Οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν πετύχει να φέρουν τον πόλεμο εντός των ρωσικών πόλεων, πλήττοντας όλο και περισσότερες πετρελαϊκές υποδομές σε καθημερινή βάση. Η νέα αυτή πραγματικότητα έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα για τη Μόσχα, από τη μείωση των εξαγωγών αργού και λοιπών πετρελαιοειδών, μέχρι τις ελλείψεις σε καύσιμα εντός της χώρας. Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί τόσο πολύ ώστε η ικανότητα επεξεργασίας των ρωσικών διυλιστηρίων έχει μειωθεί κατά 40%, με την εγχώρια παραγωγή να αδυνατεί να καλύψει την αντίστοιχη ζήτηση.
Και καθώς ο Βλαντιμίρ Πούτιν συνεχίζει να αρνείται να συμμετέχει σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου, το Κίεβο εμφανίζεται αποφασισμένο να εντείνει τις επιθέσεις κατά των ρωσικών πετρελαϊκών υποδομών. Χθες, ο Ζελένσκι υπέγραψε ένα Προεδρικό Διάταγμα για τη λειτουργία μίας ειδικής μονάδας του ουκρανικού στρατού με μοναδική αποστολή τα πλήγματα ρωσικών στόχων μεγάλης εμβέλειας. Ανάμεσα στους δυνητικούς στόχους περιλαμβάνονται χερσαία και θαλάσσια έργα εξορύξεων, αγωγοί μεταφοράς καυσίμων, διυλιστήρια, υποδομές αποθήκευσης, τερματικά εξαγωγών, και τάνκερ. Ο απώτερος σκοπός είναι η μείωση των εξαγωγών ορυκτών καυσίμων από τη Ρωσία, υπονομεύοντας τη σημαντικότερη πηγή εσόδων για τα κρατικά ταμεία του Κρεμλίνου.
Πέραν των καυσίμων, οι επιθέσεις έχουν επηρεάσει το εμπόριο και άλλων αγαθών, με τη Ρωσία να σταματά τις εξαγωγές σιτηρών από την Αζοφική Θάλασσα, τον κόλπο πίσω από τη Χερσόνησο της Κριμαίας. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, περίπου το 90% των εξαγωγών σιτηρών μέσω θαλάσσης της Ρωσίας υλοποιείται από τα λιμάνια της Αζοφικής Θάλασσας. Αναπόφευκτα, η εξέλιξη αυτή εγείρει ερωτήματα για τις επιπτώσεις της παύσης εξαγωγών στην επισιτιστική ασφάλεια των κρατών που εισάγουν ρωσικά σιτηρά, ειδικά στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
Ωστόσο, όπως φαίνεται, παρόλο που οι επιθέσεις αυτές έχουν επηρεάσει άμεσα την καθημερινότητα του ρωσικού πληθυσμού, προκαλώντας σοβαρές ελλείψεις καυσίμων και αναγκάζοντας πολλές περιφέρειες να επιβάλουν περιορισμούς, ο Πούτιν φαίνεται να θεωρεί την απόλυτη επικράτηση ως τη μόνη λύση. Με τον πόλεμο να συνεχίζεται για 4,5 χρόνια και το μέτωπο να απαιτεί καταστροφικές μάχες για κάθε σπιθαμή γης, η δραματική κλιμάκωση μεταξύ των δύο πλευρών μοιάζει ως ένα σοβαρό ενδεχόμενο.