Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή εισέρχεται στην 28η ημέρα του και οι αγορές έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν πως οι επιπτώσεις για τα ορυκτά καύσιμα θα είναι αρκετά πιο μακροχρόνιες απ’ό,τι είχαν εκτιμήσει αρχικά. Όμως, αυτή συνειδητοποίηση αποτελεί μία νέα ευκαιρία για τους υποστηρικτές της ενεργειακής μετάβασης, οι οποίοι έχουν δεχθεί απανωτά πλήγματα την τελευταία διετία.

Η «χειρότερη πετρελαϊκή κρίση στην ιστορία» σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας πλησιάζει το ορόσημο του ενός μήνας, με το ενδεχόμενο ομαλοποίησης της κυκλοφορίας από τα Στενά του Ορμούζ να μοιάζει όλο και πιο απίθανο καθώς η επικοινωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν έχει φτάσει σε νέο τέλμα. Και όσο το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου και LNG παραμένει εγκλωβισμένο εντός του Περσικού Κόλπου μαζί με εκατοντάδες πλοία μεταφοράς καυσίμων, οι κυβερνήσεις και οι επενδυτές προβληματίζονται για το μέλλον των υδρογονανθράκων. Βεβαίως, ο προβληματισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία ακόμα υπενθύμιση για τη διαχρονική σχέση μεταξύ των φυσικών πόρων, όπως το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, και των γεωπολιτικών εξελίξεων. 

Ωστόσο, αυτή η υπενθύμιση δεν θα μπορούσε να έρθει σε καλύτερη στιγμή για τους υποστηρικτές της ενεργειακής μετάβασης. Η πολιτική, η οποία είχε αναδειχθεί σε κεντρικό διακύβευμα για τις μεγαλύτερες οικονομίες όπως οι ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, και η Κίνα, έχει δεχθεί έντονες πιέσεις την τελευταία διετία. Αυτές οφείλονται κυρίως στους αρνητές της κλιματικής αλλαγής, οι οποίοι χρησιμοποιούν μία σειρά οικονομικών επιχειρημάτων ώστε να ακυρώσουν τις υφιστάμενες πράσινες πρωτοβουλίες, και στην ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, η οποία αναμένεται να απαιτήσει τεράστια ενεργειακά φορτία που δύσκολα μπορούν να καλυφθούν από τις ΑΠΕ. 

Για χώρες όπως η ηγέτιδα της ενεργειακής μετάβασης, Κίνα, η τρέχουσα ενεργειακή κρίση αποδεικνύει γιατί η απόφαση απαγκίστρωσης από τα ορυκτά καύσιμα— των οποίων είναι η μεγαλύτερη εισαγωγέας— συνιστά μία αναγκαιότητα για την ενεργειακή ασφάλεια και όχι απλώς κλιματική επιλογή. Παρόμοιες προσεγγίσεις φαίνονται να έχουν και αρκετές αναπτυσσόμενες οικονομίες, οι οποίες έχουν καταφέρει να αποφύγουν την εκτίναξη του ενεργειακού κόστους και τις ελλείψεις καυσίμων χάρη στην ανάπτυξη φθηνών πράσινων εναλλακτικών, όπως η ηλιακή ενέργεια. 

Μολαταύτα, υπάρχουν και εκείνοι που εκφράζουν ανησυχίες ότι οι εφοδιαστικές αλυσίδες των πράσινων τεχνολογιών είναι εξίσου ευάλωτες σε γεωπολιτικές αναταράξεις. Για παράδειγμα, το 9% της παγκόσμιας παραγωγής αλουμινίου προέρχεται από τη Μέση Ανατολή, κάτι που έχει οδηγήσει σε προσαρμογές για τα χυτήρια. Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί πως ένα σημαντικό πλεονέκτημα των πράσινων τεχνολογιών είναι η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής τους έναντι των ορυκτών καυσίμων. Αν και η αποδοτικότητά τους μειώνεται σταδιακά, τεχνολογίες όπως τα φωτοβολταϊκά, οι ανεμογεννήτριες, και τα συστήματα αποθήκευσης επιβιώνουν για 1-2 δεκαετίες. Αντιθέτως, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο μπορούν να αποθηκευτούν για ορισμένους μήνες ή λίγα χρόνια στην καλύτερη περίπτωση, ενώ άπαξ και καταναλωθούν μπορούν μόνο να αντικατασταθούν με νέες ποσότητες καυσίμων. 

Σε κάθε περίπτωση, με τις πολιτικές πιέσεις για την οπισθοχώρηση της ενεργειακής μετάβασης να επιμένουν, οι ηγεσίες θα χρειαστεί να λάβουν άλλα μέτρα ώστε να προωθήσουν την ανάπτυξη των πράσινων τεχνολογιών. Μεταξύ των προτάσεων που έχουν πέσει στο τραπέζι είναι η φορολόγηση των υπερκερδών των εταιρειών ορυκτών καυσίμων, περιορίζοντας την ελκυστικότητά τους για τους νέους επενδυτές. Μία άλλη πρόταση είναι η μείωση των επιπλέον φόρων στον ηλεκτρισμό, ο οποίος επιβαρύνεται υπέρογκα σε ορισμένες αγορές, και στον εξοπλισμό ΑΠΕ, ειδικά όσον αφορά τους δασμούς. Το σημείο-κλειδί για πολλούς αναλυτές είναι πως η τρέχουσα κρίση είναι η πρώτη όπου τα ορυκτά καύσιμα αντιμετωπίζουν έναν βιώσιμο ανταγωνιστή. Στην πραγματικότητα, η απάντηση για την απεξάρτηση από τους γεωπολιτικά επισφαλείς υδρογονάνθρακες έχει ήδη δοθεί, αυτό που μένει είναι η αποδοχή της.

 

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο