Το Πεκίνο έχει ήδη επιλέξει το νέο μεγάλο στοίχημα στον χώρο της ενεργειακής βιομηχανίας, έχοντας κυριαρχήσει στον κλάδο των πράσινων τεχνολογιών. Στο επίκεντρο αυτήν τη φορά βρίσκονται οι τουρμπίνες φυσικού αερίου, οι γιγάντιες και περίπλοκες μηχανές που μετατρέπουν το φυσικό αέριο σε ενέργεια στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής. Με τη ζήτηση του καυσίμου να αναμένεται να αυξηθεί κατά τις επόμενες δεκαετίες, ειδικά χάρη στις ενεργειακές ανάγκες των AI data centers, οι κατασκευαστές αυτού του εξοπλισμού έχουν συμπληρώσει τα βιβλία παραγγελιών τους για τα επόμενα χρόνια.
Στην πραγματικότητα, επειδή η αγορά τουρμπίνων φυσικού αερίου ελέγχεται από τρεις μεγάλους κατασκευαστές — την αμερικανική GE Vernova, τη γερμανική Siemens, και την ιαπωνική Mitsubishi — που διατηρούν συνολικό μερίδιο άνω του 65%, η παράδοση μίας τέτοιας μηχανής μπορεί να χρειαστεί ως και 5 χρόνια. Όμως, καθώς ο τομέας της ΑΙ αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς και ο χρόνος συνιστά ένα βασικό πλεονέκτημα ανάμεσα στις διαφορετικές εταιρείες αλγορίθμων και στις διαφορετικές χώρες, οι μακροχρόνιες αυτές καθυστερήσεις έχουν διαμορφώσει σημαντικές αποκλίσεις όσον αφορά στο ποιοι μπορούν να παραλάβουν εγκαίρως τον απαραίτητο εξοπλισμό.
Οι Κινέζοι κατασκευαστές, όπως η Dongfang Electric και η Shanghai Electric, προσφέρουν γρηγορότερους χρόνους παράδοσης στους ξένους αγοραστές λόγω του μειωμένου φόρτου παραγγελιών, ενώ αναπτύσσουν την παρουσία τους και στην εγχώρια αγορά της Κίνας, προκειμένου να βελτιστοποιήσουν τα προϊόντα τους. Μέχρι στιγμής, το ενδιαφέρον προέρχεται κυρίως από άλλες χώρες της Ασίας, όπως το Καζακστάν και η Μαλαισία, που ενδεχομένως δεν έχουν τους πόρους να ανταγωνιστούν με πλουσιότερους πελάτες από την Αμερική και την Ευρώπη. Αυτό δεν αποκλείει τη συνεργασία με κράτη της δυτικής συμμαχίας, όπως ο Καναδάς, που επιθυμούν να αναπτύξουν τις ικανότητές τους στον τομέα της ΑΙ μακριά από τον έλεγχο των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις, η ενεργειακή ζήτηση των data centers θα τετραπλασιαστεί μέχρι το 2035, φτάνοντας τις 2.354 TWh. Αυτό δημιουργεί μία νέα μεγάλη αγορά για τις τουρμπίνες φυσικού αερίου, στην οποία η Κίνα μπορεί να αποκτήσει ένα αξιοσημείωτο μερίδιο, ακόμα και αν δεν μετατραπεί σε μονοπώλιο.