Το υδρογόνο προβάλλεται εδώ και καιρό ως μια πιθανή «μαγική λύση» για την απανθρακοποίηση τομέων όπου η μείωση των εκπομπών είναι δύσκολη, όπως η χαλυβουργία και η ναυτιλία, καθώς το υδρογόνο μπορεί να καεί σε υψηλές θερμοκρασίες όπως ο θερμικός άνθρακας ή το βαρύ μαζούτ, αλλά κατά την καύση του δεν αφήνει πίσω τίποτα άλλο παρά υδρατμούς. Το πρόβλημα είναι ότι το υδρογόνο είναι τόσο «πράσινο» όσο και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του, και το «πράσινο» υδρογόνο – που παράγεται με τη χρήση καθαρών μορφών ενέργειας – απλά δεν μπορεί να ανταγωνιστεί οικονομικά το «γκρίζο» υδρογόνο, το οποίο παράγεται με τη χρήση ορυκτών καυσίμων. Επιπλέον, η χρήση καθαρών μορφών ενέργειας για την παραγωγή υδρογόνου είναι συχνά πιο επιζήμια για τους κλιματικούς στόχους από ό,τι η απλή άμεση χρήση αυτής της καθαρής ενέργειας.
Το γεωλογικό υδρογόνο θα μπορούσε να παρακάμψει αυτά τα ζητήματα αντλώντας το αέριο απευθείας από τη Γη. Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη στα πρώτα της βήματα, αλλά οι ειδικοί πιστεύουν ότι όχι μόνο είναι εφικτή, αλλά θα μπορούσε να υλοποιηθεί με πολύ, πολύ χαμηλό κόστος. Το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ εκτιμά ότι το γεωλογικό υδρογόνο θα μπορούσε ενδεχομένως να παραχθεί με κόστος μικρότερο από 1 δολάριο ανά κιλό. Αυτό αντιπροσωπεύει τεράστια εξοικονόμηση σε σύγκριση με το τρέχον κόστος του πράσινου υδρογόνου, που κυμαίνεται περίπου στα 3,50–6,00 δολάρια ανά κιλό. Στην πραγματικότητα, αυτό θα το καθιστούσε ακόμη φθηνότερο από το υδρογόνο που παράγεται με τη χρήση ορυκτών καυσίμων, ανατρέποντας την τρέχουσα ισορροπία στην παραγωγή πράσινου και γκρίζου υδρογόνου, ανοίγοντας ενδεχομένως νέους δρόμους για την επίτευξη μηδενικών καθαρών εκπομπών άνθρακα.
Ενώ ο ενθουσιασμός γύρω από το πράσινο υδρογόνο είχε σχεδόν σβήσει τα τελευταία χρόνια, η τρέχουσα ενεργειακή κρίση που προέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ έχει αναζωπυρώσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τη βιομηχανία του καθαρού υδρογόνου, με στόχο τη δημιουργία νέων και εναλλακτικών αλυσίδων εφοδιασμού ενέργειας. Οι ηγέτες στην Κίνα, την Ευρώπη, και τις ΗΠΑ έχουν όλοι ανακοινώσει μέτρα για να δώσουν νέα πνοή στην έρευνα και την ανάπτυξη του καθαρού υδρογόνου τους τελευταίους μήνες.
Μια σειρά από νεοφυείς επιχειρήσεις έχουν εμφανιστεί μετά την έκδοση αυτής της έκθεσης του Υπουργείου Ενέργειας και αναζητούν υποσχόμενες τοποθεσίες για να ξεκινήσουν τη δοκιμή της θεωρίας. Η κορυφαία εταιρεία Koloma, που υποστηρίζεται από ισχυρούς παράγοντες όπως ο Μπιλ Γκέιτς και η Amazon, έχει επικεντρωθεί στις Φιλιππίνες ως την καλύτερη επιλογή για εξερεύνηση. «Οι Φιλιππίνες διαθέτουν τις μεγαλύτερες φυσικές εκπομπές υδρογόνου σε ολόκληρο τον πλανήτη», δήλωσε πρόσφατα ο Διευθύνων Σύμβουλος της Koloma, Πιτ Τζόνσον. «Έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι αυτές οι εκπομπές συνδέονται με πολύ μεγάλες συσσωρεύσεις».
Εάν το έργο αποδώσει, θα αποτελέσει σημείο καμπής για τον κλάδο της καθαρής ενέργειας σε παγκόσμια κλίμακα, καθώς και για την οικονομία των Φιλιππίνων σε μια κρίσιμη καμπή της ανάπτυξης της χώρας. Οι Φιλιππίνες δεν είναι μόνο μία από τις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από τη διακύμανση των τιμών του πετρελαίου λόγω του πολέμου στο Ιράν, αλλά είναι επίσης «η ταχύτερα αναπτυσσόμενη χώρα στην Ασία, με μια οικονομία που αναπτύσσεται και εκσυγχρονίζεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς», συνέχισε ο Τζόνσον. «Και η πρόσθετη μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας τους παράγεται με την καύση ντίζελ. Αν η εναλλακτική σας είναι η εισαγωγή ντίζελ ή ακριβού ΥΦΑ και διαθέτετε υδρογόνο που ανταγωνίζεται ισάξια το κόστος του ΥΦΑ, αυτό θα είναι λογικό».
Ωστόσο, μια τέτοια εξέλιξη απέχει ακόμα χρόνια. Η επιστήμη που απαιτείται για την επίτευξη των επιθυμητών χημικών αντιδράσεων, ώστε να εξαχθεί βιώσιμο υδρογόνο από φυσικά κοιτάσματα όπως αυτά που βρίσκονται σε αφθονία στις Φιλιππίνες, δεν είναι καθόλου έτοιμη για εμπορική εφαρμογή. Ακόμη και η επιβεβαίωση του πόσο υδρογόνο μπορεί να παραχθεί στις Φιλιππίνες θα χρειαστεί αρκετά ακόμη χρόνια, σύμφωνα με εκπροσώπους της Koloma.
«Αν βιαστούμε και αρχίσουμε απλώς να ανοίγουμε τρύπες στο έδαφος, προσευχόμενοι για επιτυχία και χωρίς να κάνουμε τα σωστά βήματα ενδιάμεσα, αυτό δεν θα είναι καλό για μένα, δεν θα είναι καλό για τους μετόχους, και θα ήταν καταστροφικό για τον κλάδο», είπε ο Τζόνσον. «Θα ήθελα πολύ να έχω αυτή τη στιγμή στο χαρτοφυλάκιό μου μια σειρά από πλούσιες πηγές. Έχουμε αντλήσει στην επιφάνεια αέριο που αποτελείται κατά 90% και άνω από υδρογόνο. Το έχουμε δοκιμάσει. Το έχουμε επαληθεύσει. Έχουμε εντοπίσει μεγάλες συγκεντρώσεις. Ωστόσο, δεν διαθέτουμε ακόμη κάτι που να είναι σημαντικό και εμπορικά εκμεταλλεύσιμο.»