θεωρώντας πως μία σύγκρουση με τη Ρωσία είναι πιθανότατα αναπόφευκτη. Μπορεί τα μέλη του ΝΑΤΟ να εμφανίζονται διχασμένα όσον αφορά τον νέο πόλεμο στον οποίο ενεπλάκησαν οι ΗΠΑ, όμως η αμυντική συμμαχία παραμένει η μοναδική ασπίδα της Ευρώπης έναντι του ρωσικού αναθεωρητισμού.
Ως εκ τούτου, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο να αξιοποιήσουν και να αναπτύξουν τις υπάρχουσες υποδομές του ΝΑΤΟ προκειμένου να ετοιμαστούν για μία δυνητική σύγκρουση με το Κρεμλίνο. Μεταξύ αυτών και το Σύστημα Αγωγών του ΝΑΤΟ, μία ομάδα τοπικών δικτύων που διασχίζει 12 χώρες και ξεπερνά τα 10.000 χιλιόμετρα. Πέραν των αγωγών, το σχήμα συνδέει κέντρα αποθήκευσης καυσίμων, στρατιωτικές βάσεις, αεροδρόμια και σιδηροδρομικούς σταθμούς, αντλιοστάσια, και διυλιστήρια, με συνολική ικανότητα αποθήκευσης 4,1 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων.
Επί του παρόντος, το σύστημα διοικείται από 8 εθνικούς διαχειριστές (Ελλάδα, Ισλανδία, βόρεια Ιταλία, Νορβηγία, Πορτογαλία, και Ανατολική/ Δυτική Τουρκία) και 2 διακρατικούς (στη βόρεια Ευρώπη που συνδέει τη Γερμανία και τη Δανία, και στην κεντρική Ευρώπη που συνδέει το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο, και την Ολλανδία). Η νέα πρόταση αφορά στην επέκταση του συστήματος προς τα ανατολικά, με την Πολωνία και τη Ρουμανία να έχουν εκφράσει εδώ και καιρό την επιθυμία τους να συνδεθούν με το υπόλοιπο δίκτυο. Το εγχείρημα αυτό θα αφορούσε σε δύο έργα: αφενός, τη σύνδεση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας με την Ελλάδα και αφετέρου, τη σύνδεση της κεντρικής Ευρώπης με την Πολωνία και την Τσεχία.
Όμως, το εύρος του έργου είναι ιδιαίτερα φιλόδοξο, με τη συνολική του αξία να εκτιμάται στα 12 δισεκατομμύρια ευρώ και ορίζοντα υλοποίησης τα 25 χρόνια. Παράλληλα, τα μέλη της συμμαχίας θα έπρεπε να εγκρίνουν ομόφωνα την απόφαση, ενώ ένα μέρος των κεφαλαίων θα έπρεπε να προέλθει από τα ταμεία της συμμαχίας. Ωστόσο, η ανατολική πτέρυγα του συστήματος έχει το πλεονέκτημα ότι το σύστημα ελέγχεται και χρηματοδοτείται από τους εθνικούς προϋπολογισμούς των χωρών. Αυτό θα μπορούσε να αμβλύνει τυχόν ενστάσεις από τα υπόλοιπα μέλη της συμμαχίας, και ειδικά τις ΗΠΑ υπό τον Ντόναλντ Τραμπ. Ταυτόχρονα, οι κυβερνήσεις μελετούν σχέδια προκειμένου να μειώσουν το κόστος στο μισό, κάτω από τα 12 δισεκατομμύρια ευρώ.
Σύμφωνα με τις ανώνυμες πηγές, το μέλλον του εγχειρήματος θα κριθεί στη φετινή Διάσκεψη Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο στην Άγκυρα. Το βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών της πρότασης έγκειται στην ενοποίηση των νατοϊκών μη αμυντικών υποδομών που παραμένουν εν πολλοίς απομονωμένες. Με την πιθανότητα μίας κλιμάκωσης μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας να αποτελεί πλέον ρεαλιστικό σενάριο, οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης επιθυμούν να ενισχύσουν τη διασύνδεσή τους όσο πιο γρήγορα γίνεται, κάτι που έχει ήδη ξεκινήσει στον τομέα του φυσικού αερίου.