καθώς οι χώρες επιδιώκουν να ενισχύσουν την ενεργειακή τους ασφάλεια μετά τη διακοπή της ροής πετρελαίου και φυσικού αερίου μέσω των Στενών του Ορμούζ λόγω του πολέμου με το Ιράν.
Η McKinsey αναθεώρησε προς τα πάνω την πρόβλεψή της για τη ζήτηση ενέργειας στην Ασία στα 370 εκατομμύρια TJ το 2040, ποσοστό 15% υψηλότερο από την πρόβλεψή της πριν από ένα χρόνο. Ευρύτερα, η Ασία αναμένεται να συμβάλει κατά περίπου 70% στην παγκόσμια καθαρή αύξηση της ζήτησης ενέργειας έως το 2040. Οι νέες πηγές ενεργειακής ζήτησης περιλαμβάνουν τα data centers, ενώ αυξάνεται επίσης η ζήτηση από τον τομέα της ψύξης και τις βιομηχανικές δραστηριότητες.
Ο άνθρακας αναμένεται να παραμείνει μέρος του ενεργειακού μείγματος της Ασίας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό,τι είχε προβλεφθεί προηγουμένως, με τη ζήτηση στην περιοχή να παραμένει σε γενικές γραμμές σταθερή κατά την επόμενη δεκαετία, καθώς η μείωση της κατανάλωσης στην Κίνα αντισταθμίζεται από την αύξηση στην Ινδία και τη Νοτιοανατολική Ασία.
Από την άλλη πλευρά, η ζήτηση φυσικού αερίου αναμένεται να επιβραδυνθεί τα επόμενα 5-10 χρόνια, καθώς οι χώρες δίνουν προτεραιότητα στον άνθρακα και στις ΑΠΕ για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Ωστόσο, η κατανάλωση φυσικού αερίου θα μπορούσε να ανακάμψει μακροπρόθεσμα, ωθούμενη από τη βιομηχανία.
Οι ΑΠΕ συνεχίζουν να αναπτύσσονται με ταχείς ρυθμούς, ιδίως στην Ινδία και τη Νοτιοανατολική Ασία, με ετήσιες επενδύσεις περίπου 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην ηλιακή και την αιολική ενέργεια να αναμένονται έως το 2040.
Η έμφαση στην ενεργειακή ασφάλεια θα μπορούσε να επιτρέψει την ανάπτυξη υψηλότερου κόστους περιουσιακών στοιχείων upstream με κυβερνητική υποστήριξη στην Κίνα, τις Φιλιππίνες, την Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, και το Τουρκμενιστάν
Τα βιοκαύσιμα θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν εισαγωγές καυσίμων αξίας περίπου 90 έως 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2040, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μακροπρόθεσμη μείωση της εξάρτησης από τις εισαγωγές.