Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάδυση της ελληνοϊσραηλινής στρατηγικής συμμαχίας αποτελεί έναν από τους πιο κρίσιμους άξονες σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η Γροιλανδία αναδεικνύεται στο νέο γεωπολιτικό επίκεντρο λόγω των σπανίων γαιών.
Η προσέγγιση Ελλάδας και Ισραήλ δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός, αλλά το αποτέλεσμα μιας βαθιάς ανάγκης για στρατηγικό βάθος και ασφάλεια. Όπως είχε αναλυθεί ήδη πριν 12 χρόνια (2014) η συνεργασία αυτή ξεκίνησε με ισχυρά θεμέλια στον τομέα της ενέργειας, αλλά γρήγορα επεκτάθηκε στην άμυνα και την υψηλή τεχνολογία.
Η μεταβολή των ισορροπιών στο τρίγωνο Ισραήλ-Ελλάδα-Τουρκία υπήρξε καταλυτική. Η σταδιακή απομάκρυνση της Τουρκίας από το δυτικό πλαίσιο αξιών και η υιοθέτηση μιας αναθεωρητικής ατζέντας ανάγκασε την Αθήνα και την Ιερουσαλήμ να επαναπροσδιορίσουν τις σχέσεις τους. Σχετικές αναλύσεις για το πώς διαμορφώθηκε αυτό το νέο “τρίγωνο” και οι συνέπειές του για την περιφερειακή ασφάλεια είχαν αναφερθεί πριν 10 χρόνια.
Ελλάδα και Ισραήλ: Στρατηγική Εμβάθυνση
Όπως χαρακτηριστικά είχε αναφερθεί “η νέα θέση την οποία επιθυμεί να καταλάβει η Τουρκία στη γεωπολιτική τάξη πραγμάτων είναι μία νεο-Οθωμανική Αυτοκρατορία” τότε ευλόγως θα πρέπει να ανατρέξουμε σε παλαιούς χάρτες της εποχής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για να αναζητήσουμε την τότε τάξη πραγμάτων όσο αφορά το υπό εξέταση τρίγωνο Ισραήλ-Ελλάδας-Τουρκίας. Όπως εύκολα μπορεί να μαντέψει ο αναγνώστης, οι δύο κορυφές του τριγώνου σε εκείνη την τάξη πραγμάτων, εκείνη την περίοδο, δεν υφίστανται ως κρατικές οντότητες: η Ελλάδα και το Ισραήλ.
(η συνέχεια στο slpress.gr)
*Ο Σωτήρης Καμενόπουλος είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου από τη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης. Οι τομείς του ερευνητικού του ενδιαφέροντος είναι η βιώσιμη αξιοποίηση των ορυκτών πόρων, η γεωπολιτική και η διαχείριση κινδύνων.