Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του πρώην ναυάρχου του αμερικανικού ναυτικού και νυν εταίρου της Carlyle Group, Tζέιμς Σταυρίδη, οι πρόσθετες αμυντικές δεσμεύσεις των κυβερνήσεων του G7 για την επόμενη δεκαετία, πέραν των υφιστάμενων τάσεων, ανέρχονται σε περίπου 8 τρισ. δολάρια.
Καθώς το συνολικό ετήσιο ΑΕΠ των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Ιταλίας και του Καναδά υπερβαίνει πλέον οριακά τα 55 τρισ. δολάρια, μια αύξηση 8 τρισ. δολαρίων μέσα σε μία δεκαετία αντιστοιχεί σε ποσοστό σχεδόν 15% του ΑΕΠ του 2026, σημειώνει το Reuters.
Οπως υπολογίζει ο Σταυρίδης, οι αμυντικές δαπάνες των χωρών του G7 έχουν ανέλθει στο 2% του ΑΕΠ, δηλαδή στα υψηλότερα επίπεδα εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια. Το ποσοστό αυτό προβλέπεται ότι θα φτάσει στο 3,8% έως το 2030.
Μόνο για την Ευρώπη, οι ευρύτεροι αμυντικοί στόχοι συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες ύψους περίπου 4 έως 5 τρισ. ευρώ (4,5 – 5,7 τρισ. δολαρίων) μέσα στην επόμενη δεκαετία, ποσό που αυξάνεται στα 9 τρισ. ευρώ εάν συνυπολογιστούν οι συναφείς υποδομές.
Στις ΗΠΑ, η σχεδιαζόμενη αύξηση των αμυντικών δαπανών για το οικονομικό έτος 2027 στο επίπεδο-ρεκόρ του 1,5 τρισ. δολαρίων ξεπερνά –σε όρους προσαρμοσμένους στον πληθωρισμό– το υψηλό που είχε καταγραφεί εν μέσω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι αμυντικές δαπάνες αναμένεται να φτάσουν στο 4,6% του αμερικανικού ΑΕΠ, ποσοστό ελάχιστα χαμηλότερο από τα υψηλά του 2009, που πλησιάζει τα επίπεδα που είχαν καταγραφεί τελευταία φορά στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου, τη δεκαετία του 1980.
Αυτές οι αμυντικές δαπάνες αναμένεται να είναι πολύ διαφορετικές συγκριτικά με το παρελθόν, με τον Σταυρίδη να προβλέπει λιγότερη εστίαση σε πολεμικά πλοία και άρματα μάχης, αλλά περισσότερη σε τεχνολογία, drones, κυβερνοασφάλεια και τεχνητή νοημοσύνη στο πεδίο της μάχης.
«Το κέντρο βάρους μετατοπίζεται προς μικρότερες και πιο ευέλικτες εταιρείες στους τομείς του κυβερνοχώρου, της κρυπτογράφησης και των υπερηχητικών τεχνολογιών, αντί για τους παραδοσιακούς κύριους αναδόχους, και οι συμφωνίες που συνάπτονται είναι αντιστοίχως μικρότερες και περισσότερες», επισημαίνει.
Αυτό συνεπάγεται μεγάλη αλληλοεπικάλυψη ανάμεσα στις επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη και στις αμυντικές δαπάνες, με τα data centers και την ασφάλειά τους να αποτελεί έναν ακόμη κοινό παράγοντα ανάμεσα στις δύο.
Πρόκειται για μια νέα πραγματικότητα, ιδιαίτερα ορατή στην Ευρώπη, όπου η ρωσική απειλή για τα ανατολικά σύνορα της ηπείρου, οι αμφιβολίες σχετικά με τη δέσμευση των ΗΠΑ απέναντι στο ΝΑΤΟ επί προεδρίας Ντόναλντ Τραμπ και η κλιμάκωση των αμυντικών δαπανών σε ολόκληρη την ήπειρο συνδυάζονται με τρόπους που ορισμένοι ελπίζουν ότι θα δώσουν ώθηση και στον ευρωπαϊκό τεχνολογικό τομέα.
«Δύο δεκαετίες μείωσης των ευρωπαϊκών επενδύσεων στην άμυνα συνέπεσαν με δύο δεκαετίες υποχώρησης της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας στον τομέα της τεχνολογίας. Πρόκειται για ένα μοτίβο το οποίο ο σημερινός κύκλος επανεξοπλισμού φαίνεται αποφασισμένος να αναστρέψει», υπογραμμίζει ο Σταυρίδης.
Σε κάθε περίπτωση, οι αυξημένες αμυντικές δαπάνες έρχονται σε μια περίοδο που οι αγορές ομολόγων καλούνται να απορροφήσουν υψηλότερες εκδόσεις χρέους και οι κυβερνήσεις βλέπουν το κόστος δανεισμού τους να ενισχύεται.
Το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF) εκτίμησε πρόσφατα πως το μέσο κόστος κρατικού δανεισμού στις χώρες του G7 βρίσκεται πλέον στο υψηλότερο επίπεδό του από τα μέσα του 2008, ενώ οι ετήσιες δαπάνες για τόκους είναι σχεδόν 85% υψηλότερες.
Από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ