«Οι προσδοκίες δεν είναι υπερβολικά υψηλές» ανέφερε ο Βόπκε Χούκστρα, Επίτροπος της ΕΕ για το Κλίμα, σχετικά με το COP31, καταδεικνύοντας την εξαιρετικά συγκρατημένη προσέγγιση που θα ακολουθήσουν οι Βρυξέλλες κατά τη φετινή Διάσκεψη. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η στάση της ΕΕ είναι αποτέλεσμα των αποτυχημένων προσπαθειών για πιο δραστικά μέτρα κατά της κλιματικής αλλαγής που είχαν καταγραφεί τα προηγούμενα χρόνια. Παράλληλα, δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει την πολιτική μεταστροφή που σημειώνεται στις Βρυξέλλες, με την Κομισιόν της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να προωθεί μέτρα που συνιστούν ουσιαστική οπισθοχώρηση από τους κλιματικούς στόχους που είχαν τεθεί κατά την πρώτη θητεία της. Εξίσου κρίσιμα, ο Χούκστρα ξεκαθάρισε πως η ΕΕ δεν προτίθεται να συζητήσει το φλέγον ζήτημα της χρηματοδότησης προς τα αναπτυσσόμενα κράτη, ειδικά όταν κράτη-μέλη όπως η Γαλλία αντιμετωπίζουν σοβαρά δημοσιονομικά προβλήματα.
Οι δηλώσεις του Χούκστρα έρχονται λίγες ημέρες μετά τη δημοσίευση μίας έκθεσης του ΟΗΕ που σκιαγραφεί τα τεράστια κενά όσον αφορά στη χρηματοδότηση των κλιματικών δράσεων. Σύμφωνα με τα ευρήματα, τα κεφάλαια προς τις φτωχότερες χώρες παραμένουν στάσιμα ή μειώνονται μετά το 2022, παρά τις εντεινόμενες καταστροφικές συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Με βάση τις εκτιμήσεις, οι αναπτυσσόμενες οικονομίες χρειάζονται πάνω από 300 δισεκατομμύρια ετησίως μέχρι το 2035 για την υλοποίηση των κλιματικών δράσεων. Ωστόσο, το 2024, το ποσό που έλαβαν συνολικά οι 155 φτωχότερες οικονομίες από τις πλουσιότερες ήταν μόλις 32 δισεκατομμύρια δολάρια. Όπως αναφέρουν οι αναλυτές, ένα μεγάλο μέρος των κεφαλαίων που λείπουν προέρχονται από την Ευρώπη και έχουν μεταφερθεί στις αμυντικές δαπάνες.
Πέραν του οικονομικού κόστους, οι Βρυξέλλες εμφανίζονται διστακτικές στο να καταναλώσουν διπλωματικό κεφάλαιο έναντι άλλων δυνάμεων. Στον τομέα της απανθρακοποίησης, χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ έχουν υπονομεύσει τις προσπάθειες για μία διεθνή συναίνεση με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων. Στον τομέα των εκπομπών, χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία έχουν αντιταχθεί στις πολιτικές φορολόγησης των εκπομπών άνθρακα. Και φυσικά, η ΕΕ καλείται να διαχειριστεί έναν ιδιαίτερα εχθρικό “σύμμαχο” στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, ο οποίος επιθυμεί να σταματήσει κάθε συζήτηση περί κλιματικής αλλαγής και να πατήσει γκάζι στην περαιτέρω ανάπτυξη των ορυκτών καυσίμων.
Ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι αντιτείνουν πως η ΕΕ δεν οπισθοχωρεί από την κλιματική δράση, αλλά προωθεί πιο σαφείς προτεραιότητες. Μεταξύ αυτών η μετάβαση από τους υδρογονάνθρακες, ο τριπλασιασμός των ΑΠΕ, ο διπλασιασμός της αποδοτικότητας, και η διασφάλιση της παγκόσμιας πρόσβασης στην ενέργεια. Από την άλλη πλευρά, το COP31 πραγματοποιείται εν μέσω μίας νέας ενεργειακής κρίσης, η οποία υπενθύμισε την ευαλωτότητα των ορυκτών καυσίμων και την ανάγκη απεξάρτησης από αυτά, όχι μόνο για τη διάσωση του κλίματος, αλλά και την εθνική ασφάλεια. Στην πραγματικότητα, η στάση της ΕΕ στη φετινή Διάσκεψη αποδεικνύει πως οι Βρυξέλλες συνιστούν για ακόμη μία φορά ουραγό των εξελίξεων.