Ο Πρόεδρος Μπάϊντεν κι η Τουρκία

Ο Πρόεδρος Μπάϊντεν κι η Τουρκία
Του Κώστα Κόλμερ
Τετ, 20 Ιανουαρίου 2021 - 09:58

Ο νέος πρόεδρος των «Ηνωμένων» Πολιτειών Τζο Μπάιντεν έχει να αντιμετωπίσει μεταξύ άλλων και το πρόβλημα της επιθετικότητος της Τουρκίας, ακταιωρός της οποίας εμβόλισε εσκεμμένως σκάφος της Ελληνικής Ακτοφυλακής την ίδια ώρα που οι «θαυμάζοντες» τον Ταγίπ Ερντογάν κατελάμβαναν το Καπιτώλιο. Δεν προκαλεί μόνον την Ελλάδα ο νεοχαλίφης της Αγκύρας αλλά και 

την Κυπριακή Δημοκρατία, τη Συρία, Λιβύη , Αρμενία , την Ευρωπαϊκή …διαίρεση (μηδέποτε «Ένωση») ου μην αλλά και την Αμερική. Στη Μεσόγειο θάλασσα, η συμπεριφορά της Τουρκίας καθίσταται μείζον πρόβλημα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και πρέπει ν’ αντιμετωπισθεί εγκαίρως προτού καταστεί γάγγραινα της νέας τάξεως πραγμάτων.

Ο νεοθωμανισμός των Τούρκων κι ο «ιερός πόλεμος» των Σιητών μουσουλμάνων κατά της Γαλλίας, των Σουνιτών Αραβικών χωρών και του Ισραήλ πρέπει να τεθεί υπό έλεγχο πριν προκαλέσει κι’ άλλα εγκλήματα στις Γαλλικές «φαβέλες», σφαγές Κοπτών υπό των  «Αδελφών Μουσουλμάνων» στην Αίγυπτο και προετοιμασίες με Ιρανοπακιστανικά ατομικά όπλα κατά του Ισραήλ.

Για τα τελούμενα και τετελεσμένα  του Ερντογάν στην Κύπρο, ο ανασχετικός ρόλος της Ελλάδος είναι σημαντικός .Ως προκύπτει από την 20ετή επιχειρησιακή συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής και Ισραηλιτικής κυβερνήσεως, όσον αφορά στην ανάπτυξη εκπαιδευτηρίου πιλότων αεριωθουμένων αεροπλάνων , στην Καλαμάτα, ο δημιουργούμενος Ελληνοϊσραηλινός άξων αποτελεί απάντηση στα νέα τετελεσμένα, στα Κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου   

Η διακρατική σύμβαση αυτή αναδεικνύει την Γεωπολιτική αξία της «αμελητέας» Ελλάδος και υποβαθμίζει την αντίστοιχη της «μεγάλης» Τουρκίας , κατά τον Τούρκο ΥΠΕΘΑ Χολουσί Ακάρ που αλληθωρίζει προς Ανατολάς, εγκαταλείποντας αγνωμόνως τη Δύση.

Ισραήλ και Ελλάς έχουν το ίδιο σχεδόν Γεωπολιτικό πρόβλημα με την πλάτη στην θάλασσα απέναντι στην Ισλαμική απειλή και αντιμετωπίζουν τον ταραξία με αντίμετρα ποικίλα, από των αγωγών φυσικού αερίου μέχρις πολεμικών προπαρασκευών.

Δεν είναι τόσον οι υδρογονάνθρακες που αποτελούν το μήλον της Έριδος στην ανατολική Μεσόγειο (η σημασία  βαίνει μειούμενος στην παγκόσμιο οικονομία - αν και το πετρέλαιο δεν θα παύσει να έχει σημαντικό ρόλο στην παραγωγή προϊόντων), όσο κυρίως η διακύβευση της ασφάλεια και ελευθερίας στην περιοχή που απειλούνται από τις ηγεμονικές προθέσεις της Κίνας, την ανασφάλεια της Ρωσίας και τις φαντασιώσεις περί «περιφερειακής δύναμης» της Τουρκίας.

Δυνάμεις της Θαλάσσης των ΗΠΑ, Γαλλίας, Βρετανίας , Αυστραλίας, Ινδίας αλλά κι η Ελλάς (με τον εν δράσει πρώτο εμπορικό στόλο στον κόσμο) δεν δέχονται να τις υποσκελίσουν «σκοτεινές» δυνάμεις, το κοινό χαρακτηριστικό των οποίων είναι η έλλειψη δημοκρατικού ελέγχου της ηγεσίας των.

Δια λόγους παγκοσμίου ισορροπίας τα δύο νέα στρατόπεδα πρέπει να είναι ισόπαλα τουλάχιστον, με τις πλουραλιστικές κοινωνίες ελαφρώς υπερέχουσες αμυντικώς.

Προς τούτο δεν αρκεί η Αμοιβαία Καταστρεπτική Ικανότης (ΜΑD) των πυρηνικών οπλοστασίων (Π.Ο). Χρειάζεται αποτρεπτική ικανότης και σε δεύτερο  επίπεδο ώστε ν’ αποφευχθεί η κλιμάκωση των Π.Ο. εις περίπτωσιν πολεμικής αναμετρήσεως.

Εδώ είναι όπου ο ρόλος της Ελλάδος αναβαθμίζεται στην Ενδιάμεσο Περιοχή, το κέντρο της οποίας κατέχει(*) προτού η Γερμανία το παραδώσει στους Μουσουλμάνους λαθροπρόσφυγες.

Η Τουρκία έχει χάσει σε αξιοπιστία ως προκεχωρημένο φυλάκιο της δύσεως στην Ενδιάμεση Περιοχή άπαξ και συνεβλήθη  στρατιωτικώς με την Ρωσία ( αγορά αντιπυραυλικού συστήματος S-400 και κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου στο Ακουγιού) και ανέπτυξε στενές οικονομικές σχέσεις με την Κίνα (SWAP 100 εκατομμυρίων ΤΛ/γουάν). Η Τουρκική  συνεργασία με το Πακιστάν ανησυχεί τους Ισραηλίτας κι η υποστήριξη της ΧΑΜΑΣ και των Αδελφών Μουσουλμάνων ταράσσει τον ύπνο των Αιγυπτίων.

Στα επόμενα 20 χρόνια , η Τουρκία θα έχει υποσκελίσει τις Αραβικές χώρες πληθυσμιακώς και την «ηνωμένη Ευρώπη» στρατιωτικώς ,οπότε θα μπορεί να υπαγορεύει την θέληση της αν δεν ελέγθη εγκαίρως.

Η  Ελλάς θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο του «λαγού»(*) της δύσεως στην Ενδιάμεση Περιοχή δια να  αντιμετωπισθεί η Τουρκίας προτού είναι πολύ αργά κι αποκτήσει πυρηνικά.

Αεροναυτικώς θα μπορούσε ν’ αποκτήσει «υπεροχήν πεδίου» εξοπλιζομένη από την Αμερική και τη Γαλλία με αεροσκάφη 5ης γενεάς , φρεγάτες και υποβρύχια. Οικονομικώς ν’ απαλλαγεί από βάρη που εμποδίζουν την κοινωνική και δημογραφική της ανάπτυξη. Πολιτικώς να μετάσχει ισοτίμως στην νέα δυτική συμμαχία που θα υποκαταστήσει το φρενοβλαβές ΝΑΤΟ με τις δεκάδες χιλιάδες Τουρκόφιλους υπαλλήλους και

Προληπτικώς να κόψει τον βήχα της Τουρκίας να τεθεί επικεφαλής του νεοϊσλαμικού χαλιφάτου και του «Ιερού πολέμου» Τζιχάντ κατά του δυτικού πολιτισμού.

Αρκεί ένα καίριο πλήγμα κατά της κυβερνήσεως Ερντογάν για την απαξίωση και ανατροπή της κι’ όχι όπως απεπειράθη το οπερετικό κίνημα του Ιουλίου 2016.

Με την ανατροπή του Ερντογάν αυτομάτως  θα επιλύετο το Κυπριακό ,  Κουρδικό και το Μεσανατολικό πρόβλημα.

Ο πρόεδρος Μπάιντεν μπορεί. Το ζήτημα είναι να θέλει και η νέα Αμερικανική κυβέρνηση.

 

(*) Ο «Λαγός» στα κυνοδρόμια κινητοποιεί τα λαγωνικά ν’ αποδυθούν εις αγώνα ταχύτητος.

(**) Βλ. σχ. Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ , υπό Κ. Κόλμερ , εκδ. ΛΙΒΑΝΗ , 2019. 

Διαβάστε ακόμα