Οπως αναφέρει το maritime-executive, η τριμελής ερευνητική ομάδα πίσω από την έκθεση διαπίστωσε ότι από τα 144 τεκμηριωμένα περιστατικά, ένα μεγάλο υποσύνολο πιθανότατα απογειώθηκε από τα καταστρώματα πλοίων που συνδέονται με τη Ρωσία, με βάση τα πρότυπα του AIS και της παρακολούθησης πλοίων μέσω ραντάρ μέσω δορυφόρου. Άλλοι δημοσιογράφοι έχουν προηγουμένως υποστηρίξει ότι η Ρωσία χρησιμοποιεί δεξαμενόπλοια που παραβιάζουν τις κυρώσεις για να εξαπολύσουν εξόδους με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), ιδίως τις εισβολές UAV στο αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης το 2025. Οι γαλλικές δυνάμεις σταμάτησαν και επιβιβάστηκαν στο δεξαμενόπλοιο Pushpa/Boracay λίγο μετά από αυτή τη διαβόητη σειρά εισβολών με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στον εναέριο χώρο της Δανίας. Δύο αξιωματικοί καταστρώματος από το Boracay συνελήφθησαν και η επιχείρηση από Γάλλους κομάντος έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα. (Το Κρεμλίνο αρνήθηκε οποιαδήποτε γνώση του πλοίου.)
Ωστόσο, η έκθεση του IISS αποτελεί μια πιο ολοκληρωμένη ανάλυση και εκτείνεται πέρα από ανεπίσημες αναφορές. Το think tank περιέγραψε την εκστρατεία ως επιτυχία για τη Μόσχα και «στρατηγική αποτυχία» για την ευρωπαϊκή αεράμυνα, η οποία σχεδιάστηκε για την αντιμετώπιση πυραύλων, μαχητικών και βομβαρδιστικών. Η απουσία απάντησης υποδηλώνει επίσης αποτυχία συντονισμού και απόδοσης ευθυνών, σύμφωνα με την έκθεση.
Εκτός από ένα περιστατικό που αφορούσε το ρωσικό κατασκοπευτικό πλοίο Zhigulevsk, «καμία κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν έχει αποδώσει δημόσια μια παρατήρηση UAV στη Ρωσία ή έχει φτάσει στο σημείο να περιγράψει μια συντονισμένη ρωσική εκστρατεία UAV πάνω από τη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη», σημείωσαν οι συγγραφείς. «Ένας λόγος, όπως μας έχουν υποδείξει Ευρωπαίοι αξιωματούχοι στο πλαίσιο της έρευνάς μας, είναι ότι οι αρμόδιες κυβερνήσεις επικεντρώθηκαν στην εθνική αντίδραση αντί να συνδέουν τις τελείες σε όλη την Ευρώπη».
Πραγματοποιώντας αυτές τις εισβολές, η Ρωσία πιθανότατα εκπλήρωσε διάφορους στόχους των υπηρεσιών πληροφοριών, ανέφερε η ομάδα.
Πρώτον, η Ρωσία κατάφερε να αξιολογήσει πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά οι ευρωπαϊκοί στρατοί και οι πολιτικοί υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων θα μπορούσαν να ανταποκριθούν σε μια εισβολή με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πληροφορίες χρήσιμες για τον σχεδιασμό μυστικών επιθέσεων.
Δεύτερον, θα μπορούσε να αξιολογήσει την αμυντική θωράκιση σημαντικών τοποθεσιών: οι μισές από τις καταγεγραμμένες εισβολές σημειώθηκαν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων εξαιρετικά ευαίσθητων εγκαταστάσεων πυρηνικών όπλων.
Τρίτον, προκάλεσε σύγχυση και αναστάτωση σε χώρες που υποστηρίζουν την Ουκρανία.
Και τέταρτον, καθιέρωσε ένα τακτικό μοτίβο παραβιάσεων του εναέριου χώρου, συνηθίζοντας την Ευρώπη στην παρουσία ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών. (Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εγκληματολογικής Αστυνομίας της Γερμανίας υπολογίζει τον αριθμό των περιστατικών εισβολής με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε 1.072 μόνο το 2025).
Αυτές οι κινήσεις της Ρωσίας αποκάλυψαν όμως και μια ευπάθεια, ανέφεραν οι ερευνητές: Η Μόσχα αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει drones για τη συλλογή πληροφοριών επειδή δεν είχε καλύτερες επιλογές. Εάν είχε καλύτερες δυνατότητες δορυφορικής απεικόνισης ή περισσότερους πράκτορες σε ευρωπαϊκό έδαφος, πιθανότατα δεν θα είχε χρησιμοποιήσει drones, υποστήριξε το IISS.
Το πρόβλημα στο μέλλον, καταλήγει η έκθεση, είναι ότι η ΕΕ δεν διαθέτει έναν ολοκληρωμένο τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων εισβολών. Διαθέτει πλέον μια πολιτική αντιμετώπισης των drones, την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Άμυνας από Drones (EDDI), αλλά αυτό το πλαίσιο δεν παρέχει έναν τρόπο αντιμετώπισης των πλατφορμών εκτόξευσης σε πλοία.
«Όσο τα σκάφη που συνδέονται με τη Ρωσία και ο σκιώδης στόλος μπορούν να περιφέρονται σε διεθνή ύδατα ή τις ευρωπαϊκές ΑΟΖ και να εκτοξεύουν UAV χωρίς να τιμωρούνται, ο κύριος μηχανισμός ενεργοποίησης της εκστρατείας παραμένει άθικτος. Το περιστατικό στο Ζιγκουλέφσκ κατέδειξε ότι η απόδοση ευθυνών είναι δυνατή. Το ερώτημα είναι εάν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι έτοιμες να ενεργήσουν επ' αυτού», κατέληξαν οι συγγραφείς.