ολοκληρωμένα σύνολα δεδομένων (σε πραγματικές συνθήκες) της πλωτής αιολικής βιομηχανίας μέχρι σήμερα.
Ενώ πολλά δοκιμαστικά έργα επικεντρώνονται κυρίως στην παραγωγή ενέργειας, η πενταετής ανάπτυξη της TetraSpar έχει αποδείξει κάθε στάδιο του κύκλου ζωής μιας πλωτής ανεμογεννήτριας: από τη συναρμολόγηση σε αρθρωτή αποβάθρα χωρίς συγκόλληση, έως τη ρυμούλκηση, την υπεράκτια σύνδεση, τη λειτουργία σε βαθιά νερά και τώρα τον παροπλισμό στην υπεράκτια περιοχή.
Εγκατεστημένη το 2021 σε βάθος νερού 200 μέτρων, η ανεμογεννήτρια Siemens Gamesa ισχύος 3,6 MW στα αρθρωτά χαλύβδινα θεμέλια της Stiesdal Offshore λειτούργησε σε σκληρές καιρικές συνθήκες της Βόρειας Θάλασσας.
Κατά τη διάρκεια της λειτουργικής του ζωής, το σύστημα επίδειξης πέτυχε μέσο ποσοστό διαθεσιμότητας 98%, συντελεστή χωρητικότητας 51,4% καθ' όλη τη διάρκεια ζωής του και περίπου 70 εκατομμύρια kWh που παρήχθησαν και τροφοδοτήθηκαν απευθείας στο νορβηγικό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας.
Η εκστρατεία παροπλισμού ανοικτής θάλασσας διαχειρίστηκε η Global Maritime, με τοπικούς προμηθευτές υποθαλάσσιων και θαλάσσιων υπηρεσιών να εκτελούν την αποσύνδεση ανοικτής θάλασσας. Στο πλαίσιο της εκστρατείας, η ομάδα του έργου κατέβασε με επιτυχία το καλώδιο δυναμικής εξαγωγής σε υγρή αποθήκευση σε βάθος 210 μέτρων, ανοίγοντας τον δρόμο για μελλοντικά έργα επίδειξης στο METCentre.
Σχετικά άρθρα
Με την TetraSpar να κατευθύνεται με ασφάλεια προς το Hanøytangen, η Zephyros — η πρώτη πλωτή ανεμογεννήτρια στον κόσμο (αρχικά εγκαταστάθηκε ως Hywind Demo το 2009) — στέκει πλέον ως ο μοναδικός ένοικος στα ανοιχτά του Karmøy. Ωστόσο, αυτή η μοναξιά θα είναι σύντομη. Η αποχώρηση της TetraSpar απελευθερώνει χωρητικότητα δικτύου και χώρο στον βυθό για το επόμενο κύμα νέων πλωτών αιολικών πάρκων που ετοιμάζονται να αναπτυχθούν στο METCenter.
Το πλωτό σκάφος βρίσκεται επί του παρόντος ασφαλισμένο σε προσωρινά αγκυροβόλια στο Hanøytangen, όπου μηχανικοί από την Stiesdal Offshore και οι συνιδιοκτήτες του έργου RWE και TEPCO Renewable Power θα πραγματοποιήσουν λεπτομερείς φυσικούς ελέγχους εξαρτημάτων που παρέμειναν βυθισμένα σχεδόν πέντε χρόνια.
Συγκρίνοντας φυσικά δομικά στοιχεία, όπως η κόπωση του υλικού, η αντοχή στη διάβρωση και η υδροδυναμική φθορά, με 40.000+ ώρες συνεχών λειτουργικών δεδομένων, οι συνεργάτες στοχεύουν στην επικύρωση και βελτίωση των υποθέσεων σχεδιασμού διάρκειας ζωής τους.