Το Maritime-executive Αρχή προσπάθησε να εκτιμήσει πόσο αποτελεσματικός είναι ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ, με βάση τον περιορισμό των ιρανικών εισαγωγών και εξαγωγών μέσω του Στενού του Ορμούζ και τους υπολογισμούς για το πότε θα εξαντληθούν ως πηγή εσόδων τα ιρανικά αποθέματα πετρελαίου που διατηρούνται σε πλοία στη θάλασσα στα ανοικτά της Κίνας και της Μαλαισίας.

Οι εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου, το 90% των οποίων προηγουμένως κατευθυνόταν στην Κίνα, είναι πιθανό να εξαντληθούν άμεσα, καθώς τα τελευταία αποθέματα που διατηρούνται στην επιφάνεια θα εξαντληθούν, με τα τελευταία έσοδα να έχουν εισπραχθεί πριν από το τέλος του έτους. (Η εκτίμηση βασίζεται κυρίως σε δεδομένα Kpler)
Αλλά ακόμη και πριν το ιρανικό καθεστώς χάσει και τα τελευταία του έσοδα από την πώληση των μειούμενων αποθεμάτων πετρελαίου που διατηρεί σε πλοία στη θάλασσα, ο ναύαρχος Μπραντ Κούπερ δήλωσε ότι η Κεντρική Διοίκηση έχει στοιχεία ότι η έλλειψη μετρητών επηρεάζει πλέον τις πληρωμές μισθών και συντάξεων στους τομείς της ενέργειας, του πετρελαίου, της μεταποίησης, των κατασκευών, της αεροπορίας, του χάλυβα και της αυτοκινητοβιομηχανίας του Ιράν. Ο Κούπερ ισχυρίστηκε ότι αυτή η αδυναμία επεκτείνεται και στις πληρωμές μισθών σε μέλη του τακτικού στρατού και του σώματος των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC). Οι δυνάμεις εσωτερικής ασφάλειας Basij αποτελούν μέρος της διοικητικής δομής του IRGC και είναι η δύναμη στους δρόμους που χρησιμοποιείται για την καταστολή των διαμαρτυριών και της αναταραχής.
Η αδυναμία εξαγωγής επηρεάζει άμεσα τα κρατικά έσοδα. Αλλά το ίδιο ισχύει και για το πάγωμα περιουσιακών στοιχείων και τις κυρώσεις σε χρηματοπιστωτικά δίκτυα που ενορχηστρώνονται από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ στο πλαίσιο της Επιχείρησης Οικονομική Οργή. Η έλλειψη εισαγωγών έχει επίσης αντίκτυπο, δημιουργώντας ελλείψεις και, ως εκ τούτου, αυξάνοντας τις τιμές. Αυτοί οι παράγοντες βλάπτουν τους απλούς Ιρανούς - αλλά όλο και περισσότερο και τους βασικούς υποστηρικτές του καθεστώτος.
Οι πιέσεις που δέχεται η ιρανική οικονομία αντικατοπτρίζονται σε δύο ιδιαίτερα ευαίσθητους δείκτες της σύνδεσης μεταξύ του Ιράν και του εξωτερικού κόσμου: η συναλλαγματική ισοτιμία έχει φτάσει τα 2.695.000 ριάλ ανά δολάριο παρά την παρέμβαση της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν, και ο πληθωρισμός έχει φτάσει το 70%. Τόσο η συναλλαγματική ισοτιμία όσο και ο πληθωρισμός βρίσκονται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα.
Σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 16 Οκτωβρίου, ο Ναύαρχος Κούπερ δήλωσε ότι ενώ ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ ήταν 100% αποτελεσματικός στον έλεγχο της κυκλοφορίας από και προς τα ιρανικά λιμάνια, το αντίστροφο ίσχυε για τους περιφερειακούς εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίοι είχαν περάσει 400 πλοία και 100 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου μέσω του Στενού του Ορμούζ τις προηγούμενες επτά ημέρες - το ισοδύναμο περισσότερων από 50 διελεύσεων VLCC. Αυτή η κυκλοφορία είναι πολύ κάτω από τα προπολεμικά πρότυπα, αλλά επαρκής για να αποτρέψει μια κρίση στο χείλος του γκρεμού στην παγκόσμια οικονομία ή τοπικά στον Κόλπο.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η οικονομική πίεση στο Ιράν δημιουργεί αντιπαράθεση εντός της ιρανικής πολιτικής ελίτ - αντιπαράθεση στην οποία οι ανώτατοι ηγέτες έχουν συμβάλει στο παρελθόν στην αποκλιμάκωση και την άμβλυνση. Ο Παϊντάρι και οι σκληροπυρηνικοί του IRGC έχουν ζητήσει κλιμάκωση της στρατιωτικής δράσης κατά των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους, και έχει σημειωθεί έξαρση των επιθέσεων κατά της ναυτιλίας στο στενό.
Ωστόσο, οι επιθέσεις δεν έχουν ακόμη επεκταθεί σε στόχους υποδομών στις χώρες του Κόλπου, γεγονός που υποδηλώνει ότι ακόμη και οι σκληροπυρηνικοί γνωρίζουν ότι αυτό θα προκαλούσε μια σημαντική αντίδραση, όχι μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά τώρα πιθανώς και από τους συμμάχους τους στον Κόλπο. Τα ΗΑΕ ειδικότερα έχουν σηματοδοτήσει την ετοιμότητά τους να απαντήσουν στην ιρανική επιθετικότητα με τη δική τους δύναμη. Τα στελέχη εντός του ιρανικού καθεστώτος που ζητούν μια διευθέτηση και μια επιστροφή στις διαπραγματεύσεις βρίσκουν τώρα και αυτά τη φωνή τους, με επικεφαλής τον πρώην Πρόεδρο Χασάν Ρουχανί, τον πρώην Δήμαρχο της Τεχεράνης Γκολαμχοσεΐν Καρμπάσι και τους ηγέτες του μεταρρυθμιστικού Κόμματος, των οποίων οι απόψεις σπάνια έχουν ακουστεί από τότε που η σκληροπυρηνική παράταξη Παϊντάρι πέτυχε πολιτική κυριαρχία εντός του καθεστώτος.
Για τη ναυτιλιακή κοινότητα, όσο αυτή η πολιτική παράλυση υπάρχει, η ολοένα και πιο απελπισμένη σκληροπυρηνική φατρία, που εκπροσωπείται επαρκώς εντός του IRGC, είναι όλο και πιο πιθανό να καταφύγει σε περαιτέρω επιθέσεις κατά της ναυτιλίας και έχει τα μέσα υπό τη διοίκηση και τον έλεγχό της για να το πράξει. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι επιθέσεις του IRGC κατά της ναυτιλίας εξαπλώνονται από την άμεση περιοχή του Πορθμού του Ορμούζ σε αγκυροβόλια στα ανοιχτά της Φουτζέιρα και του Σοχάρ στον Κόλπο του Ομάν, καθώς και στα ανοιχτά των ΗΑΕ και της Σαουδικής Αραβίας.
Ωστόσο, κάθε κλιμακωτική ενέργεια κινδυνεύει να προκαλέσει αντίποινα, κάτι που οι μετριοπαθείς και οι μεταρρυθμιστές εντός του καθεστώτος φοβούνται ότι θα προκαλέσει κοινωνική αναταραχή. Πριν από την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και τον τερματισμό του πολέμου, είναι πιθανό να υπάρξει μια περίοδος ευρύτερων και βαθύτερων επιθέσεων που θα χρηματοδοτούνται από το IRGC, με κάθε ενθάρρυνση να προσφέρεται στους Χούθι στην Υεμένη να συσπειρωθούν γύρω από αυτόν τον σκοπό και να συμμετάσχουν στην επέκταση της σύγκρουσης.