Το ρυθμιστικό σχέδιο ακολουθεί τον νέο πυρηνικό νόμο της Ινδίας, ο οποίος ψηφίστηκε πέρσι και άνοιξε τον αυστηρά ελεγχόμενο πυρηνικό τομέα της χώρας σε ιδιωτικές εταιρείες, με στόχο την προσέλκυση ξένης τεχνολογίας και επενδύσεων. Η Ινδία βασίζεται σε επενδύσεις ύψους σχεδόν 210 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τις οποίες ο κλάδος εκτιμά ότι θα χρειαστεί για να δεκαπλασιάσει σχεδόν την πυρηνική της ισχύ στα 100 GW κατά τις επόμενες δύο δεκαετίες, κάτι που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της προσπάθειάς της να μειώσει την εξάρτησή της από τον άνθρακα, ο οποίος εξακολουθεί να παρέχει το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας.
Η NPCIL, ο μοναδικός διαχειριστής πυρηνικών σταθμών και κάτοχος της σχετικής τεχνολογίας στη χώρα, υλοποιεί ήδη ένα πρόγραμμα επέκτασης ισχύος 14 GW έως το 2032, καθιστώντας το ιδιωτικό κεφάλαιο και τις νέες τεχνολογίες αντιδραστήρων κρίσιμης σημασίας για την επίτευξη του κυβερνητικού στόχου των 100 GW πυρηνικής ισχύος.
Ινδικοί όμιλοι εταιρειών, όπως οι Tata Power, Adani Power, και Reliance Industries, καθώς και ξένες εταιρείες όπως η ρωσική Rosatom, η γαλλική EDF, και η αμερικανική GE Hitachi, έχουν πραγματοποιήσει συνομιλίες με την κυβέρνηση.
Ωστόσο, πηγές του κλάδου, δήλωσαν ότι περιμένουν να δουν τις τελικές ρυθμίσεις πριν αναλάβουν επενδυτικές δεσμεύσεις. Οι εταιρείες έχουν προθεσμία έως τις 4 Σεπτεμβρίου για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους στην κυβέρνηση σχετικά με το σχέδιο.
Σύμφωνα με το προτεινόμενο πλαίσιο, οι εταιρείες που επιθυμούν να εγκαταστήσουν εισαγόμενους αντιδραστήρες χρειάζονται πιστοποιητικά λειτουργίας και αδειοδότησης από τη χώρα προέλευσης, καθώς και ξεχωριστή έγκριση σχεδιασμού από τη ρυθμιστική αρχή ατομικής ενέργειας της Ινδίας, προτού μπορέσει να ξεκινήσει η κατασκευή.
«Κάνουμε ένα βήμα πίσω από την υπόσχεση του νέου νόμου για την πυρηνική ενέργεια, ο οποίος μπορεί να μετατρέψει την Ινδία σε ηγέτη της παγκόσμιας πυρηνικής αναγέννησης, εάν οι κανόνες κάνουν διάκριση μεταξύ εγχώριας τεχνολογίας και τεχνολογίας από το εξωτερικό και εάν η ξένη τεχνολογία μπορεί να ληφθεί υπόψη μόνο εφόσον υπάρχει λειτουργούσα μονάδα», δήλωσε ο Suhaan Mukerji, διευθύνων εταίρος στο δικηγορικό γραφείο PLR Chambers. Διατελεί σύμβουλος σε εγχώριες και ξένες εταιρείες που αξιολογούν ευκαιρίες στα σχέδια πυρηνικής επέκτασης της Ινδίας, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων του σχεδίου κανονισμών. Συγκεκριμένα, η τεχνολογία των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων (SMR) θα αποτύχει πριν καν ξεκινήσει, όπως ανέφερε.
Η Ινδία έχει αναγνωρίσει τους SMRs ως μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία, καθώς το μικρότερο μέγεθος και το χαμηλότερο αρχικό κόστος τους θα μπορούσαν να διευκολύνουν την υλοποίηση πυρηνικών έργων. Ωστόσο, τα περισσότερα σχέδια βρίσκονται μόλις στα πρώτα στάδια εμπορικής εφαρμογής σε παγκόσμιο επίπεδο, γεγονός που ενδέχεται να περιορίσει την επιλεξιμότητά τους βάσει των προτεινόμενων κανόνων της Ινδίας.
Ένας ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος που συμμετείχε στη σύνταξη του σχεδίου δήλωσε ότι αυτό δίνει προτεραιότητα στην ασφάλεια και είναι σύμφωνο με τις διεθνείς πρακτικές πυρηνικής ρύθμισης. Στελέχη του κλάδου, ωστόσο, ανέφεραν ότι το Νέο Δελχί κινδυνεύει να χάσει την πρόσβαση σε νεότερες τεχνολογίες εάν υιοθετήσει μια προσέγγιση που ταιριάζει σε πιο ώριμες πυρηνικές αγορές. Οι διαδικασίες που περιγράφονται στο σχέδιο εγγράφου ενέχουν επίσης τον κίνδυνο μακρών χρονικών ορίων για την έγκριση.
«Παλαιότερα, όταν ο τομέας ήταν εξ ολοκλήρου κρατικός, οι αδειοδοτήσεις τοποθεσιών, εκσκαφών, και κατασκευών μπορούσαν να προχωρήσουν ταυτόχρονα, ενώ αναμενόταν η τελική έγκριση του σχεδιασμού», ανέφερε ο Mukerji. Τώρα, οι κατασκευαστές μπορούν να υποβάλουν αίτηση, αλλά αυτή δεν θα εξεταστεί έως ότου ληφθεί η έγκριση του σχεδιασμού, πρόσθεσε.
«Αυτό θα εμποδίσει την επίτευξη του στόχου που έχει θέσει η κυβέρνηση», είπε.
Η απουσία δεσμευτικού χρονοδιαγράμματος για τις εγκρίσεις σχεδιασμού θα μπορούσε να καθυστερήσει την ανάπτυξη των έργων, δήλωσε ο Shri Venkatesh, εταίρος της δικηγορικής εταιρείας SKV, η οποία παρέχει συμβουλές σε ινδικές εταιρείες ενέργειας.
Το σχέδιο των κανόνων για την πυρηνική ενέργεια αφήνει επίσης ανεπίλυτα αρκετά ζητήματα που σχετίζονται με τις επενδύσεις, όπως τον τρόπο καθορισμού των τιμολογίων, τις αποδόσεις που μπορούν να αναμένουν οι επενδυτές, και τα ελάχιστα οικονομικά και τεχνικά προσόντα που πρέπει να πληρούν οι υποψήφιοι διαχειριστές, ανέφεραν στελέχη του κλάδου.
Σε τουλάχιστον δώδεκα συναντήσεις με το ομοσπονδιακό υπουργείο ατομικής ενέργειας τους τελευταίους οκτώ μήνες, ινδικές και ξένες εταιρείες ζήτησαν διευκρινίσεις σχετικά με τα ζητήματα αυτά, καθώς και λεπτομέρειες για τις συμφωνίες προμήθειας καυσίμων, την επανεπεξεργασία καυσίμων, και τις απαιτήσεις για τις ζώνες αποκλεισμού, όπως ανέφεραν τέσσερα στελέχη εταιρειών και δύο κυβερνητικοί αξιωματούχοι.
Οι δύο κυβερνητικοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι προηγούμενα σχέδια κανονισμών που κυκλοφόρησαν εντός των κυβερνητικών υπηρεσιών περιείχαν λεπτομερέστερες διατάξεις σχετικά με μια σειρά θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων των προδιαγραφών και του καθορισμού των τιμολογίων με διατάξεις αναθεώρησης κάθε πέντε χρόνια. Η έκδοση που δημοσιοποιήθηκε για δημόσια διαβούλευση παραλείπει πολλές από αυτές τις λεπτομέρειες, ανέφεραν, προκαλώντας ανησυχίες ότι οι επενδυτικές αποφάσεις ενδέχεται να καθυστερήσουν.
«Οι αριθμοί που εμφανίζονται στα προσχέδια είναι κυρίως επιχειρησιακοί, και ρυθμίζουν τον τρόπο με τον οποίο ένας κάτοχος άδειας λειτουργεί μόλις ενταχθεί στο σύστημα», δήλωσε ο Venkatesh. «Αυτό που είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί είναι οι αριθμοί που καθορίζουν αν ένα έργο αξίζει να χρηματοδοτηθεί εξ αρχής. Αρκετοί από αυτούς τους αριθμούς θα καθοριστούν σε μελλοντικές κοινοποιήσεις».
Οι κανόνες και οι κανονισμοί για την πυρηνική ενέργεια θα οριστικοποιηθούν σε περίπου τρεις μήνες μετά τη δημόσια διαβούλευση.