Γενικότερα, βέβαια, όπως επισημαίνει το BBC, το Πακιστάν διατηρεί ιστορικά στενές σχέσεις με το Ιράν, με το οποίο μοιράζεται κοινά σύνορα και χαρακτηρίζει τη σχέση του «αδελφική». Παράλληλα, η χώρα διατηρεί ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και με τις Ηνωμένες Πολιτείες, γεγονός που της επέτρεψε να λειτουργήσει ως αξιόπιστος διαμεσολαβητής τις τελευταίες εβδομάδες. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η επίθεση του Ισραήλ κατά του Ιράν, αλλά και οι επιθέσεις του Ιράν στη Σαουδική Αραβία, αύξησαν την ένταση και δημιούργησαν νέα εμπόδια στις διπλωματικές προσπάθειες.
Ο στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ είχε υιοθετήσει αυστηρό τόνο απέναντι στην Τεχεράνη, επισημαίνοντας πως οι επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας υπονομεύουν τις προσπάθειες ειρηνικής επίλυσης της κρίσης.
Ωστόσο, λίγο μετά τα μεσάνυχτα στο Πακιστάν, ο πρωθυπουργός της χώρας ανέφερε σε ανάρτησή του στο X ότι «οι διπλωματικές προσπάθειες προχωρούν σταθερά, δυναμικά και ισχυρά, με τη δυνατότητα να οδηγήσουν σε ουσιαστικά αποτελέσματα στο άμεσο μέλλον».
Παράλληλα, ζήτησε από τον Τραμπ να παρατείνει την προθεσμία για δύο εβδομάδες και από το Ιράν να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ για το ίδιο χρονικό διάστημα.
Σύμφωνα με το BBC, λίγο πριν τις 05:00 το πρωί ανακοινώθηκε η επίτευξη της εκεχειρίας. Το Πακιστάν κάλεσε τις δύο πλευρές να συναντηθούν στο Ισλαμαμπάντ στις 10 Απριλίου, με στόχο την επίτευξη μιας πιο μόνιμης συμφωνίας.
Μάλιστα, ακόμη και οι πιο άσπονδοι φίλοι του – ή μάλλον οι …εχθροί της χώρας του – αναγνωρίζουν τον ρόλο του Πακιστανού στρατάρχη στην επίτευξη της εκεχειρίας και τις διπλωματικές του ικανότητες. Συγκεκριμένα, η μεγάλη ινδική εφημερίδα “The Hindu”, σε σημερινό της δημοσίευμα, αναφέρει – όχι χωρίς κάποια δόση δηκτικότητας αλλά και πικρίας: «Για να πούμε και του στραβού το δίκιο, η πρόσφατη διπλωματική μετενσάρκωση του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων του Πακιστάν, Στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ, επέδειξε μια αίσθηση διορατικότητας όσον αφορά την έναρξη της σύγκρουσης και υπερκινητικότητα κατά τη διάρκειά της. Ήταν πανταχού παρών: στο «Τραμπ 2.0» [σσ. την επανεκλογή του Προέδρου των ΗΠΑ], στην υπογραφή της Συμφωνίας Στρατηγικής Αμοιβαίας Άμυνας (SDMA) του Πακιστάν με τη Σαουδική Αραβία [στις 27 Σεπτεμβρίου 2025], αλλά και στην πώληση όπλων στον Λίβυο πολέμαρχο και στον Αρχηγό του Σουδανικού Στρατού. Αλλά η πιο φιλόδοξη επιδίωξή του ήταν ο αυτόκλητος ρόλος του ως απαραίτητου μεσολαβητή στον πόλεμο του Ιράν με τις Ηνωμένες Πολιτείες/Ισραήλ. Έτσι, αν τελικά αποτύχει να διασχίσει τα Στενά του Ορμούζ, δεν θα είναι λόγω έλλειψης προσπάθειας».
Λίγα λόγια για τον Αρχηγό Ενόπλων Δυνάμεων του Πακιστάν
Ο στρατάρχης Σαγέντ Ασίμ Μουνίρ Αχμέντ Σαχ γεννήθηκε το 1968 στο Rawalpindi της επαρχίας Πουντζάμπ του Πακιστάν. Υπηρετεί σήμερα ως ο πρώτος Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων του Πακιστάν, ενώ ταυτόχρονα είναι και Αρχηγός του Επιτελείου Στρατού του Πακιστάν.
Πριν αναλάβει καθήκοντα Αρχηγού του του Επιτελείου Στρατού, είχε τοποθετηθεί ως γενικός στρατηγός στο Γενικό Αρχηγείο.
Είναι ο πρώτος αρχηγός του στρατού του Πακιστάν που προηγουμένως ηγήθηκε τόσο της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών όσο και της Υπηρεσίας Δια-Υπηρεσιακών Πληροφοριών.
Ο Μουνίρ έλαβε το Ξίφος της Τιμής για την απόδοσή του ως δόκιμος στη Σχολή Εκπαίδευσης Αξιωματικών της Μάγκλα. Διοίκησε το XXX Σώμα στην Gujranwala από τις 17 Ιουνίου 2019 έως τις 6 Οκτωβρίου 2021, ενώ διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της Υπηρεσίας Δια-Υπηρεσιακών Πληροφοριών μέχρι που αντικαταστάθηκε από τον Αντιστράτηγο Faiz Hameed στις 16 Ιουνίου 2019.
Στις 20 Μαΐου 2025, ο Μουνίρ προήχθη στον βαθμό του Στρατάρχη σε αναγνώριση της δράσης του επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου του Πακιστάν κατά τη διάρκεια της ινδο-πακιστανικής σύγκρουσης του 2025, καθιστώντας τον το δεύτερο άτομο που έλαβε τον βαθμό αυτό στην ιστορία του Πακιστάν μετά τον Αγιούμπ Καν, και τον μόνο στρατάρχη που υπηρέτησε ταυτόχρονα ως Αρχηγός του Επιτελείου Στρατού.
Του έχει, επίσης, απονεμηθεί το Hilal-i-Jur'at, το δεύτερο υψηλότερο παράσημο ανδρείας του Πακιστάν.
Στις 4 Δεκεμβρίου 2025, διορίστηκε ο πρώτος Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων των Πακιστανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Κατέχει τη θέση ταυτόχρονα με αυτή του Αρχηγού του Επιτελείου Στρατού, με τη θητεία του στο τελευταίο να αρχίζει εκ νέου για 5 χρόνια επανέρχεται για πενταετή θητεία από την ημερομηνία έναρξης της θητείας του ως Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων του Πακιστάν.
Το «Δόγμα Μουνίρ» στην εξωτερική πολιτική του Πακιστάν
Η εξωτερική πολιτική του Μουνίρ, ή αλλιώς «δόγμα Μουνίρ», έχει περιγραφεί ως προσπάθεια απομάκρυνσης από την παραδοσιακή επιλογή μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας ως πρωταρχικού γεωπολιτικού εταίρου, και επικεντρώνεται σε τρία βασικά σημεία: να αναδείξει μια πιο ήπια εικόνα για το Πακιστάν, να το μετατρέψει σε περιφερειακή μεσαία δύναμη, ειδικά ως παράγοντα ασφάλειας, και να δώσει προτεραιότητα στη γεωοικονομία έναντι της γεωπολιτικής. Ο στρατάρχης Μουνίρ έχει ασκήσει κριτική στους γείτονες του Πακιστάν, υποστηρίζοντας ότι το Αφγανιστάν δεν υποστήριξε την είσοδο του Πακιστάν στα Ηνωμένα Έθνη μετά την ανεξαρτησία και ιστορικά έχει υποστηρίξει την εξέγερση στο Μπαλουχιστάν. Όσον αφορά την Ινδία, δήλωσε ότι «η Ινδία δεν έχει συμφιλιωθεί με την έννοια του Πακιστάν, τότε πώς μπορούμε να συμφιλιωθούμε μαζί τους;».
Πολιτική «Pakistan First»
Ο Μουνίρ περιγράφεται ως άνθρωπος που ακολουθεί την πολιτική «Πρώτα το Πακιστάν», τηρώντας αμυντική στάση απέναντι σε πολλούς από τους αντιπάλους της χώρας.
Μετά τις αψιμαχίες στα σύνορα Ιράν-Πακιστάν το 2024, ο Μουνίρ επανέλαβε ότι το Πακιστάν θα απαντούσε σε τέτοιες διαμάχες, δηλώνοντας ότι «Εσείς [το Ιράν] δεν μπορείτε να μας μαχαιρώσετε πισώπλατα, και αν το κάνετε, θα λάβετε μια κατάλληλη απάντηση».
Τον Οκτώβριο του 2023, ο Μουνίρ τόνισε τη σημασία της εθνικής ασφάλειας ενώ συζητούσε την επικείμενη απέλαση παράνομων μεταναστών, συμπεριλαμβανομένων περίπου 1,7 εκατομμυρίων Αφγανών υπηκόων.
Έχει επίσης δηλώσει ότι το Πακιστάν θα πρέπει να έχει προτεραιότητα έναντι του Αφγανιστάν, δηλώνοντας μάλιστα ότι «όσον αφορά την ασφάλεια και την προστασία κάθε Πακιστανού, ολόκληρο το Αφγανιστάν μπορεί να καταδικαστεί».
Ο ρόλος του στην κρίση με την Ινδία και η σχέση με τον Τραμπ
Μετά την ινδο-πακιστανική σύγκρουση του 2025, η κυβέρνηση του Πακιστάν προήγαγε τον Μουνίρ στον βαθμό του Στρατάρχη στις 20 Μαΐου 2025, καθιστώντας τον το δεύτερο άτομο στην ιστορία του Πακιστάν που έλαβε τον βαθμό αυτό μετά τον Αγιούμπ Καν.
Η προαγωγή εγκρίθηκε ομόφωνα από το ομοσπονδιακό υπουργικό συμβούλιο σε αναγνώριση της ηγεσίας του κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Μπουνιάν-ουμ-Μαρσόος, στην οποία η κυβέρνηση απέδωσε στην απόκρουση της ινδικής επιθετικότητας και στη διασφάλιση της εθνικής ασφάλειας. Ο πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ χαρακτήρισε τη στρατιωτική επιχείρηση ως «αξιοσημείωτη επιτυχία» και επαίνεσε το «υποδειγματικό θάρρος και αποφασιστικότητα» του Μουνίρ. Στις 16 Μαΐου 2025, όρισε η ημέρα αυτή να τιμάται κάθε χρόνο ως Γιουμ-ε-Τασακούρ («Ημέρα Ευγνωμοσύνης») μετά το τέλος της ινδο-πακιστανικής σύγκρουσης του 2025. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Δημοσίων Σχέσεων των Ενόπλων Δυνάμεων του Πακιστάν, ο Μουνίρ αφιέρωσε την τιμή στον λαό του Πακιστάν, στις ένοπλες δυνάμεις και ιδιαίτερα στους μάρτυρες και τους βετεράνους του στρατού.
Τον Ιούνιο του 2025, ο Μουνίρ έγινε ο πρώτος αρχηγός του πακιστανικού στρατού που φιλοξενήθηκε για γεύμα από εν ενεργεία πρόεδρο των ΗΠΑ, και, συγκεκριμένα, τον Ντόναλντ Τραμπ, χωρίς ταυτόχρονα να κατέχει το αξίωμα του αρχηγού κράτους της χώρας. Ο Τραμπ απέδωσε στον Μουνίρ τον καθοριστικό ρόλο στην εκτόνωση της σύγκρουσης Ινδίας-Πακιστάν το 2025, αποτρέποντας την κλιμάκωση σε μια πιθανή πυρηνική αντιπαράθεση. Σύμφωνα με τον αρχηγό της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, Μάικλ Κουρίλα, ο Μουνίρ συνεργάστηκε προσωπικά με Αμερικανούς αξιωματούχους σε αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της σύλληψης του υπόπτου για την βομβιστική επίθεση στην πύλη Άμπεϊ στην Καμπούλ.
Τον Νοέμβριο του 2025, σύμφωνα με την Εικοστή έβδομη Τροποποίηση του Συντάγματος του Πακιστάν, στον τίτλο του στρατάρχη χορηγήθηκε ισόβια νομική ασυλία, η οποία επεκτάθηκε στον Μουνίρ λόγω του αξιώματός του.