Ουδέν ανακριβέστερον. Μέχρις του ορίου φόρου 0,359 Ε/λ είναι στο χέρι της κυβερνήσεως να μειώσει τις βενζίνες ώστε να χαμηλώσουν οι λιανικές τιμές που έχουν ξεπεράσει τα 2,20 Ε/λ στους σταθμούς ανεφοδιασμού αυτοκινήτων.
Πρόβλημα δεν έχουν οι αυτοκινητιστές που όσο κι αν ανατιμάται η βενζίνη μένουν αδιάφοροι με αποτέλεσμα να συνεχίζονται οι κυκλοφοριακές συμφορήσεις στους δρόμους της Αθήνας και Θεσ/κης.
Πρόβλημα αντιθέτως έχει η θέρμανση των κατοικιών τον επερχόμενο χειμώνα.
Στη θέρμανση στερείται δημοσιονομικής σημασίας η μείωση το φόρου και κάτω του ορίου , εφ’ όσον βέβαια οι φόροι της βενζίνης διατηρηθούν αμετάβλητοι. Ενώ η ανελαστικότητα της ζητήσεως για αυτοκίνηση είναι μεγάλη, για την θέρμανση είναι μικρή.
Για την αποφυγή κοινωνικών επιπτώσεων θα μπορούσαν οι τιμές του πετρελαίου θέρμανσης να συμπιεστούν ώστε να καλύπτου πάντα το κόστος κι οι τιμές των καυσίμων αυτοκινήτων να καλύψουν την δημοσιονομική απώλεια με διπλούν όφελος: αφ’ ενός την στοιχειώδη θέρμανση των κατοικιών τον χειμώνα και την αποθάρρυνση της ασκόπου χρήσεως των ΙΧ αυτοκινήτων στους κεντρικούς δρόμους. Δεν νομίζομε ότι η Κομισιόν θα είχε αντίρρηση.