αναζητούν αξιόπιστη ηλεκτρική ενέργεια χαμηλών εκπομπών άνθρακα για να καλύψουν την ταχέως αυξανόμενη ζήτηση, σημειώνουν οι FT.
Χώρες που είχαν προηγουμένως κλείσει πυρηνικούς σταθμούς, όπως η Ιαπωνία και η Ταϊβάν, τώρα τους επαναφέρουν σε λειτουργία, ενώ ο Γερμανός καγκελάριος Μερτζ δήλωσε ότι η απόφαση της χώρας να κλείσει τους σταθμούς της το 2013 ήταν ένα «σοβαρό στρατηγικό λάθος».
Ωστόσο, η βιομηχανία συνεχίζει να δυσκολεύεται να προσελκύσει επενδύσεις επειδή οι νέοι σταθμοί είναι ακριβοί, χρειάζονται χρόνια για να κατασκευαστούν και ενέχουν σημαντικούς κατασκευαστικούς και πολιτικούς κινδύνους.
«Βλέπουμε μια τεράστια όρεξη», δήλωσε η Σάμα Μπιλμπάο Λεόν, γενική διευθύντρια της Παγκόσμιας Πυρηνικής Ένωσης (WNA). «Έχουμε 50 χώρες που έχουν πραγματικά σχέδια, που περιλαμβάνουν την πυρηνική ενέργεια. Αυτό θα απαιτήσει πολλά χρήματα, πολύ περισσότερα από όσα επενδύουμε αυτή τη στιγμή».
Ωστόσο, η κ.Λεόν υποστήριξε ότι τα ποσά δεν ήταν υπερβολικά σε σύγκριση με τις δαπάνες σε άλλα μέρη του ενεργειακού συστήματος. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) αναμένει ότι περίπου 665 δισεκατομμύρια δολάρια θα επενδυθούν σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παγκοσμίως φέτος, ενώ οι δαπάνες για πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άνθρακα προβλέπεται να φτάσουν τα 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Η WNA υπολόγισε τις απαιτούμενες πυρηνικές επενδύσεις εξετάζοντας τους στόχους των χωρών και εκτιμώντας το κόστος υλοποίησής τους σε κάθε περιοχή.
Σε τιμές 2025, αναμένει ότι οι δαπάνες θα κορυφωθούν μεταξύ 2041 και 2045. Περίπου 1 τρισεκατομμύριο δολάρια θα κατευθυνθούν σε μεγάλους πυρηνικούς σταθμούς κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, με επιπλέον 450 δισεκατομμύρια δολάρια να διατίθενται σε μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες (SMR). Άλλα 84 δισεκατομμύρια δολάρια θα δαπανηθούν για την παράταση της διάρκειας ζωής των υφιστάμενων αντιδραστήρων.
Επί του παρόντος, χώρες σε όλο τον κόσμο δαπανούν συλλογικά περίπου 75 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε πυρηνικά έργα. Περίπου 80 αντιδραστήρες βρίσκονται υπό κατασκευή, η συντριπτική πλειοψηφία τους στην Κίνα, την Ινδία, τη Νότια Κορέα και τη Ρωσία.
«Όταν μιλάμε με την χρηματοπιστωτική κοινότητα, μας λένε ότι το κεφάλαιο υπάρχει», δήλωσε ο Μπιλμπάο και Λεόν. «Βλέπουμε κεφάλαια να ρέουν σε άλλα μέρη του ενεργειακού οικοσυστήματος».

Η Λούμπα Κότσεβα, πρώην επικεφαλής υποδομών στην Deutsche Bank για την Ευρώπη, η οποία τώρα διευθύνει την εταιρεία συμβούλων ενέργειας Etara, δήλωσε ότι οι χώρες έπρεπε να σκεφτούν με όρους κατασκευής πυρηνικών στόλων, αντί για μεμονωμένα έργα, για να μειώσουν το κόστος και να προσελκύσουν ιδιωτική χρηματοδότηση.
«Μέχρι σήμερα, για περισσότερο από μια δεκαετία, όλα χρηματοδοτούνταν από το κράτος. Τώρα βλέπουμε παραγγελίες στόλων να πραγματοποιούνται, στις ΗΠΑ και με τα SMR της Rolls-Royce στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και την Τσεχική Δημοκρατία. Και αναδύονται αρκετοί κατασκευαστές πυρηνικής ενέργειας», είπε.
Πριν από δύο χρόνια, μερικές από τις μεγαλύτερες τράπεζες και χρηματοδότες στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Bank of America, Barclays, BNP Paribas, Citi, Goldman Sachs και Morgan Stanley, δεσμεύτηκαν να αυξήσουν την υποστήριξή τους στην πυρηνική ενέργεια και να βοηθήσουν στη μείωση του κόστους χρηματοδότησης, το οποίο μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο μερίδιο του συνολικού κόστους ενός νέου εργοστασίου.
Οι τράπεζες παραδοσιακά ήταν επιφυλακτικές απέναντι στον τομέα λόγω της πολυπλοκότητας της χρηματοδότησης έργων, των κινδύνων καθυστερήσεων και υπερβάσεων κόστους, καθώς και της αβεβαιότητας σχετικά με το εάν η πυρηνική ενέργεια πληροί τα περιβαλλοντικά, κοινωνικά και διακυβερνητικά κριτήρια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η έναρξη λειτουργίας του Hinkley Point C έχει αναβληθεί ξανά για το 2030, πέντε χρόνια μετά την αρχική προγραμματισμένη έναρξη λειτουργίας του, και η εκτίμηση κόστους του έχει σχεδόν διπλασιαστεί.
Πέρυσι, η Παγκόσμια Τράπεζα τερμάτισε την δεκαετή απαγόρευση χρηματοδότησης της πυρηνικής ενέργειας, προσφέροντας να υποστηρίξει τις προσπάθειες παράτασης της διάρκειας ζωής των υφιστάμενων πυρηνικών αντιδραστήρων και αναβάθμισης δικτύων και υποδομών.
Η Μπιλμπάο και Λεόν δήλωσε ότι η βιομηχανία συναντιόταν με χρηματοδότες κάθε λίγους μήνες για να βελτιώσει την κατανόησή τους για τα πυρηνικά έργα. Άλλες πολυμερείς τράπεζες ανάπτυξης εξετάζουν επίσης πώς θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τον τομέα, για παράδειγμα χρηματοδοτώντας την κατασκευή αντιδραστήρων ή υποστηρίζοντας τη δημιουργία ρυθμιστικών αρχών, πρόσθεσε.
Η Μπιλμπάο και Λεόν συνέκρινε την πυρηνική αναβίωση με την πρώιμη ανάπτυξη των βιομηχανιών υγροποιημένου φυσικού αερίου και υπεράκτιας αιολικής ενέργειας.
«Υπήρχαν στιγμές αβεβαιότητας όταν οι χρηματοδότες δεν ήταν πραγματικά σίγουροι για το πώς θα λειτουργούσε αυτό», είπε. «Μόλις ολοκληρώσετε τη διαδικασία και κατανοήσετε πώς λειτουργεί, μπορείτε να εξοικειωθείτε και να τυποποιήσετε τα έργα».
«Αυτή τη στιγμή, για την πυρηνική ενέργεια, συχνά χρειάζεται να καταρτίζουμε ένα πρωτοποριακό χρηματοοικονομικό πλαίσιο κάθε φορά».
Παρόλο που οι κατασκευαστές επιδιώκουν έναν μεγάλο αριθμό ανταγωνιστικών τεχνολογιών μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων, υπάρχουν σχετικά λίγα σχέδια μεγάλων αντιδραστήρων. Η Μπιλμπάο και Λεόν δήλωσε ότι αυτό θα πρέπει να διευκολύνει την τυποποίηση της χρηματοδότησης και της κατασκευής συμβατικών πυρηνικών σταθμών.
Ανέφερε το έργο Sizewell C του Ηνωμένου Βασιλείου ως μοντέλο για τον συνδυασμό δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων και είπε ότι η Σουηδία, ο Καναδάς, η Ολλανδία και η Ρουμανία έχουν επίσης αναπτύξει δομές χρηματοδότησης που θα μπορούσαν να αναπαραχθούν αλλού.