Τα διυλιστήρια στην Ασία λειτουργούν στο 70% της δυναμικότητάς τους τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, σημειώνοντας αισθητή πτώση από το 84% τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο. Αναμενόμενα, η κύρια αιτία για αυτή η μείωση της παραγωγής καυσίμων είναι η νέα ενεργειακή κρίση που ξέσπασε μετά την επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν. Οι ασιατικές αγορές είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες στη Μέση Ανατολή, απορροφώντας το 87% του αργού και το 86% του LNG που περνά από τα Στενά του Ορμούζ υπό κανονικές συνθήκες. Χαρακτηριστικά, τα διυλιστήρια στον κρισιμότατα κόμβο logistics και ναυτιλίας, τη Σιγκαπούρη, λειτουργούν κάτω από το 50%, το χαμηλότερο ποσοστό από την πανδημία COVID-19.
Αυτή η κατάρρευση του κλάδου διύλισης έχει σαφείς συνέπειες. Οι εξαγωγές βενζίνης και ντίζελ από την Ασία έπεσαν στα 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, ο χαμηλότερος όγκος για την εποχή από το 2018. Αντίστοιχα, οι εξαγωγές αεροπορικών καυσίμων μειώθηκαν στα 440.000 βαρέλια την ημέρα, χαμηλό ρεκόρ πενταετίας. Ως συνέπεια αυτού, η προσφορά των καυσίμων κίνησης στις ασιατικές αγορές έχει περιοριστεί δραματικά, εγείροντας ερωτήματα τόσο για τη μεταφορά αγαθών στην πολυπληθέστερη περιοχή και το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο του πλανήτη, αλλά και την τουριστική περίοδο που ξεκινά σε ελάχιστες εβδομάδες για το βόρειο ημισφαίριο.
Το πρόβλημα για τα διυλιστήρια είναι τριπλό. Πρώτον, το κόστος των πρώτων υλών, όπως το πετρέλαιο, έχει εκτιναχθεί, καθώς εκατομμύρια βαρέλια δεν είναι πλέον διαθέσιμα στην αγορά. Δεύτερο, το κόστος των μεταφορών έχει επίσης αυξηθεί κατακόρυφα, αφενός λόγω των υψηλών τιμών των καυσίμων και αφετέρου λόγω του έντονου ρίσκου που επικρατεί. Τρίτο, το κόστος των ασφαλίσεων έχει ανέβει σε εξίσου υψηλά επίπεδα, με τις ασφαλιστικές εταιρείες να χρεώνουν υπέρογκα ποσά εξαιτίας της παγκόσμιας αβεβαιότητας που κυριαρχεί.
Ακόμα, όμως, κι αν ξεπεράσουν όλα αυτά τα εμπόδια, οι όμιλοι διύλισης θα πρέπει να ποντάρουν στο πώς θα εξελιχθεί η τρέχουσα κρίση. Αν ξοδέψουν μεγάλα ποσά για τον εφοδιασμό πρώτων υλών και τη διασφάλιση μεταφοράς όσο οι τιμές των καυσίμων είναι υψηλές, μπορεί ξαφνικά να βρεθούν αντιμέτωποι με μία δραματική πτώση των τιμών αν η ενεργειακή κρίση έχει επιλυθεί στο ενδιάμεσο. Αντιθέτως, αν δεν επενδύσουν ώστε να εξασφαλίσουν αποθέματα πρώτων υλών και μεγάλες ποσότητες προϊόντων, τότε μπορεί να αδυνατούν να τηρήσουν τις υφιστάμενες συμφωνίες τους. Στην πραγματικότητα, ο κλάδος της διύλισης έχει παγιδευτεί σε ένα καταστροφικό σπιράλ, από το οποίο θα καταφέρει να δραπετεύσει μόνο μετά την ομαλοποίηση της εφοδιαστικής αλυσίδας ορυκτών καυσίμων.