στους FT ότι η Ουάσιγκτον θα υπογράψει τη Δευτέρα μια συμφωνία συνεργασίας δημόσιου-ιδιωτικού τομέα με την Core Power, η οποία θα βοηθήσει στην επιτάχυνση της ανάπτυξης πυρηνικής πρόωσης για τη ναυτιλία.
«Δεν πρόκειται να νικήσουμε την Κίνα αποτελώντας μια φθηνότερη εκδοχή της Κίνας. Έχουν κατακτήσει την τέχνη του να είναι φθηνοί», δήλωσε ο Κάρμελ σε συνέντευξή του.
«Ο τρόπος με τον οποίο κερδίζουμε σε όλα αυτά είναι να αλλάξουμε τους όρους του ανταγωνισμού σε κάτι που είναι πιο ευνοϊκό για εμάς. Έτσι, δεν ανταγωνιζόμαστε προσπαθώντας να είμαστε φθηνοί. Ανταγωνιζόμαστε στην τεχνολογία... και η πυρηνική τεχνολογία είναι κάτι στο οποίο είμαστε πραγματικά καλοί».
Η πρώτη στο είδος της συμφωνία στοχεύει στην επιτάχυνση της κατασκευής ενός στόλου πυρηνοκίνητων πλοίων με σημαία ΗΠΑ, σχεδιάζοντας ένα κανονιστικό πλαίσιο που επιτρέπει την ταχεία αδειοδότηση, τη διαθεσιμότητα ασφάλισης, την πρόσβαση στα λιμάνια και υψηλά πρότυπα ασφάλειας.
Η Core Power, η οποία έχει την έδρα της στο Λονδίνο και έχει σχέση με το λιμάνι του Corpus Christi στο Τέξας, σχεδιάζει να ξεκινήσει την κατασκευή του πρώτου της πυρηνοκίνητου σκάφους το 2028. Η εταιρεία αναφέρει ότι έχει συγκεντρώσει περίπου 200 εκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδότηση από επενδυτές, συμπεριλαμβανομένων των ιαπωνικών ομίλων Mitsui, Mitsubishi και Sumitomo. Η συμφωνία δεν περιλαμβάνει καμία εγγύηση ομοσπονδιακής χρηματοδότησης.
Η πυρηνική πρόωση είναι μια τεχνολογία που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες σε στρατιωτικά υποβρύχια επειδή παρέχει απεριόριστη υποβρύχια αντοχή, εξαλείφει την ανάγκη για οξυγόνο και προσφέρει υψηλές, διατηρήσιμες ταχύτητες. Αλλά μέχρι πρόσφατα δυσκολευόταν να προσελκύσει ενδιαφέρον από τον εμπορικό τομέα λόγω του υψηλού κόστους κατασκευής, των λιμενικών απαγορεύσεων και των πολύπλοκων διεθνών νόμων περί ευθύνης.
Η Ρωσία είναι επί του παρόντος το έθνος με τον μεγαλύτερο στόλο πυρηνοκίνητων πλοίων χάρη στη χρήση της τεχνολογίας για την προώθηση παγοθραυστικών στην Αρκτική.
Οι ΗΠΑ προωθούν την τεχνολογία ως έναν τρόπο για να αναζωογονήσουν τη ναυπηγική τους βιομηχανία, η οποία έχει αποδεκατιστεί από τον ανταγωνισμό χαμηλού κόστους της Κίνας, και να αναδιατάξουν την πυρηνική τους εμπειρογνωμοσύνη.

Τον Ιούνιο, το Αμερικανικό Γραφείο Ναυτιλίας ενέκρινε τον σχεδιασμό ενός πυρηνοκίνητου σκάφους από τη Ναυτιλιακή Κοινοπραξία του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης. Την επόμενη εβδομάδα, ανώτεροι Αμερικανοί αξιωματούχοι θα πραγματοποιήσουν συνομιλίες με ομολόγους τους από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και άλλα έθνη σχετικά με την προώθηση της πυρηνικής ναυτιλιακής τεχνολογίας σε εκδήλωση του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας στην Ουάσιγκτον.
Ο Mikal Bøe, διευθύνων σύμβουλος της Core Power, δήλωσε ότι υπάρχει στρατηγική επιταγή για την Ουάσιγκτον και άλλα συμμαχικά έθνη να προχωρήσουν με εμπορικά πλοία με πυρηνοκίνητα οχήματα, επειδή η Κίνα κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Η πυρηνική πρόωση θα μπορούσε να είναι ανταγωνιστική με τα τρέχοντα συστήματα που βασίζονται σε ορυκτά καύσιμα, επειδή τα σκάφη θα μπορούσαν να κινούνται μεταξύ 50% και 75% ταχύτερα, να μεταφέρουν περισσότερο φορτίο και δεν θα εκτίθενται σε περιβαλλοντικούς φόρους, είπε.
«Υπάρχουν 8.200 πλοία κατάλληλα για πυρηνική πρόωση που πρέπει να αντικατασταθούν τα επόμενα 25 χρόνια... Νομίζω ότι μπορούμε να καλύψουμε το 10 έως 20% σε αυτήν την περίοδο».
Η Core Power έχει εκτιμήσει ότι κατά τη διάρκεια ζωής τους, τα πυρηνοκίνητα πλοία θα είναι συγκρίσιμα με τα παραδοσιακά καύσιμα ναυτιλίας με κόστος περίπου 500 έως 600 δολάρια ανά τόνο.
Ενώ πολλά από τα τεχνικά εμπόδια για την πυρηνοκίνητη ναυτιλία έχουν ξεπεραστεί, οι πλοιοκτήτες παραμένουν επιφυλακτικοί σχετικά με τα ζητήματα ευθύνης σε περίπτωση ατυχήματος και το κόστος των πλοίων.
«Τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί αν δεν υπάρχει ασφάλιση. Γιατί και πάλι, αν κάτι πάει στραβά, κάποιος θα πρέπει να πληρώσει», δήλωσε ο Θεμιστοκλής Σαψής, καθηγητής μηχανολογίας και ωκεανογραφίας στην κοινοπραξία του MIT.
Είπε επίσης ότι οι πρόοδοι στον σχεδιασμό των αντιδραστήρων έχουν βελτιώσει την ασφάλεια, κάτι που ήταν σημαντικό για να κερδηθεί η δημόσια υποστήριξη για τα πυρηνοκίνητα πλοία που θα χρειάζονταν ένα κοινό κανονιστικό πλαίσιο για να τους επιτρέψει να ταξιδεύουν από χώρα σε χώρα.
Τα πλοία που κινούνται με πυρηνικά καύσιμα θα συνεπάγονταν επίσης ένα εντελώς διαφορετικό οικονομικό μοντέλο για τον κλάδο, επισημαίνουν τα στελέχη. Προς το παρόν, συνήθως η οντότητα που ναυλώνει το πλοίο πληρώνει το κόστος καυσίμων για το ταξίδι. Αλλά σε ένα πυρηνικό πλοίο όπου το καύσιμο αγοράζεται κατά την κατασκευή του και διαρκεί περισσότερο από 20 χρόνια, θα έπρεπε να υπάρχει ένας εναλλακτικός τρόπος κατανομής του κόστους.
Ο Peter Jameson, διευθύνων σύμβουλος της Boston Consulting Group, δήλωσε: «Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες ευκαιρίες για τα επενδυτικά κεφάλαια να επενδύσουν στις ίδιες τις κεφαλαιουχικές δαπάνες αντί να πλήττουν τον ιδιοκτήτη-διαχειριστή που δεν μπορεί να πληρώσει για έναν πυρηνικό αντιδραστήρα πολλών εκατομμυρίων δολαρίων από τον ισολογισμό του».
Υπάρχουν επίσης ανησυχίες σχετικά με την εύρεση επαρκών πυρηνικών μηχανικών για την επάνδρωση εμπορικών πλοίων ή πόρων για την εκπαίδευση των υφιστάμενων ναυτικών, καθώς και την αποδοχή του κοινού από την ύπαρξη πυρηνικών πλοίων στο λιμάνι. Τα περισσότερα στελέχη δεν αναμένουν ότι τα πυρηνικά πλοία θα βγουν στο νερό το νωρίτερο μέχρι τη δεκαετία του 2030.