Τα τελευταία πέντε χρόνια, η ευρωπαϊκή βιομηχανία αιολικής ενέργειας έχει πιεστεί από τη ραγδαία αύξηση του κόστους, αφενός, και από τους πελάτες που κάνουν οικονομία, αφετέρου. Αυτοί οι “δυσμενείς άνεμοι”, σε συνδυασμό με την άφιξη του “τυφώνα Τραμπ”, έχουν βυθίσει τις κεφαλαιοποιήσεις εταιρειών προμηθευτών αιολικού εξοπλισμού, όπως η Vestas, και εταιρειών ανάπτυξης έργων, όπως η Ørsted, οι οποίες εξακολουθούν να διαπραγματεύονται σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα από τα υψηλά επίπεδα του 2021. Ωστόσο, τα αποτελέσματα που ανακοίνωσαν οι δύο εταιρείες αυτή την εβδομάδα υποδηλώνουν βελτίωση των συνθηκών.

Αφενός, η τεράστια αύξηση του κόστους των πρώτων υλών και των εξαρτημάτων μετά την πανδημία έχει σε μεγάλο βαθμό αντιμετωπιστεί. Στην Vestas, η οποία κατασκευάζει ανεμογεννήτριες για χερσαία και υπεράκτια έργα, τα λειτουργικά περιθώρια κέρδους το δεύτερο τρίμηνο διαμορφώθηκαν στο 9,4%, από 1,5% την αντίστοιχη περίοδο πέρσι. Και η Ørsted, η οποία συγκέντρωσε κεφάλαια ύψους 9,4 δισ. δολαρίων πριν από λιγότερο από ένα χρόνο, δεν είχε να ανακοινώσει περαιτέρω αρνητικά νέα σχετικά με τα δαπανηρά και καθυστερημένα παλαιά της έργα.

Φαίνεται επίσης ότι οι κυβερνήσεις αρχίζουν να αποδέχονται την ιδέα ότι αξίζει να υποστηριχθεί η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από αιολικά πάρκα, ακόμη και αν είναι πιο ακριβή από ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί. Το Ηνωμένο Βασίλειο πρωτοστάτησε με τη δημοπρασία του Ιανουαρίου για νέα υπεράκτια δυναμικότητα, στην οποία οι κατασκευαστές κέρδισαν το δικαίωμα να κατασκευάσουν έργα παρά το γεγονός ότι απαιτούσαν σχετικά υψηλές σταθερές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας. Η Δανία, η οποία έθεσε τόσο αυστηρούς όρους στη δημοπρασία του 2024 ώστε δεν κατάφερε να προσελκύσει κανέναν υποψήφιο, πραγματοποίησε μια επιτυχημένη δημοπρασία νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ενώ η Ολλανδία επαναφέρει τις επιδοτήσεις για τη δημοπρασία που έχει προγραμματίσει για τον Νοέμβριο.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν προφανή κίνητρα να υποστηρίξουν ξανά τα αιολικά έργα: οι εντάσεις στα Στενά του Ορμούζ έχουν οδηγήσει σε αύξηση του κόστους παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο και έχουν επίσης εντείνει τις ανησυχίες σχετικά με την ενεργειακή ασφάλεια. Ακόμη και στις ΗΠΑ, παρά την αντίθεση του Προέδρου Τραμπ στις ανεμογεννήτριες, οι χερσαίες εγκαταστάσεις το 2026 αναμένεται να φτάσουν στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων πέντε ετών, σύμφωνα με τη Wood Mackenzie, καθώς τα data centers απαιτούν αυξανόμενες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας.

Καθώς οι προοπτικές για την αιολική ενέργεια βελτιώνονται, οι ευρωπαίοι προμηθευτές και κατασκευαστές βρίσκονται αναμφισβήτητα σε καλύτερη ανταγωνιστική θέση από ό,τι στο παρελθόν. Ενώ οι Κινέζοι προμηθευτές ανεμογεννητριών έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο, οι γεωπολιτικές εντάσεις ενδέχεται να αποτρέψουν κυβερνητικούς και εταιρικούς πελάτες στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ από την αγορά των προϊόντων τους.

Εν τω μεταξύ, οι πετρελαϊκές εταιρείες — οι οποίες, σύμφωνα με ανάλυση της UBS, κέρδισαν σε προηγούμενους γύρους δημοπρασιών περίπου το 15% της έκτασης στα ανοικτά της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ — έχουν επιστρέψει σε μεγάλο βαθμό στις παραδοσιακές δραστηριότητές τους. Αυτό υποδηλώνει ότι εταιρείες όπως η Ørsted δεν θα αντιμετωπίζουν πλέον πλήθος γιγάντων των ορυκτών καυσίμων, πρόθυμων να ενισχύσουν το προφίλ τους στον τομέα της βιωσιμότητας επιδεικνύοντας τα βιβλιάρια επιταγών τους.

Η αιολική ενέργεια υπήρξε μια εξαιρετικά απογοητευτική επένδυση τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, παρά την υποχώρηση των «πράσινων» φιλοδοξιών πολλών κυβερνήσεων, οι προοπτικές για τον κλάδο βελτιώνονται για αυστηρά εμπορικούς και στρατηγικούς λόγους. Ίσως, τελικά, να υπάρχει κάτι που μπορεί να διασωθεί από αυτό το ναυάγιο.

 

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο