Πρώην ανώτατα στελέχη της BOTAŞ δήλωσαν στο πρακτορείο ANKA, πριν από τη λήξη της σύμβασης, ότι αυτή περιλάμβανε ρήτρα αυτόματης πενταετούς παράτασης, εφόσον καμία από τις δύο πλευρές δεν είχε προειδοποιήσει εγκαίρως για το αντίθετο. Πρόσθεσαν, ωστόσο, ότι δεν γνώριζαν αν κάποια από τις δύο πλευρές είχε ενεργοποιήσει τη διαδικασία το 2020.
Πηγές του κλάδου, τις οποίες επικαλέστηκαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης και το Iran International, υποστηρίζουν αντιθέτως ότι οι παραδόσεις συνεχίζονται στο πλαίσιο ανωτέρας βίας (force majeure). Το Bloomberg ανέφερε την Τρίτη, επικαλούμενο άτομα που γνωρίζουν το θέμα, ότι πρόκειται για συμπληρωματικές ποσότητες φυσικού αερίου, ως αντιστάθμισμα για ποσότητες τις οποίες η Τουρκία είχε πληρώσει αλλά δεν είχε παραλάβει.
Η διάκριση έχει καθοριστική σημασία για το πόσο θα συνεχιστούν οι ροές. Η αυτόματη παράταση θα σήμαινε ότι υπάρχει ενεργή σύμβαση, με νέες υποχρεώσεις και για τις δύο πλευρές.
Η ανωτέρα βία θα σήμαινε ότι πρόκειται για συμφωνία της οποίας οι υποχρεώσεις έχουν ανασταλεί. Οι συμπληρωματικές ποσότητες θα σήμαινε ότι η σύμβαση έχει λήξει και ότι η Τουρκία απλώς εξαντλεί μια υποχρέωση παράδοσης που εκκρεμούσε, κάτι που θα σταματήσει μόλις μηδενιστεί το υπόλοιπο.
Η διάκριση επηρεάζει επίσης την έκθεση του εμπορίου στις αμερικανικές κυρώσεις. Στην περίπτωση των συμπληρωματικών ποσοτήτων δεν απαιτείται νέα πληρωμή προς την Εθνική Ιρανική Εταιρεία Φυσικού Αερίου, καθώς οι συγκεκριμένες ποσότητες είχαν πληρωθεί εδώ και χρόνια. Αντίθετα, μια νέα ή παραταθείσα σύμβαση θα απαιτούσε λειτουργικό δίαυλο πληρωμών, σε μια περίοδο κατά την οποία οι τουρκικές τράπεζες είναι επιφυλακτικές ως προς τις μεταφορές χρημάτων προς ιρανικές αντισυμβαλλόμενες εταιρείες.
Η σύμβαση έληξε στις 29 Ιουλίου. Το πρακτορείο ANKA μετέδωσε ότι πρώην στελέχη της BOTAŞ σχεδίαζαν να ελέγξουν τη ροή στις 08:30 το επόμενο πρωί, θεωρώντας ότι η συνέχιση των παραδόσεων θα αποτελούσε ένδειξη ότι η συμφωνία είχε παραταθεί.
Η συμφωνία υπεγράφη το 1996 και οι παραδόσεις ξεκίνησαν το 2001. Προέβλεπε έως και 9,6 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως μέσω του αγωγού Ταμπρίζ–Άγκυρας, αν και οι πραγματικές ποσότητες σπάνια έφτασαν αυτό το ανώτατο όριο.
Τα επίσημα στοιχεία για τις εισαγωγές δεν καλύπτουν ακόμη την περίοδο μετά τη λήξη της σύμβασης.
Η Ρυθμιστική Αρχή Ενεργειακής Αγοράς (EPDK) δημοσιεύει τις μηνιαίες εκθέσεις της για την αγορά φυσικού αερίου με καθυστέρηση περίπου δύο μηνών, επομένως τα στοιχεία για τον Ιούλιο αναμένονται τον Σεπτέμβριο.
Τα πιο πρόσφατα μηνιαία στοιχεία δείχνουν ότι τον Ιούνιο η Τουρκία εισήγαγε από το Ιράν 882,89 εκατ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, καθιστώντας το Ιράν τον δεύτερο μεγαλύτερο προμηθευτή μέσω αγωγών εκείνον τον μήνα, μετά το Αζερμπαϊτζάν.
Σε ετήσια βάση, ωστόσο, το Ιράν βρίσκεται χαμηλότερα στην κατάταξη. Σύμφωνα με την έκθεση της EPDK για την αγορά το 2025, οι συνολικές εισαγωγές φυσικού αερίου ανήλθαν σε 58,4 δισ. κυβικά μέτρα, αυξημένες κατά 11,73% σε σχέση με το 2024.
Η Ρωσία ήταν ο μεγαλύτερος προμηθευτής, με μερίδιο 36,27%, ακολουθούμενη από το Αζερμπαϊτζάν και τις ΗΠΑ. Το Ιράν βρισκόταν στην τέταρτη θέση, με 7,7 δισ. κυβικά μέτρα και μερίδιο 13,2%. Το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) αντιστοιχούσε σε 17 δισ. κυβικά μέτρα, δηλαδή στο 29,30% των συνολικών εισαγωγών.
Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί νέα συμφωνία αντικατάστασης.
Ο υπουργός Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ δήλωσε τον Απρίλιο ότι δεν διεξάγονταν διαπραγματεύσεις λόγω του πολέμου, προσθέτοντας ωστόσο ότι η Τουρκία ενδέχεται να εξακολουθήσει να χρειάζεται τις ιρανικές ροές για λόγους ενεργειακής ασφάλειας.
Το Ιράν είχε ανακοινώσει το 2024 ότι διεξάγονταν συνομιλίες για μια νέα συμφωνία με αυξημένες ποσότητες. Το τουρκικό υπουργείο Ενέργειας αρνήθηκε να σχολιάσει το θέμα στο Bloomberg, ενώ το ιρανικό υπουργείο Πετρελαίου δεν απάντησε σε αιτήματα για σχόλιο.
Το ζήτημα έγινε ακόμη πιο δύσκολο μετά τη δήλωση του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ τη Δευτέρα ότι χώρες που εξακολουθούν να εμπορεύονται με το Ιράν μετά από μια μη προσδιορισμένη προθεσμία θα αντιμετωπίσουν οικονομικές κυρώσεις. Ο Μπέσεντ χαρακτήρισε την εκστρατεία αυτή «Operation Economic Outcast».
Ο Μπαϊρακτάρ δήλωσε τον Αύγουστο ότι οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου είναι πλήρεις. Η Άγκυρα έχει διευρύνει τη βάση εφοδιασμού της μέσω νέων συμβολαίων LNG, της αύξησης της παραγωγής από το κοίτασμα Σακάρια στη Μαύρη Θάλασσα και μιας 15ετούς συμφωνίας για την προμήθεια αζερικού φυσικού αερίου από το κοίτασμα Αμπσερόν, η οποία θα αρχίσει το 2029.
Η αντικατάσταση των ιρανικών ποσοτήτων σε σύντομο χρονικό διάστημα θα σήμαινε την αγορά μεγαλύτερων ποσοτήτων LNG με υψηλότερο κόστος. Παράλληλα, το δίκτυο μεταφοράς φυσικού αερίου στα ανατολικά της Τουρκίας έχει σχεδιαστεί με βάση την είσοδο φυσικού αερίου από το Γκιουρμπουλάκ και τη μεταφορά του προς τα δυτικά.