεταξύ του Καγκάμε και του Φελίξ Τσισεκέντι, Προέδρου του Κογκό, δεν τις περιέλαβε.
Στρατεύματα της Ουγκάντα έχουν επίσης αναβαθμίσει τις δραστηριότητες της στο Κογκό – ενεργώντας ως «συνεταίροι στην ασφάλεια» της αδύναμης κυβέρνησης του Κογκό – επειδή ανησυχούν για την Μ23, η οποία πολεμά τους ντόπιους συμμάχους. Ο χρυσός είναι μέρος της εξίσωσης. Η Ρουάντα, η οποία παρουσιάζεται ότι κατέχει μικρές ποσότητες στο εσωτερικό, έχει μυστηριωδώς καταστεί ένας αξιόλογος εξαγωγέας. Επίσης στο μίγμα υπάρχει πετρέλαιο, αέριο και ορυκτά όπως κοβάλτιο, που είναι βασικό για την παραγωγή μπαταριών.
7. Ισραήλ εναντίον Χαμάς
Θα κρατήσει η εύθραυστη εκεχειρία; Η Γάζα κείται σε ερείπια με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς. Οι δυνάμεις του Ισραήλ ακόμη ελέγχουν το ήμισυ της περιοχής, και η Χαμάς ακόμη δεν έχει αφοπλιστεί.
Παρ’ όλο που είναι τρομερό, μια επανεκκίνηση του πολέμου δεν είναι αδιανόητη. Και οι δύο πλευρές αλληλοκατηγορούνται ότι παραβιάζουν την πιο πρόσφατη κατάπαυση του πυρός, η οποία συμφωνήθηκε τον Οκτώβριο.
Αλλά επίσης ο Τραμπ έχει επενδύσει στο σχέδιο ειρήνης και αν οι συμμετέχοντες συνεργαστούν, υπάρχει ελπίδα, αν μια διεθνής ειρηνευτική δύναμη ενεργοποιηθεί, η ανοικοδόμηση μπορεί τελικά να ξεκινήσει.
Οι εκτοπισμένοι κάτοικοι της Γάζας θα μπορούν τότε να επιστρέψουν στα ερείπια των σπιτιών τους. Προς το παρόν, όμως, η πλέον πιθανή έκβαση είναι δυστυχώς γνωστή: μια διηρημένη χώρα, η Παλαιστίνη, θα υποφέρει, ή θα υπάρξει διάλλειμα στην βία η οποία – αφού λήξει το διάλλειμα - θα συνεχίζεται μέχρις ότου οι Παλαιστίνιοι εγκαταλείψουν ομαδικώς την Παλαιστίνη.
Ίσως αυτό είναι το σχέδιο για τις Συμφωνίες του Αβραάμ που προωθεί ο Τραμπ και η Σαουδική Αραβία.
* G.C. Economou & Associates Law Firm