Άρση των κυρώσεων κατά του ρωσικού πετρελαίου, απελευθέρωση 400 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, αξιοποίηση του Στρατηγικού Αποθέματος Πετρελαίου των ΗΠΑ, και άρση των κυρώσεων κατά του ιρανικού πετρελαίου. Αυτές είναι μέχρι στιγμής οι κινήσεις της Ουάσιγκτον για να συγκρατήσει τις τιμές των καυσίμων, αποφεύγοντας μία πρωτοφανή ενεργειακή κρίση σε χρονιά εκλογών. Ωστόσο, καθώς οι λύσεις αυτές αποδεικνύονται ανεπαρκείς και ο πόλεμος συνεχίζεται, η δυνατότητα εύρεσης άλλων προσεγγίσεων καθίσταται όλο και πιο δύσκολη. Ειδικά όταν ο χρόνος μετράει αντίστροφα για το χρησιμότερο εργαλείο των αγορών, τα αποθέματα πετρελαίου που βρίσκονται εν πλω.
Τους προηγούμενους μήνες, οι ποσότητες πετρελαίου στη θάλασσα είχαν φτάσει τον αριθμό-ρεκόρ των 140 εκατομμυρίων βαρελιών, εξαιτίας των εντεινόμενων πιέσεων κατά της Ρωσίας και του Ιράν και της μειωμένης ζήτηση στην Κίνα. Η έναρξη του πολέμου και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ σηματοδότησε την ταχύτατη αξιοποίηση αυτών των φορτίων, με τον ημερήσιο ρυθμό κατανάλωσης να κινείται στο 1,8 εκατομμύριο βαρέλια, έχοντας πλέον πέσει κάτω από τα 78 εκατομμύρια βαρέλια. Το ρωσικό πετρέλαιο ήταν το πρώτο που έγινε ανάρπαστο, με την Ινδία μόνο να αγοράζει 30 εκατομμύρια βαρέλια σε μία εβδομάδα περίπου.
Οι ποσότητες πετρελαίου εν πλω μειώνονται ταχύτατα. Πηγή: Bloomberg.
Από τις εναπομένουσες ποσότητες, σχεδόν το 30% είναι ιρανικό πετρέλαιο. Η αμερικανική κυβέρνηση ελπίζει πως εφόσον άρει τις κυρώσεις κατά του ιρανικού πετρελαίου, τότε τα φορτία αυτά θα σταθεροποιήσουν τις ασιατικές αγορές, όπως δήλωσε ο Υπουργός Ενέργειας, Κρις Ράιτ. Εντούτοις, η αξιοποίηση αυτών των φορτίων μπορεί να αποδειχθεί αρκετά πιο δύσκολη συγκριτικά με εκείνη του ρωσικού πετρελαίου. Ο βασικός λόγος είναι οι νομικοί και οικονομικοί περιορισμοί πέραν των αμερικανικών κυρώσεων. Για παράδειγμα, ένα μεγάλο μέρος των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου ελέγχεται από και χρηματοδοτεί τους Φρουρούς της Επανάστασης, μία οργάνωση που υπόκειται σε αρκετές διαφορετικές κυρώσεις διεθνώς. Ως εκ τούτου, η αγορά των φορτίων αυτών θα μπορούσε να οδηγήσει σε διώξεις κατά των εισαγωγέων, ακόμα και αν έβρισκαν έναν νόμιμο τρόπο να πληρώσουν.